پلار عى اِسرائيل ته په لاس ورکوى

زموږ پلار دویم ځل عای تسلیموي، د کمین او د دروغجنې تېښتې له لارې، او د هغه پاچا ځړول کېږي. بیا، په عجیبه توګه د جګړو ترمنځ، ټوله غونډه — پردي هم پکې — پر دوو غرونو ولاړه ده پداسې حال کې چې د شریعت هره کلمه، برکت او لعنت، په لوړ غږ لوستل کېږي.

څپرکی 8.

بيا زمونږ پلار يوشع ته وفرمائيل چې، ”مۀ يرېږه او زړۀ مۀ خطا کوه. ټول جنګى سړى د ځان سره واخله او عى ته وخېژه. ما د عى بادشاه، د هغۀ خلق، د هغۀ ښار او د هغۀ ملک تا ته په لاس درکړل. لکه څنګه چې تا د يريحو او د هغۀ د بادشاه سره وکړل، هم هغه شان عى او د هغۀ بادشاه سره وکړه — خو مالِ غنيمت او څاروى د ځان دپاره وساته. د ښار شاته کمين ونيسه.“

نو يوشع او ټول جنګى سړى عى ته روان شول. هغۀ دېرش زره تکړه جنګياله غوره کړل او د شپې يې ولېږل. هغۀ ورته حُکم وکړو چې، ”د ښار شاته په کمين کښې انتظار کوئ — ډېر لرې مۀ کوئ. تاسو ټول هوښيار اوسئ. زۀ او زما ټول خلق به ښار ته نزدے شُو. کله چې هغوئ د مخکښې په شان زمونږ مقابلې ته راووځى، نو مونږ به د هغوئ له مخې وتښتُو. هغوئ به زمونږ پسې راووځى تر دې چې مونږ هغوئ د ښار نه لرې کړُو، ځکه چې هغوئ به وائى چې، ’دا د مخکښې په شان زمونږ له مخې تښتى.‘ نو مونږ به ترې وتښتُو. تاسو به د کمين نه راپاڅېږئ او ښار به ونيسئ، ځکه چې ستاسو پلار به يې تاسو ته په لاس درکړى. کله چې تاسو ښار ونيسئ، نو هغه ته اور ورته کړئ. لکه څنګه چې زمونږ پلار حُکم کړے دے، هم هغه شان وکړئ. ګورئ — ما تاسو ته حُکم کړے دے.“

نو يوشع هغوئ ولېږل، او هغوئ د کمين ځائ ته لاړل او د بيت ايل او عى په مينځ کښې، د عى په لويديځ کښې انتظار يې وکړو، خو هغه هغه شپه د خلقو په مينځ کښې پاتې شو. يوشع سحر وختى راپاڅېدو، خلق يې راجمع کړل او د اِسرائيل د مشرانو سره يې هغوئ عى ته بوتلل. د هغۀ ټول جنګى سړى روان شول، مخکښې لاړل تر دې چې د ښار بالکُل مقابل ته ورسېدل، او د عى په شمال کښې يې خېمې ودرولې، چې د هغوئ او د عى په مينځ کښې يوه دره وه. هغۀ تخميناً پنځۀ زره سړى واخستل او د بيت ايل او عى په مينځ کښې، د ښار په لويديځ کښې کمين ونيولو. نو هغوئ خلق ودرول — ټوله لښکر د ښار په شمال کښې، او د هغۀ شاتنى ساتونکى د هغۀ په لويديځ کښې — او يوشع هغه شپه د درې مينځ ته لاړو. کله چې د عى بادشاه دا وليدل، نو د ښار سړى سحر وختى راپاڅېدل او د اِسرائيل سره جنګ کولو دپاره د عرباه مخامخ په مقررو ځائ ته په تلوار راووتل — هغه او د هغۀ ټول خلق. هغۀ ته پته نۀ وه چې د ښار شاته کمين دے. ^a يوشع او ټول اِسرائيل ځان داسې وښودو لکه چې مغلوب شوى وى، او د بيابان په لور وتښتېدل. د ښار ټول خلق د هغوئ تعاقب دپاره راوبلل شول؛ هغوئ د يوشع تعاقب وکړو او د ښار نه لرې کړى شول. په عى او بيت ايل کښې يو سړے هم پاتې نۀ شو چې د اِسرائيل پسې نۀ وى وتلے؛ هغوئ ښار خلاص پرېښودو او د اِسرائيل تعاقب يې وکړو.

بيا زمونږ پلار يوشع ته وفرمائيل چې، ”په خپل لاس کښې نيزه عى په لور اوږده کړه — زۀ به يې تا ته په لاس درکړم.“ نو يوشع په خپل لاس کښې نيزه د ښار په لور اوږده کړه.

