Wong Gibeon Ngapusi Umate Gusti Allah
Wong Gibeon teka nganggo trumpah kang wis amoh lan roti kang wis jamuren, ngaku saka lelampahan kang adoh. Israel mriksa bekale nanging ora nyuwun pirsa marang Rama kita, lan supata nggawe prajanjian. Telung dina candhake goroh iku konangan — nanging supatane tetep laku, mula dheweke dadi tukang ngethok kayu.
9 1Bareng para raja kabeh ing sabrang Kali Yarden — ing tanah pagunungan, ing tanah ngare, lan ing saurute pesisir Segara Gedhe tumuju Libanon — yaiku wong Het, wong Amori, wong Kanaan, wong Perizi, wong Hewi lan wong Yebus padha krungu bab iku, 2banjur padha nglumpuk dadi siji arep perang nglawan Yusak lan Israel. 3Nanging bareng wong Gibeon padha krungu apa kang wis ditindakake Yusak marang Yerikho lan marang Ai, 4wong-wong mau uga padha tumindak kanthi culika: padha mangkat nyamar dadi utusan, nggawa kanthong-kanthong kang wis rusak lan impes anggur lawas, kang wis suwek lan ditambal, kanggo kuldine, 5trumpah kang wis rusak lan ditambal ing sikile, sandhangan kang wis compang-camping; lan rotine kabeh wis garing lan ajur. 6Wong-wong mau banjur padha marani Yusak ing pakemahan Gilgal lan matur marang Yusak sarta marang wong Israel: “Kula sami dhateng saking nagari ingkang tebih; sapunika sumangga damel prajanjian kaliyan kula sami.”
7Nanging para wong Israel padha kandha marang wong Hewi mau: “Bokmanawa kowe kabeh manggon ing satengah-tengah kene. Kepriye anggonku bisa gawe prajanjian karo kowe?”
8Wong-wong mau matur marang Yusak: “Kula sami punika abdi panjenengan.” Pitakone Yusak: “Kowe iki sapa, lan saka ngendi?”
9Wong-wong mau munjuk: “Abdi panjenengan sami dhateng saking nagari ingkang tebih sanget, margi saking asmanipun Sang Yehuwah, Allah panjenengan, awit kula sami sampun mireng kaluhuranipun — sadaya ingkang katindakaken wonten ing tanah Mesir, 10saha sadaya ingkang katindakaken dhateng raja Amori kekalih ing sabrang Kali Yarden — Sihon raja ing Hesbon lan Og raja ing Basan, ingkang jumeneng ratu wonten ing Astarot. 11Pramila para pinisepuh kula lan sadaya rakyat kula sami wicanten: ‘Padha nggawaa sangu kanggo lelampahan, lungaa methukake wong-wong iku, lan kandhaa: “Kula sami punika abdi panjenengan; sapunika sumangga damel prajanjian kaliyan kula sami.” ’ 12Roti kula taksih benter nalika kula sami ngesaki wonten ing griya ing dinten kula sami bidhal sowan dhateng panjenengan; sapunika, lah — sampun garing lan ajur. 13Impes anggur punika taksih enggal nalika kula sami isi — sapunika sampun pecah. Saha sandhangan lan trumpah kula sami sampun risak margi saking lelampahan ingkang tebih sanget.”
14Para wong Israel mau banjur ngicipi sangune wong-wong mau, nanging ora padha nyuwun pirsa marang Rama kita. 15Banjur Yusak nganakake rukun karo wong-wong mau sarta ngiket prajanjian supaya wong-wong mau diuripi, lan para pemimpine pasamuwan padha ngucapake sumpah marang wong-wong mau. a a v15 ‘Ngiket prajanjian’ iku ungkapan kuna: prajanjian kang resmi disahake kanthi nyembeleh lan mbage-mbage kewan ing antarane pihak loro. 16Telung dina sawuse iku, bareng wis gawe prajanjian karo wong-wong mau, wong Israel padha krungu yen wong-wong iku tangga teparo kang manggon ing satengah-tengahe. 17Para wong Israel banjur padha mangkat lan tekan ing kutha-kuthane wong-wong mau ing dina katelu. Kutha-kuthane yaiku: Gibeon, Kefira, Beerot, lan Kiryat-Yearim. 18Nanging wong Israel ora nyerang wong-wong mau, amarga para pemimpine pasamuwan wis padha sumpah marang wong-wong mau demi Rama kita, Gusti Allahe Israel. Lan sakehe pasamuwan padha nggrundel marang para pemimpin. 19Nanging para pemimpin kabeh padha kandha marang sakehe pasamuwan: “Kita wis padha sumpah marang wong-wong iku demi Rama kita, Gusti Allahe Israel, mulane saiki kita ora kena ngganggu-gawe marang wong-wong iku. 20Iki kang bakal kita tindakake marang wong-wong iku: padha diuripana, supaya ora ana bebendu kang tumiba marang kita amarga saka sumpah kang wis kita ucapake marang wong-wong iku.” 21Para pemimpin banjur padha kandha marang wong-wong mau: “Padha diuripana.” Mulane wong-wong mau banjur dadi tukang njupuk kayu lan tukang ngangsu banyu kanggo sakehe umat, kaya kang wis dijanjekake dening para pemimpin.
22Yusak banjur nyeluk wong-wong mau lan kandha: “Yagene kowe padha ngapusi aku, kandha: ‘Kula sami manggen tebih sanget saking panjenengan,’ mangka kowe manggon ana ing satengah-tengahku? 23Mulane saiki kowe padha kena ipat-ipat: kowe bakal dadi batur ing salawase — tukang njupuk kayu lan tukang ngangsu banyu kanggo padalemane RamaKu.”
24Wong-wong mau mangsuli marang Yusak: “Abdi panjenengan sampun dipuncariyosi kanthi cetha, bilih Sang Yehuwah, Allah panjenengan, sampun dhawuh dhateng abdinipun, Musa, supados maringaken sadaya tanah punika dhateng panjenengan sadaya lan numpes sadaya tiyang ingkang manggen wonten ing ngriku saking ngarsa panjenengan sadaya. Pramila, margi kula sami ajrih sanget tumrap nyawa kula amargi saking panjenengan, kula sami nindakaken bab punika. 25Sapunika kula sami wonten ing tangan panjenengan. Punapa ingkang kaetang sae lan leres dening panjenengan, sumangga katindakaken dhateng kula sami.”
26Mangkono mau anggone Yusak tumindak marang wong-wong mau, ngluwari wong-wong mau saka tangane wong Israel, satemah wong-wong mau ora dipateni. 27Ing dina iku Yusak ndadekake wong-wong mau tukang njupuk kayu lan tukang ngangsu banyu kanggo pasamuwan lan kanggo misbyahe Rama kita ing papan kang bakal dipilih dening Panjenengane — lan mangkono kaanane nganti saprene.