यहोशवा 9

9 ¹ यार्देनेच्या पलीकडे असलेल्या सर्व राजांनी—म्हणजे डोंगराळ प्रदेशातील, सखल प्रदेशातील, आणि लबानोनाच्या दिशेने महासागराच्या संपूर्ण किनाऱ्यालगत असलेल्या हित्ती, अमोरी, कनानी, परिज्जी, हिव्वी व यबूसी राजांनी जेव्हा हे ऐकले, ² तेव्हा ते एकजुटीने यहोशवा व इस्राएलाविरुद्ध लढण्यासाठी एकत्र जमले. ³ पण यहोशवाने यरीहो व आय यांचे काय केले हे जेव्हा गिबोनाच्या लोकांनी ऐकले, ⁴ तेव्हा त्यांनीही धूर्तपणे वागले: ते दूतांचे सोंग घेऊन निघाले; त्यांनी आपल्या गाढवांवर झिजलेली पोती व फाटलेल्या, ठिगळे लावलेल्या जुन्या द्राक्षारसाच्या बुधल्या घेतल्या, ⁵ पायांत झिजलेल्या, ठिगळे लावलेल्या वहाणा व अंगावर फाटकीतुटकी वस्त्रे घातली; आणि त्यांची सर्व भाकर वाळून चुरा झालेली होती. ⁶ ते गिलगाल छावणीत यहोशवाकडे गेले आणि त्याला व इस्राएल लोकांना म्हणाले, “आम्ही दूरदेशाहून आलो आहोत; तर आता आमच्याशी करार करा.”

⁷ पण इस्राएलाचे लोक त्या हिव्वी लोकांना म्हणाले, “कदाचित तुम्ही आमच्यामध्येच राहत असाल. मग आम्ही तुमच्याशी करार कसा करावा?”

⁸ ते यहोशवाला म्हणाले, “आम्ही तुमचे दास आहोत.” यहोशवाने विचारले, “तुम्ही कोण आहात, आणि कोठून आला आहात?”

⁹ त्यांनी त्याला सांगितले, “परमेश्वर तुमचा देव याच्या नावाकरिता तुमचे दास फार दूरच्या देशाहून आले आहेत, कारण आम्ही त्याची कीर्ती ऐकली आहे—त्याने मिसरात जे जे केले ते सर्व, ¹⁰ आणि यार्देनेच्या पलीकडील दोन अमोरी राजांचे—म्हणजे हेशबोनाचा राजा सीहोन व अष्टारोथात राज्य करणारा बाशानाचा राजा ओग—यांचे त्याने जे केले ते सर्व. ¹¹ म्हणून आमचे वडीलधारे व आमचे सर्व लोक आम्हांला म्हणाले, ‘वाटेसाठी शिदोरी घ्या, त्यांना भेटायला जा, आणि त्यांना सांगा, “आम्ही तुमचे दास आहोत; तर आता आमच्याशी करार करा.” ’ ¹² आम्ही तुमच्याकडे यायला निघालो त्या दिवशी घरातून बांधून घेतली तेव्हा आमची भाकर गरम होती; पण आता पाहा—ती वाळून चुरा झाली आहे. ¹³ आम्ही या बुधल्या भरल्या तेव्हा त्या नव्या होत्या—आणि आता पाहा त्या फाटल्या आहेत. आणि अती लांबच्या प्रवासामुळे आमची वस्त्रे व वहाणा झिजून गेल्या आहेत.”

¹⁴ तेव्हा त्या लोकांनी त्यांच्या शिदोरीतले काही घेऊन पाहिले, पण आमच्या पित्याचा सल्ला विचारला नाही. ¹⁵ मग यहोशवाने त्यांच्याशी सलोखा केला व त्यांना जिवंत ठेवण्याचा करार केला, आणि मंडळीच्या पुढाऱ्यांनी त्यांच्याशी शपथ वाहिली. ^a a v15 ‘करार करणे’ (शब्दशः ‘करार कापणे’) ही एक प्राचीन म्हण आहे: औपचारिक करार पशूंचा बळी देऊन व त्यांचे दोन भाग करून दोन्ही पक्षांमध्ये ठेवून पक्के केले जात असत. ¹⁶ त्यांच्याशी करार केल्यानंतर तीन दिवसांनी त्यांना कळाले की, हे लोक तर शेजारीच आहेत व आपल्यामध्येच राहतात. ¹⁷ इस्राएल लोक निघाले आणि तिसऱ्या दिवशी त्यांच्या नगरांपाशी पोहचले. त्यांची नगरे अशी: गिबोन, कफीरा, बैरोथ व किर्याथ-यारीम. ¹⁸ पण इस्राएल लोकांनी त्यांच्यावर हल्ला केला नाही, कारण मंडळीच्या पुढाऱ्यांनी आमचा पिता, इस्राएलाचा देव याच्या नावाने त्यांच्याशी शपथ वाहिली होती. तेव्हा सर्व मंडळी पुढाऱ्यांविरुद्ध कुरकुर करू लागली. ¹⁹ पण सर्व पुढारी अवघ्या मंडळीला म्हणाले, “आम्ही आमचा पिता, इस्राएलाचा देव याच्या नावाने त्यांच्याशी शपथ वाहिली आहे, म्हणून आता आम्ही त्यांना हात लावू शकत नाही. ²⁰ आपण त्यांच्याशी असे करू: त्यांना जिवंत ठेवू, म्हणजे आपण त्यांच्याशी जी शपथ वाहिली त्यामुळे आपल्यावर कोप ओढवणार नाही.” ²¹ पुढारी त्यांना म्हणाले, “त्यांना जिवंत राहू द्या.” म्हणून पुढाऱ्यांनी वचन दिल्याप्रमाणे ते सर्व मंडळीसाठी लाकूडतोडे व पाणक्ये बनले.

²² मग यहोशवाने त्यांना बोलावले आणि म्हटले, “तुम्ही तर आमच्यामध्येच राहत असता, तरी ‘आम्ही तुमच्यापासून फार दूर राहतो’ असे म्हणून तुम्ही आम्हांला का फसवले? ²³ तर आता तुम्ही शापित आहात: तुम्ही सर्वकाळ दास राहाल—माझ्या पित्याच्या घराण्यासाठी लाकूडतोडे व पाणक्ये राहाल.”

²⁴ त्यांनी यहोशवाला उत्तर दिले, “परमेश्वर तुमचा देव याने आपला सेवक मोशे याला हा सर्व देश तुम्हांला द्यावा व त्यात राहणाऱ्या सर्वांचा तुमच्यासमोरून नाश करावा अशी आज्ञा दिली होती, हे तुमच्या दासांना स्पष्टपणे सांगण्यात आले होते. म्हणून तुमच्यामुळे आमच्या जिवाची फार भीती वाटून आम्ही हे केले. ²⁵ आता पाहा, आम्ही तुमच्या हाती आहोत. तुम्हांला जे बरे व योग्य वाटेल ते आमचे करा.”

²⁶ मग त्याने त्यांच्याशी तसेच केले: त्याने त्यांना इस्राएल लोकांच्या हातून सोडवले, आणि त्यांनी त्यांना जिवे मारले नाही. ²⁷ त्या दिवशी यहोशवाने त्यांना मंडळीसाठी व आमच्या पित्याच्या वेदीसाठी—तो जे स्थान निवडील तेथे—लाकूडतोडे व पाणक्ये नेमले; आणि आजपर्यंत ते तसेच आहे.