യോശുവ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹യോർദാനു അക്കരെ മലനാട്ടിലും താഴ്‌വരയിലും ലെബാനോനു നേരേ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്തെങ്ങുമുള്ള സകല രാജാക്കന്മാരും—ഹിത്യരും അമോര്യരും കനാന്യരും പെരിസ്യരും ഹിവ്യരും യെബൂസ്യരും—ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, ²യോശുവയോടും ഇസ്രായേലിനോടും യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ അവർ ഒറ്റക്കെട്ടായി ഒന്നിച്ചുകൂടി. ³എന്നാൽ യോശുവ യെരീഹോവിനോടും ഹായിയോടും ചെയ്തതു ഗിബെയോൻ നിവാസികൾ കേട്ടപ്പോൾ, ⁴അവരും ഉപായം പ്രയോഗിച്ചു: ദൂതന്മാരെന്ന വേഷത്തിൽ, കീറിപ്പഴകിയ ചാക്കുകളും പിളർന്നു തുന്നിക്കെട്ടിയ പഴയ വീഞ്ഞുതുരുത്തികളും കഴുതകളുടെ പുറത്തേറ്റി അവർ പുറപ്പെട്ടു, ⁵കാലിൽ തേഞ്ഞു തുന്നിക്കെട്ടിയ ചെരിപ്പുകളും ദേഹത്തു കീറിപ്പഴകിയ വസ്ത്രങ്ങളും; അവരുടെ അപ്പമെല്ലാം ഉണങ്ങി പൊടിഞ്ഞതായിരുന്നു. ⁶ഗിൽഗാലിലെ പാളയത്തിൽ യോശുവയുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അദ്ദേഹത്തോടും ഇസ്രായേല്യരോടും അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ ദൂരദേശത്തുനിന്നു വന്നിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യുവിൻ.”

⁷എന്നാൽ ഇസ്രായേൽപുരുഷന്മാർ ആ ഹിവ്യരോടു പറഞ്ഞു: “പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽത്തന്നെ വസിക്കുന്നവരായിരിക്കാം. പിന്നെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് എങ്ങനെ ഉടമ്പടി ചെയ്യും?”

⁸അവർ യോശുവയോടു പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ താങ്കളുടെ ദാസന്മാരാകുന്നു.” “നിങ്ങൾ ആരാകുന്നു, എവിടെനിന്നു വരുന്നു?” എന്ന് യോശുവ ചോദിച്ചു.

⁹അവർ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: “താങ്കളുടെ ദൈവമായ സർവേശ്വരന്റെ നാമംനിമിത്തം താങ്കളുടെ ദാസന്മാരായ ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും ദൂരദേശത്തുനിന്നു വന്നിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവിടുത്തെ കീർത്തിയും—അവിടുന്ന് ഈജിപ്തിൽ ചെയ്തതൊക്കെയും—ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു, ¹⁰യോർദാനു അക്കരെയുള്ള രണ്ട് അമോര്യരാജാക്കന്മാരോട്—ഹെശ്ബോൻ രാജാവായ സീഹോനോടും അസ്തരോത്തിൽ വാണിരുന്ന ബാശാൻ രാജാവായ ഓഗിനോടും—അവിടുന്ന് ചെയ്തതൊക്കെയും ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ¹¹അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ മൂപ്പന്മാരും ഞങ്ങളുടെ ജനമെല്ലാമും പറഞ്ഞു: ‘യാത്രയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ എടുത്ത് അവരെ ചെന്നു കണ്ട്, “ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദാസന്മാരാകുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യുവിൻ” എന്ന് അവരോടു പറയുവിൻ.’ ¹²താങ്കളുടെ അടുക്കൽ വരുവാൻ ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ട നാളിൽ, വീട്ടിൽനിന്ന് ഭക്ഷണം കെട്ടിയെടുത്തപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ അപ്പം ചൂടുള്ളതായിരുന്നു; ഇപ്പോഴോ, ഇതാ—അത് ഉണങ്ങി പൊടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ¹³ഈ വീഞ്ഞുതുരുത്തികൾ ഞങ്ങൾ നിറച്ചപ്പോൾ പുതിയവയായിരുന്നു—ഇപ്പോൾ പിളർന്നുപോയി. ഞങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും ചെരിപ്പുകളും അതിദീർഘമായ യാത്രകൊണ്ടു തേഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.”

