Rama kita Ndadekake Srengenge Mandheg

Ratu lima nyerang Gibeon marga mbalela, lan Yusak mlaku sewengi natas kanggo mbelani wong-wong kang wis ngapusi dheweke. Udan watu saka Rama kita mateni luwih akeh tinimbang pedhang, lan srengenge mandheg. Ratu lima mau ditemokake ing guwa, lan banjur kutha-kutha ing sisih kidul direbut kanthi rikat.

Pasal 10.

Adoni-Zedek, raja ing Yerusalem, krungu yen Yusak wis ngrebut kutha Ai lan numpes kutha mau—tumindake marang Ai lan rajane padha kaya kang wis ditindakake marang Yerikho lan rajane—sarta yen wong Gibeon wis padha prajanjian karo wong Israel lan saiki manggon ing tengahe. Wong Yerusalem padha wedi banget, amarga Gibeon iku kutha kang gedhe, kaya salah sawijining kutha karajan, lan amarga luwih gedhe tinimbang Ai, sarta wong lanange kabeh padha prajurit. Mulane Adoni-Zedek, raja ing Yerusalem, kongkonan marang Hoham, raja ing Hebron, marang Piram, raja ing Yarmut, marang Yafia, raja ing Lakhis, lan marang Debir, raja ing Eglon, kandhane: “Padha mrenea marang aku lan ngewangana aku, ayo padha nyerang Gibeon, amarga wis prajanjian karo Yusak lan karo wong Israel.” Banjur raja lima saka bangsa Amori—yaiku raja ing Yerusalem, Hebron, Yarmut, Lakhis, lan Eglon—padha nyawijekake kekuwatane lan mangkat karo sakabehe wadya-balane. Padha masang tarub nglurug marang Gibeon lan nempuh perang nglawan kutha mau. Wong Gibeon kongkonan matur marang Yusak ing pakemahan Gilgal: “Sampun nilar abdi panjenengan! Mugi enggal dhateng, ngluwari saha nulungi kawula! Sadaya raja Amori ingkang wonten ing tanah pareden sampun sami nyawiji nglawan kawula.”

Mulane Yusak mangkat saka Gilgal karo sakabehe prajurite kang padha perang—para prawira kang gagah prakosa.

Rama kita ngandika marang Yusak: “Aja wedi marang wong-wong mau—Aku wis ngulungake kabeh marang kowe. Ora bakal ana siji-sijia kang bisa tahan ngadhepi kowe.”

Mulane Yusak ndadak teka nempuh wong-wong mau, sawise lumaku sawengi muput saka Gilgal. Rama kita ndadekake wong-wong mau padha bingung banget ana ing ngarepe Israel, sarta numpes wong-wong mau kanthi pukulan kang nggegirisi ana ing Gibeon, nututi nganti ing dalan kang munggah menyang Bet-horon, lan nggebagi wong-wong mau nganti tekan Azeka lan Makeda. Nalika wong-wong mau padha mlayu saka ngarepe Israel mudhun ing erenge Bet-horon, Rama kita nggebagi wong-wong mau nganggo watu gedhe-gedhe saka langit, nganti tekan Azeka, satemah padha mati. Luwih akeh kang mati dening watu udan es tinimbang kang dipateni dening wong Israel nganggo pedhang.

Banjur Yusak munjuk marang Rama kita nalika Rama kita ngulungake bangsa Amori marang wong Israel, lan ana ing ngarepe wong Israel kabeh Yusak ngucap: “He srengenge, mandhega ana ing sandhuwure Gibeon, lan he rembulan, ana ing sandhuwure Lebak Ayalon.” Srengenge banjur mandheg, lan rembulan uga lereb, nganti bangsa iku kelakon males marang mungsuh-mungsuhe. Apa iki ora katulis ana ing Kitab Yasar? Srengenge mandheg ana ing satengahing langit lan ora enggal angslup nganti watara sadina muput. ^a Ora tau ana dina kaya mangkono, sadurunge utawa sawise, nalika Rama kita midhangetake tembunge manungsa—amarga Rama kita kang mangsah perang kanggo Israel.

Banjur Yusak lan sakabehe wong Israel kang ndherekake bali menyang pakemahan ing Gilgal.

Raja Lima Padha Dikasorake

Dene raja lima mau wis padha mlayu lan ndhelik ana ing guwa ing Makeda. Banjur ana wong matur marang Yusak: “Raja lima sampun kepanggih, sami ndhelik wonten ing guwa ing Makeda.”

Yusak banjur kandha: “Glindhingna watu gedhe-gedhe menyang cangkeme guwa, lan tunggonana dening wong-wong ing sacedhake kanggo njaga raja-raja mau. Nanging kowe aja padha mandheg ana ing kono. Oyaken mungsuhmu lan gebugana saka buri. Aja nganti padha tekan ing kuthane, amarga Ramamu wis ngulungake wong-wong mau marang tanganmu.”

