چاپ شوی
کتاب

جبعونيانو د خُدائ پاک له خلقو سره دوکه وکړه

جبعونیان په زړو څپلیو او پوڅ شوې ډوډۍ سره راځي، او دعوه کوي چې له لرې سفره راغلي دي. اسرائیل توښه ګوري خو له زموږ پلار نه پوښتي، او د تړون قسم خوري. درې ورځې وروسته دروغ ښکاره کېږي — او قسم لا هم پر ځای پاتې دی، نو هغوی لرګي ماتوونکي کېږي.

څپرکی 9.

کله چې د اُردن د پورې غاړې ټولو بادشاهانو، يعنې هغو چې په غرنۍ علاقه، په ميدان، او د لبنان په لور د لوئ سمندر د ټولې غاړې په اوږدو کښې وُو، يعنې حِتيانو، اموريانو، کنعانيانو، فرزيانو، حويانو او يبوسيانو، دا واورېدل، نو هغوئ ټول يو ځائ راټول شول چې د يشوع او اِسرائيل سره يو موټے شى او جنګ وکړى. خو کله چې د جبعون خلقو دا واورېدل چې يشوع د يريحو او عى سره څۀ کړى وُو، نو هغوئ هم مکارى وکړه او روان شول، او ځانونه يې داسې وښودل لکه ايلچيان، او د خپلو خرو دپاره يې زاړۀ بوجۍ او د مئو زاړۀ مشکونه چې څيرې او ګنډلى وُو، واخستل، او په خپلو پښو يې زاړۀ او ګنډل شوى څپلۍ، او په ځان يې زاړۀ شلېدلى جامې اغوستې وې؛ او د هغوئ ټوله ډوډۍ وچه او ماته شوې وه. هغوئ د جلجال په خېمه ګاه کښې يشوع ته لاړل او هغۀ ته او اِسرائيليانو ته يې ووئيل چې، ”مونږ د يو لرې ملک نه راغلى يُو؛ نو اوس زمونږ سره لوظ وکړئ.“

خو د اِسرائيليانو سړو حويانو ته ووئيل چې، ”کېدے شى چې تاسو همدلته زمونږ په مينځ کښې اوسېږئ. نو مونږ تاسو سره څنګه لوظ وکړو؟“

هغوئ يشوع ته ووئيل چې، ”مونږ ستا خادمان يُو.“ يشوع ترې پوښتنه وکړه چې، ”تاسو څوک يئ، او د کوم ځائ نه راغلى يئ؟“

هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”ستا خادمان ستا د مالِک خُدائ د نوم په خاطر د يو ډېر لرې ملک نه راغلى دى، ځکه چې مونږ د هغۀ شهرت اورېدلے دے، يعنې هر څۀ چې هغۀ په مصر کښې وکړل، او هر څۀ چې هغۀ د اُردن د پورې غاړې د اموريانو دواړو بادشاهانو سره وکړل، يعنې د حسبون بادشاه سيحون او د بشن بادشاه عوج سره، چې په عستاروت کښې يې بادشاهى کوله. نو زمونږ مشرانو او زمونږ ټولو خلقو ووئيل چې، ’د سفر دپاره توښه واخلئ، لاړ شئ او د هغوئ سره وګورئ، او هغوئ ته ووايئ چې، ”مونږ ستاسو خادمان يُو؛ نو اوس زمونږ سره لوظ وکړئ.“‘ زمونږ دا ډوډۍ هغه ورځ چې مونږ ستاسو خوا ته د راتلو دپاره روان شوو، کله چې مونږ په خپل کور کښې بسته کوله نو تاوده وه؛ خو اوس ګورئ چې وچه او ماته شوې ده. او د مئو دا مشکونه چې کله مونږ ډک کړل نو نوى وُو، خو اوس څيرې شوى دى. او زمونږ جامې او څپلۍ د دې ډېر اوږدۀ سفر له کبله زاړۀ شوى دى.“

نو هغو سړو د هغوئ د توښې نه څۀ وڅکل، خو پلار نه يې مشوره ونۀ غوښته. نو يشوع د هغوئ سره سوله وکړه او چې هغوئ ژوندى پاتې شى، نو لوظ يې ورسره وتړلو، او د جماعت مشرانو هغوئ ته قسم وخوړو. a a v15 ”لوظ تړل“ يو زوړ محاوره دے: رسمى تړونونه د دې په وسيله پخ کېدل چې حيوانات قربانى کړى شى او د دواړو فريقونو په مينځ کښې وويشلى شى. د هغوئ سره د لوظ کولو نه درې ورځې پس، هغوئ واورېدل چې دا خلق خو د هغوئ ګاونډيان دى او د هغوئ په مينځ کښې اوسېږى. نو اِسرائيليان روان شول او په درېمه ورځ د هغوئ ښارونو ته ورسېدل. د هغوئ ښارونه دا وُو: جبعون، کفيره، بيروت او قريت يعاريم. خو اِسرائيليانو پرې حمله ونۀ کړه، ځکه چې د جماعت مشرانو هغوئ ته د زمونږ د پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک، په نامه قسم کړے وو. نو ټول جماعت د مشرانو خلاف شکايت وکړو. خو ټولو مشرانو ټول جماعت ته ووئيل چې، ”مونږ هغوئ ته د زمونږ د پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک، په نامه قسم کړے دے، نو اوس مونږ هغوئ ته لاس نۀ شو وړلے. مونږ به د هغوئ سره دا وکړو: هغوئ به ژوندى پرېږدو، ترڅو چې د هغه قسم له کبله چې مونږ هغوئ ته کړے دے، په مونږ باندې کوم غضب رانۀ شى.“ مشرانو هغوئ ته ووئيل چې، ”هغوئ دې ژوندى پاتې شى.“ نو هغوئ د ټول جماعت دپاره د لرګيو ماتوونکى او د اوبو راوړونکى شول، لکه څنګه چې مشرانو وعده کړې وه.

نو يشوع هغوئ راوبلل او ورته يې ووئيل چې، ”تاسو ولې مونږ سره دوکه وکړه او ومو وئيل چې، ’مونږ ستاسو نه ډېر لرې اوسېږو،‘ حالانکې چې تاسو خو همدلته زمونږ په مينځ کښې اوسېږئ؟ نو اوس تاسو لعنتى يئ: تاسو به تل غلامان اوسئ، يعنې زما د پلار د کور دپاره د لرګيو ماتوونکى او د اوبو راوړونکى.“

هغوئ يشوع ته جواب ورکړو چې، ”ستا خادمانو ته دا خبره ښکاره کړې شوې وه چې ستا مالِک خُدائ خپل خادم موسىٰ ته حُکم کړے وو چې تاسو ته به دا ټوله زمکه درکړى او ستاسو د مخې به يې د دې زمکې ټول اوسېدونکى تباه کړى. نو مونږ ستاسو له وجې د خپل ژوند دپاره ډېر ووېرېدلو، ځکه مو دا کار وکړو. اوس مونږ ستا په لاس کښې يُو. څۀ چې ستا په نظر کښې ښۀ او سم ښکارى، هغه زمونږ سره وکړه.“

نو هغۀ د هغوئ سره همداسې وکړل، او هغوئ يې د اِسرائيليانو د لاس نه بچ کړل، او اِسرائيليانو هغوئ ونۀ وژل. هغه ورځ يشوع هغوئ د جماعت دپاره او د زمونږ د پلار د قربان‌ګاه دپاره د لرګيو ماتوونکى او د اوبو راوړونکى وګرځول، په هغه ځائ کښې چې هغه به يې غوره کوى، او تر نن ورځې پورې همداسې دى.