هم هغه دم چې هغۀ خپل لاس پورته کړو، کمين د خپل ځائ نه راپاڅېدو، ښار ته ننوتل، هغه يې ونيولو او ژر يې هغه ته اور ورته کړو. د عى سړى واپس وګرځېدل او وې ليدل چې د ښار لوګى آسمان ته پورته کيږى، او د تښتېدو هيڅ لار نۀ وه، ځکه چې هغه خلق چې بيابان ته تښتېدل د خپلو تعاقب کوونکو په لور واپس راوګرځېدل. کله چې يوشع او ټول اِسرائيل وليدل چې کمين ښار نيولے دے او چې د هغۀ لوګى پورته کيږى، نو هغوئ واپس وګرځېدل او د عى سړى يې ووژل. پاتې کسان د ښار نه د هغوئ مقابلې ته راووتل، او د عى سړى يې د دواړو طرفونو نه د اِسرائيل په مينځ کښې راګير کړل. اِسرائيل هغوئ ووهل تر دې چې نۀ څوک ژوندے پاتې شو او نۀ څوک وتښتېدو. خو د عى بادشاه هغوئ ژوندے ونيولو او يوشع ته يې راووستلو.

کله چې اِسرائيل د عى ټول اوسېدونکى په کُشاده ميدان او هغه بيابان کښې چې هغوئ ورپسې تللى وُو، وژلو نه فارغ شول، او ټول د تُورې په زور پرېوتل تر دې چې يو هم پاتې نۀ شو، نو ټول اِسرائيل عى ته واپس راغلل او هغه يې د تُورې په زور ووهلو. هغه ټول چې هغه ورځ پرېوتل، ښځې او نارينه، دوولس زره وُو — د عى ټول خلق. يوشع خپله نيزه پورته ساتلې وه تر دې چې هغۀ د عى ټول اوسېدونکى تباهۍ ته وقف کړل. اِسرائيل يواځې د هغه ښار څاروى او مالِ غنيمت وساتل، لکه څنګه چې زمونږ پلار يوشع ته حُکم کړے وو. نو يوشع عى وسوزولو او هغه يې د تل دپاره د کنډوالو ډېرے کړو، چې تر نن ورځې اُجاړ دے. هغۀ د عى بادشاه په ونه کښې تر ماښامه وځوړولو. د نمر په پرېوتو يوشع حُکم وکړو چې د هغۀ لاش دې راکوز کړى شى او د ښار د دروازې په مخ کښې دې وغورزولے شى، او د هغۀ په سر دې د تيږو لوئ ډېرے جوړ کړى شى — چې تر نن ورځې هلته دے.

اِسرائيل د پلار لوظ تازه کوى

بيا يوشع د اِسرائيل د خُدائ پاک، زمونږ پلار دپاره، د عيبال په غر باندې يوه قربان‌ګاه جوړه کړه، لکه څنګه چې موسىٰ، د زمونږ پلار خادم، د اِسرائيل خلقو ته حُکم کړے وو — لکه څنګه چې د موسىٰ د شريعت په کِتاب کښې ليکلى دى — د داسې تيږو قربان‌ګاه چې نۀ وُو تراشلے، او د اوسپنې لاس پرې نۀ وو لګېدلے. په هغې باندې هغوئ زمونږ پلار ته سوزېدونکى قربانۍ وکړې او د سلامتۍ قربانۍ يې وړاندې کړې. هلته، د بنى اِسرائيلو په مخکښې، هغۀ په تيږو باندې د موسىٰ د شريعت يوه نقل وليکو، چې موسىٰ ليکلے وو. ټول اِسرائيل — پردے او وطنى يو شان — د مشرانو، عملدارانو او قاضيانو سره، د صندوق په دواړو طرفونو ودرېدل، د هغو لاوى کاهنانو مخامخ چې د زمونږ پلار د لوظ صندوق يې پورته کړے وو. نيمائى د ګرزيم غر طرف ته مخ وُو، نيمائى د عيبال غر طرف ته، لکه څنګه چې موسىٰ، د زمونږ پلار خادم، مخکښې حُکم کړے وو، چې د اِسرائيل خلقو ته برکت ورکړى شى. بيا هغۀ د شريعت ټول کلمات ولوستل — برکت او لعنت — بالکُل هم هغه شان لکه څنګه چې د شريعت په کِتاب کښې ليکلى وُو. يوشع هره هغه کلمه ولوستله چې موسىٰ حُکم کړے وو — هيڅ يې پرې نۀ ايښودل — د اِسرائيل د ټولې جماعت په مخکښې: ښځې، بچى، او هغه پردى چې د هغوئ په مينځ کښې اوسېدل.