Rama Urang Ngeureunkeun Panonpoé

Lima raja nyerang Gibeon lantaran geus pindah pihak, sarta Yosua leumpang sapeuting jeput pikeun ngabela jalma-jalma anu kungsi nipu manehna. Hujan es ti Rama urang maehan leuwih loba batan pedang, sarta panonpoe eureun. Lima raja teh kapanggih di hiji guha, tuluy kota-kota di beulah kidul diserang gancang.

Pasal 10.

Adoni-Sedek, raja Yerusalem, ngadéngé yén Yosua geus ngarebut jeung ngabasmi Ai — ka Ai jeung rajana dilakukeunana cara ka Yériko jeung rajana — sarta yén urang Gibéon geus nyieun karapihan jeung Israil tur ayeuna matuh di tengah-tengah maranéhna. Urang Yerusalem kacida sarieuneunana, karana Gibéon téh hiji kota anu gedé, kawas salah sahiji kota karajaan, jeung karana leuwih gedé batan Ai, sarta sakabéh lalakina téh prajurit. Ku sabab éta Adoni-Sedek, raja Yerusalem, ngirim béja ka Hoham raja Hébron, ka Piram raja Yarmut, ka Yapia raja Lakis, jeung ka Débir raja Églon, kieu ungelna, “Geura naraék ka kuring sarta tulungan kuring, hayu urang narajang Gibéon, karana geus nyieun karapihan jeung Yosua sarta jeung urang Israil.” Tuluy lima raja urang Amori — raja Yerusalem, Hébron, Yarmut, Lakis, jeung Églon — ngahiji sarta naraék jeung sakabéh baladna. Maranéhna masanggrahan di hareupeun Gibéon tuluy merangan éta kota. Urang Gibéon ngirim béja kieu ka Yosua di pasanggrahan Gilgal, “Ulah ngantunkeun abdi-abdi! Énggal sumping sarta salametkeun abdi sadaya — tulungan abdi sadaya! Sakabéh raja Amori di pagunungan geus ngahiji ngalawan abdi sadaya.”

Ku sabab éta Yosua indit ti Gilgal jeung sakabéh prajuritna — para prajuritna anu garagah.

Rama urang ngandika ka Yosua, “Ulah sieun ku maranéhna — maranéhna ku Kami geus diserenkeun ka manéh. Moal aya saurang ogé anu bisa nangtung di hareupeun manéh.”

Ku sabab éta Yosua ngadadak narajang maranéhna, sanggeus leumpang sapeuting jeput ti Gilgal. Rama urang ngabingungkeun maranéhna sina pabalik-balik di hareupeun Israil, ditarajang gedé-gedéan di Gibéon, diudag sapanjang jalan anu naék ka Bét-Horon, sarta dikepruk nepi ka Azéka jeung Makéda. Waktu maranéhna kalabur ti hareupeun Israil mudun kana lamping Bét-Horon, Rama urang ngalungkeun batu-batu gedé ka maranéhna ti langit, nepi ka Azéka, nepi ka maranéhna paraéh. Leuwih loba anu paéh ku batu és batan anu dipaéhan ku urang Israil ku pedang.

Tuluy Yosua unjukan ka Rama urang dina poé nalika Rama urang nyerenkeun urang Amori ka urang Israil, sarta di hareupeun sakumna Israil anjeunna saurna, “Éh panonpoé, cicing di luhur Gibéon, jeung éh bulan, di luhur Lebak Ayalon.” Panonpoé ogé cicing, jeung bulan eureun, nepi ka éta bangsa males kanyeri ka musuh-musuhna. Lain ieu téh geus kacatet dina Kitab Yasar? Panonpoé eureun di tengah-tengah langit sarta teu buru-buru surup meh sapoé jeput. ^a Tacan kungsi aya poé anu saperti kitu, boh saméméhna boh sanggeusna, nalika Rama urang ngadangukeun ucapan hiji jalma — karana Rama urang anu merjuangkeun Israil.

Tuluy Yosua jeung sakabéh Israil anu nyarengan mulang ka pasanggrahan di Gilgal.

Lima Raja Ditalukkeun

Ari lima raja tadi geus kalabur sarta nyarumput di guha di Makéda. Tuluy aya anu ngabéjaan Yosua, “Lima raja téh geus kapanggih, nyarumput di guha di Makéda.”

Saur Yosua, “Guligkeun batu-batu gedé kana baham guha, sarta tempatkeun sababaraha jalma di gigireunana pikeun ngajaga. Tapi manéh ulah cicing di dinya. Udag musuh-musuh manéh sarta tarajang ti tukang. Ulah dibéré nepi ka kota-kotana, karana Rama maranéh geus nyerenkeun maranéhna kana leungeun maranéh.”