¹⁴അപ്പോൾ ആ പുരുഷന്മാർ അവരുടെ ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ രുചിച്ചുനോക്കി, എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് ആലോചന ചോദിച്ചില്ല. ¹⁵അനന്തരം യോശുവ അവരോടു സമാധാനമുണ്ടാക്കി, അവരെ ജീവനോടെ വെക്കുവാൻ ഉടമ്പടി ഛേദിച്ചു; സഭയുടെ നേതാക്കന്മാർ അവരോടു ശപഥം ചെയ്തു. ^a a v15 ‘ഉടമ്പടി ഛേദിക്കുക’ എന്നത് ഒരു പുരാതന ശൈലിയാണ്: ഔപചാരിക ഉടമ്പടികൾ രണ്ടു കക്ഷികൾക്കിടയിൽ മൃഗങ്ങളെ ബലിയർപ്പിച്ചു വിഭജിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നത്. ¹⁶അവരോട് ഉടമ്പടി ചെയ്തതിനു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞശേഷം, ഈ ആളുകൾ തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വസിക്കുന്ന അയൽക്കാരാണെന്ന് അവർ കേട്ടു. ¹⁷ഇസ്രായേല്യർ പുറപ്പെട്ട് മൂന്നാം ദിവസം അവരുടെ പട്ടണങ്ങളിൽ എത്തി. അവരുടെ പട്ടണങ്ങൾ: ഗിബെയോൻ, കെഫീര, ബെരോത്ത്, കിര്യത്ത്-യെയാരീം. ¹⁸എന്നാൽ ഇസ്രായേൽ അവരെ ആക്രമിച്ചില്ല, എന്തെന്നാൽ സഭയുടെ നേതാക്കന്മാർ ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിനെച്ചൊല്ലി അവരോടു ശപഥം ചെയ്തിരുന്നു. സഭ മുഴുവനും നേതാക്കന്മാർക്കെതിരേ പിറുപിറുത്തു. ¹⁹എന്നാൽ നേതാക്കന്മാരെല്ലാവരും സഭ മുഴുവനോടും പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിനെച്ചൊല്ലി നാം അവരോടു ശപഥം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഇനി നമുക്ക് അവരെ തൊടുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ²⁰നാം അവരോടു ചെയ്യേണ്ടത് ഇതാകുന്നു: അവരെ ജീവനോടെ വെക്കുക; അങ്ങനെ നാം അവരോടു ചെയ്ത ശപഥംനിമിത്തം നമ്മുടെമേൽ ക്രോധം വരികയില്ല.” ²¹“അവർ ജീവനോടെ ഇരിക്കട്ടെ” എന്ന് നേതാക്കന്മാർ അവരോടു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ നേതാക്കന്മാർ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ അവർ സർവസമൂഹത്തിനുവേണ്ടി വിറകുവെട്ടുകാരും വെള്ളംകോരികളും ആയിത്തീർന്നു.

²²അനന്തരം യോശുവ അവരെ വിളിപ്പിച്ചു: “നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽത്തന്നെ വസിക്കുമ്പോൾ, ‘ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിൽനിന്ന് ഏറ്റവും ദൂരത്തു വസിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞ് നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വഞ്ചിച്ചത് എന്തിന്? ²³ആകയാൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ടവരാകുന്നു: നിങ്ങൾ എന്നേക്കും ദാസന്മാരായിരിക്കും—എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിനുവേണ്ടി വിറകുവെട്ടുകാരും വെള്ളംകോരികളും തന്നെ.”

²⁴അവർ യോശുവയോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “താങ്കളുടെ ദൈവമായ സർവേശ്വരൻ തന്റെ ദാസനായ മോശയോട്, ഈ ദേശം മുഴുവനും നിങ്ങൾക്കു തരുവാനും അതിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽനിന്നു നശിപ്പിക്കുവാനും കല്പിച്ചിരുന്നുവെന്ന് താങ്കളുടെ ദാസന്മാരോടു വ്യക്തമായി അറിയിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾനിമിത്തം ഞങ്ങളുടെ ജീവനെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ട് ഞങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തു. ²⁵ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ താങ്കളുടെ കൈയിലാകുന്നു. താങ്കൾക്കു നല്ലതും ന്യായവുമായി തോന്നുന്നതെന്തും ഞങ്ങളോടു ചെയ്തുകൊൾക.”

²⁶അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അവർക്കുവേണ്ടി ചെയ്തു, ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവരെ വിടുവിച്ചു; അവർ അവരെ കൊന്നില്ല. ²⁷ആ ദിവസം യോശുവ അവരെ സഭയ്ക്കുവേണ്ടിയും അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്ഥലത്തു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ യാഗപീഠത്തിനുവേണ്ടിയും വിറകുവെട്ടുകാരും വെള്ളംകോരികളും ആക്കി—ഇന്നുവരെയും അങ്ങനെതന്നെ ഇരിക്കുന്നു.