Bareng Yusak lan wong Israel wis numpes wong-wong mau kanthi pukulan kang nggegirisi nganti meh entek—mung ana wong sawatara kang bisa oncat lan mlebu ing kutha-kutha kang santosa. Banjur wong kabeh padha bali kanthi slamet marang Yusak ing pakemahan Makeda, lan ora ana wong siji-sijia kang wani cumuwit nglawan wong Israel. Yusak banjur kandha: “Bukaken cangkeme guwa kae lan raja lima mau wetokna, gawanen mrene marang aku.” Mulane raja lima mau padha diwetokake saka guwa lan digawa marang ngarepe: yaiku raja ing Yerusalem, Hebron, Yarmut, Lakhis, lan Eglon. Bareng raja-raja mau wis digawa marang ngarepe Yusak, dheweke ngundang sakabehe wong Israel lan kandha marang para panggedhening prajurit kang padha mangkat bareng karo dheweke: “Padha mrenea, idak-idaken gulune raja-raja iki nganggo sikilmu.” Wong-wong mau banjur padha nyedhak lan ngidak-idak gulune raja-raja mau nganggo sikile.

Yusak kandha marang wong-wong mau: “Aja padha wedi lan aja giris. Padha kukuh lan kendela—kaya mangkono iki kang bakal ditindakake dening Rama kita marang sakabehe mungsuh kang padha kokperangi.”

Sawise iku Yusak numpes raja-raja mau, dipateni, lan digantung ana ing wit lima, sarta padha gumantung ing kono nganti sore. Bareng srengenge angslup, Yusak banjur prentah supaya jisim-jisim mau diudhunake saka wit lan dibuwang menyang guwa, panggonane raja-raja mau padha ndhelik. Banjur padha masang watu gedhe-gedhe ing cangkeme guwa, kang isih ana ing kono nganti saprene.

Ing dina iku Yusak ngrebut Makeda, numpes kutha mau lan rajane nganggo pedhang, sarta mateni saben wong kang ana ing njero—ora ana wong siji-sijia kang kari urip. Tumindake marang raja ing Makeda padha kaya kang wis ditindakake marang raja ing Yerikho.

Rama kita Maringake Kutha-kutha ing Tanah Kidul

Banjur Yusak lan sakabehe wong Israel kang ndherekake nerusake lakune saka Makeda menyang Libna, lan merangi Libna. Rama kita uga ngulungake kutha mau, dalah rajane, marang Israel. Yusak numpes kutha iku lan saben wong kang ana ing njero nganggo landheping pedhang, ora ana wong siji-sijia kang kari urip. Tumindake marang rajane padha kaya kang wis ditindakake marang raja ing Yerikho.

Banjur Yusak lan sakabehe wong Israel kang ndherekake mangkat saka Libna menyang Lakhis, masang tarub nglawan kutha mau, lan merangi. Rama kita ngulungake Lakhis marang Israel, lan Yusak ngrebut kutha mau ing dina kang kapindho, numpes kutha iku lan saben wong kang ana ing njero nganggo pedhang, padha kaya kang wis ditindakake marang Libna. Banjur Horam, raja ing Gezer, teka arep nulungi Lakhis, nanging Yusak numpes dheweke lan rakyate, ora ana wong siji-sijia kang kari urip.

Yusak lan sakabehe wong Israel kang ndherekake pindhah saka Lakhis menyang Eglon, masang tarub nglawan kutha mau, lan merangi. Ing dina iku padha ngrebut kutha mau lan numpes nganggo landheping pedhang. Ing dina iku uga Yusak numpes saben wong kang ana ing njero, padha kaya kang wis ditindakake marang Lakhis.

Banjur Yusak, karo sakabehe wong Israel, mangkat saka Eglon menyang Hebron lan nyerang kutha mau. Padha ngrebut kutha mau, numpes nganggo landheping pedhang—rajane, sakabehe kutha-kuthane, saben wong kang ana ing njero. Ora ana wong siji-sijia kang kari urip, padha kaya kang wis ditindakake marang Eglon, numpes kutha iku lan saben wong kang ana ing njero.

Banjur Yusak lan sakabehe wong Israel kang ndherekake bali menyang Debir lan merangi kutha mau. Yusak ngrebut kutha mau, rajane, lan sakabehe desane, numpes kabeh nganggo pedhang, sarta numpes saben wong kang ana ing njero—ora ana wong siji-sijia kang kari urip. Tumindake marang Debir lan rajane padha kaya kang wis ditindakake marang Hebron lan marang Libna sarta rajane. Yusak numpes satanah kabeh—tanah pareden, Negeb, tanah ngare, lan erenging gunung—dalah sakabehe rajane. Ora ana wong siji-sijia kang ditinggal urip; sakabehe kang ambekan ditumpes, kaya kang wis didhawuhake dening Rama kita, Gusti Allahe Israel. Yusak numpes wong-wong mau wiwit saka Kades-barnea tekan Gaza, lan satanah Gosyen kabeh, nganti tekan Gibeon. Yusak ngrebut sakabehe raja iki lan tanahe sapisan, amarga Rama kita, Gusti Allahe Israel, kang mangsah perang kanggo Israel. Banjur Yusak lan sakabehe wong Israel kang ndherekake bali menyang pakemahan ing Gilgal.