Sanggeus Yosua jeung urang Israil nipuk maranéhna nepi ka ancur-ancuran tur diberesihan beresih — najan aya sababaraha urang anu salamet bisa kabur ka kota-kota anu dikuta. Tuluy sakabéh balad mulang kalawan salamet ka Yosua di pasanggrahan Makéda, sarta euweuh saurang ogé anu wani ngomong ngalawan urang Israil saurang ogé. Tuluy saur Yosua, “Buka baham guha tuluy bawa kaluar lima raja téa ka kuring.” Ku sabab éta maranéhna ngaluarkeun lima raja téa ti jero guha ka anjeunna: raja Yerusalem, Hébron, Yarmut, Lakis, jeung Églon. Sanggeus raja-raja téa dibawa ka Yosua, anjeunna nyaur sakabéh lalaki Israil sarta nimbalan para panglima perang anu milu jeung anjeunna, “Daratang ka dieu, teundeun suku maranéh kana beuheung raja-raja ieu.” Tuluy maranéhna daratang sarta nincak beuheung raja-raja téa.

Saur Yosua ka maranéhna, “Ulah sieun atawa ngewa. Sing kuat jeung wanteran — kieu pisan anu baris dipigawé ku Rama urang ka sakabéh musuh anu diperangan ku maranéh.”

Sanggeus kitu, Yosua neunggeul raja-raja téa, maéhan maranéhna, sarta ngagantungkeun maranéhna kana lima tangkal, sarta tetep ngagarantung nepi ka burit. Waktu panonpoé surup, Yosua maréntah supaya layon-layon téa diturunkeun tina tangkal sarta dialungkeun ka jero guha tempat raja-raja téa nyarumput. Maranéhna numpukkeun batu-batu gedé kana baham guha, anu nepi ka kiwari masih kénéh aya di dinya.

Dina poé éta Yosua ngarebut Makéda, narajang éta kota jeung rajana ku pedang, sarta ngabasmi sakabéh anu aya di jerona — euweuh saurang ogé anu salamet. Ka raja Makéda dilakukeunana cara ka raja Yériko.

Rama Urang Maparin Kota-kota Beulah Kidul

Tuluy Yosua jeung sakabéh Israil anu nyarengan terus ti Makéda ka Libna sarta merangan Libna. Rama urang ogé nyerenkeun éta kota, katut rajana, ka Israil. Yosua narajang éta kota jeung sakabéh jelema di jerona ku seukeut pedang, teu nyésakeun saurang ogé. Ka rajana dilakukeunana cara ka raja Yériko.

Tuluy Yosua jeung sakabéh Israil anu nyarengan indit ti Libna ka Lakis, masanggrahan di hareupeunana, sarta merangan éta kota. Rama urang nyerenkeun Lakis ka Israil, sarta Yosua ngarebut éta kota dina poé nu kadua, narajang éta kota jeung sakabéh jelema di jerona ku pedang, cara ka Libna. Tuluy Horam raja Géser naék rék nulungan Lakis, tapi ku Yosua ditarajang manéhna jeung baladna, teu aya anu disésakeun salamet.

Yosua jeung sakabéh Israil anu nyarengan terus ti Lakis ka Églon, masanggrahan di hareupeunana, sarta merangan éta kota. Maranéhna ngarebut éta kota dina poé éta sarta narajang ku seukeut pedang. Dina poé éta anjeunna ngabasmi sakabéh jelema di jerona, cara ka Lakis.

Tuluy Yosua, jeung sakabéh Israil, naék ti Églon ka Hébron sarta narajang éta kota. Maranéhna ngarebut éta kota, narajang ku seukeut pedang — rajana, sakabéh kampungna, sarta sakabéh jelema di jerona. Anjeunna teu nyésakeun saurang ogé, cara ka Églon, ngabasmi éta kota jeung sakabéh jelema di jerona.

Tuluy Yosua jeung sakabéh Israil anu nyarengan malik ka Débir sarta merangan éta kota. Anjeunna ngarebut éta kota, rajana, sarta sakabéh désana, narajang ku pedang, sarta ngabasmi sakabéh jelema di jerona — euweuh saurang ogé anu salamet. Ka Débir jeung rajana dilakukeunana cara ka Hébron jeung ka Libna katut rajana. Yosua nalukkeun sakuliah tanah — pagunungan, Negeb, tanah handap, jeung lamping-lampingna — katut sakabéh rajana. Anjeunna teu nyésakeun saurang ogé; ngabasmi sagala rupa anu bernyawa, sakumaha anu diparéntahkeun ku Rama urang, Allah Israil. Yosua nalukkeun maranéhna ti Kadés-Barnéa nepi ka Gaza, jeung sakuliah tanah Gosén, nepi ka Gibéon. Yosua ngarebut sakabéh raja ieu jeung tanahna dina hiji waktu, karana Rama urang, Allah Israil, anu merjuangkeun Israil. Tuluy Yosua jeung sakabéh Israil anu nyarengan mulang ka pasanggrahan di Gilgal.