Ayeuna parantos aya citakanana

Yosua 9 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Urang Gibeon Nipu Umat Allah

Urang Gibeon datang make tarumpah buruk jeung roti anu geus kulapuk, ngaku geus ngumbara jauh. Israil mariksa bekelna tapi henteu nanya ka Rama urang, sarta sumpah nyieun perjangjian. Tilu poe ti harita bohongna kabuka — tapi sumpahna tetep ngabeungkeut, jadi maranehna dijadikeun tukang beulah suluh.

Pasal 9.

Sanggeus kabeh raja di peuntaseun Walungan Yordan — di tanah pagunungan, di tanah handap, jeung sapanjang basisir Laut Gede nepi ka Libanon — nya eta urang Het, urang Amori, urang Kanaan, urang Peris, urang Hewi, jeung urang Yebus, ngadarenge hal eta, maranehna kabeh ngariung ngahiji seja merangan Yosua jeung urang Israil. Tapi waktu urang Gibeon ngadenge naon anu geus dipigawe ku Yosua ka Yeriho jeung ka Ai, maranehna oge ngajalankeun akal licik: tuluy arindit nyamur jadi utusan, mawa karung-karung geus burukeun jeung kantong-kantong anggur geus kolot, geus bedah tur ditambelan, dimuat kana kalde-kaldena, tarumpah geus butut jeung ditambelan dina sukuna, jeung pakean geus rangsak dipake; roti maranehna kabeh geus garing jeung ancur. Tuluy maranehna nepungan Yosua di pasanggrahan Gilgal, sarta ngomong ka anjeunna jeung ka urang Israil, “Abdi sadaya sumping ti nagri anu tebih; ayeuna mugi damel perjangjian sareng abdi sadaya.”

Tapi urang Israil ngomong ka urang Hewi, “Bisa jadi maraneh teh cicing deukeut pisan jeung kami. Kumaha kami bisa nyieun perjangjian jeung maraneh?”

Maranehna ngawaler ka Yosua, “Abdi sadaya teh abdi-abdi anjeun.” Yosua mariksa, “Saha ari aranjeun teh, jeung ti mana asalna?”

Walonna ka anjeunna, “Abdi sadaya teh sumping ti nagri anu tebih pisan, demi pajenengan PANGERAN, Allah anjeun, karana abdi sadaya parantos ngadangu kawentarna — sagala rupi anu dipidamel ku Mantenna di Mesir, sareng sagala rupi anu dipidamel ku Mantenna ka dua raja urang Amori di peuntaseun Walungan Yordan — nya eta Sihon raja Hesbon sareng Og raja Basan, anu marentah di Astarot. Ku sabab eta para kokolot abdi sadaya sareng sadaya rahayat abdi sadaya nyarios, ‘Candak bekel pikeun di jalan, tepungan maranehna, sarta bejakeun ka maranehna, “Abdi sadaya teh abdi-abdi anjeun; ayeuna mugi damel perjangjian sareng abdi sadaya.”’ Roti abdi sadaya masih keneh haneut waktos dibungkus di bumi dina poe abdi sadaya arangkat rek ka anjeun; ayeuna, tingali — parantos garing sareng ancur. Kantong-kantong anggur ieu masih anyar waktos dieusi — ayeuna parantos bedah. Sareng pakean sareng tarumpah abdi sadaya parantos burukeun ku margi lalampahan anu tebih pisan.”

Ku kituna urang Israil ngasaan bekel maranehna, tapi henteu nyuhunkeun pituduh ti Rama urang. Tuluy Yosua ngayakeun karukunan jeung maranehna sarta nyieun perjangjian pikeun ngamumule hirup maranehna, sarta para pamingpin jamaah ngucapkeun sumpah ka maranehna. a a v15 ‘Nyieun perjangjian’ teh hiji ungkara baheula: perjangjian resmi disahkeun ku cara meuncit jeung meulah sato di antara dua pihak. Sanggeus tilu poe ti harita, sabada nyieun perjangjian jeung maranehna, urang Israil ngadenge yen jalma-jalma eta teh tatangga anu cicing deukeut jeung maranehna. Urang Israil arindit sarta nepi ka kota-kotana dina poe katilu. Kota-kotana nya eta: Gibeon, Kefira, Beerot, jeung Kiryat-Yearim. Tapi urang Israil henteu narajang maranehna, sabab para pamingpin jamaah geus sumpah ka maranehna demi Rama urang, Allah Israil. Tuluy sakumna jamaah ngaromel ka para pamingpin. Tapi sakabeh pamingpin ngomong ka sakumna jamaah, “Urang geus sumpah ka maranehna demi Rama urang, Allah Israil, ku sabab eta ayeuna urang teu meunang ngaganggu maranehna. Kieu anu rek dipigawe ku urang ka maranehna: antep maranehna harirup, supaya ulah aya bebendu anu tumiba ka urang karana sumpah anu geus diikrarkeun ku urang ka maranehna.” Para pamingpin ngomong ka maranehna, “Antep maranehna harirup.” Ku kituna maranehna jaradi tukang ngala suluh jeung tukang nyandak cai pikeun sakumna jamaah, sakumaha anu geus dijangjikeun ku para pamingpin.

Tuluy Yosua nyaur maranehna, “Naha maraneh nipu kami, bebeja, ‘Abdi sadaya cicing tebih pisan ti anjeun,’ padahal maraneh teh cicing deukeut pisan jeung kami? Ku sabab kitu ayeuna maraneh disapa: maraneh bakal salawasna jadi abdi — tukang ngala suluh jeung tukang nyandak cai pikeun bumi Rama abdi.”

Maranehna ngawaler ka Yosua, “Abdi sadaya parantos diwartosan kalayan tétéla yen PANGERAN, Allah anjeun, parantos marentah ka abdi-Na, Musa, supaya maparin sakumna tanah ieu ka anjeun sareng numpes sadaya anu caricing di dinya ti payuneun anjeun. Ku margi kitu, ku lantaran kacida sieunna kana nyawa abdi sadaya ku margi anjeun, abdi sadaya ngalakonan ieu. Ayeuna abdi sadaya aya dina leungeun anjeun. Pek pigawe ka abdi sadaya naon bae anu dianggap sae sareng leres ku anjeun.”

Ku kituna Yosua milampah kitu ka maranehna, nyalametkeun maranehna tina leungeun urang Israil, nepi ka maranehna henteu dipaehan. Dina poe eta Yosua ngajadikeun maranehna tukang ngala suluh jeung tukang nyandak cai pikeun jamaah jeung pikeun altar Rama urang di tempat anu bakal dipilih ku Mantenna — nepi ka kiwari oge masih kitu.