پټه ګناه په عى کښې ماتې راولى
عای یو کوچنی اسرائیلي ځواک ماتوي او د قوم زړورتیا وچېږي. د یوشع شکایت ته زموږ پلار څرګند ځواب ورکوي: یو چا هغه څه غلا کړي چې وقف شوي وو. عخان مني چې ولیدل، یې وغوښتل، یې واخیستل او پټ یې کړل — او هغه او د هغه هر څه په دره کې تباه کېږي.
7 1اِسرائيلو د هغه څيزونو په حقله بېايمانى وکړه چې د تباهۍ دپاره وقف شوى وُو: د يهوداه د قبيلې عاکن، د کرمى زوئ، د زبدى زوئ، د زرح زوئ، له هغو نه يو څۀ واخستل. نو زمونږ د پلار غضب د اِسرائيلو په خلاف بل شو. a a v1 کله چې کوم څيز به ”د تباهۍ دپاره وقف“ شو، نو هغه به ټول د خُدائ پاک وو — هيچا ته اِجازت نۀ وو چې د هغې کومه برخه دې د ځان دپاره وساتى. 2يشوع د يريحو نه عى ته سړى واستول، چې د بيتآون سره نزدې د بيتايل په ختيځ کښې دے، او ورته يې ووئيل چې، ”پورته لاړ شئ او د دې ملک جاسوسى وکړئ.“ نو هغوئ پورته لاړل او د عى جاسوسى يې وکړه.
3هغوئ راستانه شول او يشوع ته يې ووئيل چې، ”د ټولو خلقو پورته تلل ضرورى نۀ دى. د عى په حمله کولو دپاره دوه يا درې زره سړى ولېږه؛ ټول خلق مۀ ستوماره کوه — هغوئ لږ دى.“ 4نو د خلقو نه درې زره کسان پورته لاړل، خو د عى د سړو په وړاندې وتښتېدل. 5د عى سړو له هغوئ نه شپږ دېرش کسان ووژل، او د دروازې نه د تيږو تر کان پورې يې د هغوئ پسې ونيول، او په ښکته ځائ کښې يې ووهل. د خلقو زړونه ووېلېدل او د اوبو په شان شول. 6يشوع خپلې جامې وشلولې او زمونږ د پلار د صندوق په وړاندې تر ماښامه پورې په مخ پرزمکه پرېوتو، هغه او د اِسرائيلو مشران، او په خپلو سرونو يې خاورې واچولې. 7يشوع ووئيل چې، ”اے مالِکه پلاره، تا دا خلق د اُردن نه ولې راواړول، چې مونږ د اموريانو په لاس کښې راکړې او تباه کړې؟ کاشکې مونږ د اُردن هاخوا پاتې کېدو ته راضى وَى! 8اے مالِکه پلاره، التماس دے، اوس چې اِسرائيل خپلو دښمنانو ته شا کړې او تښتېدلے دے، نو زۀ څۀ ووايم؟ 9کنعانيان او هغه ټول چې په دې ملک کښې اوسيږى، دا به واورى، مونږ به راتاو کړى او زمونږ نوم به د زمکې نه ورک کړى. نو بيا به تۀ د خپل لوئ نوم دپاره څۀ وکړې؟“
10زمونږ پلار يشوع ته وفرمائيل چې، ”پاڅه! ولې په خپل مخ پرېوتے يې؟
11”اِسرائيلو ګناه کړې ده، زما هغه لوظ يې مات کړے دے چې ما ورته حُکم کړے وو. هغوئ د وقف شوو څيزونو نه يو څۀ واخستل، غلا يې وکړه، دروغ يې ووئيل، او خپلو مالونو کښې يې کېښودل. 12نو اِسرائيل د خپلو دښمنانو په وړاندې نۀ شى ولاړېدے — هغوئ د دوئ په وړاندې شا اړوى، ځکه چې اوس هغوئ پخپله د تباهۍ دپاره وقف شوى دى. زۀ به بيا تاسو سره نۀ يم ترڅو چې تاسو هغه څيز چې ستاسو په مينځ کښې د تباهۍ دپاره وقف دے تباه نۀ کړئ. 13پاڅه! خلق پاک کړه. هغوئ ته ووايه چې: د سبا دپاره ځانونه پاک کړئ، ځکه چې زمونږ پلار، د اِسرائيلو خُدائ پاک، فرمائى: اے اِسرائيلو، وقف شوى څيزونه ستاسو په مينځ کښې دى. تاسو د خپلو دښمنانو په وړاندې نۀ شئ ولاړېدے ترڅو چې هغه لرې نۀ کړئ.
14”سحر وختى به قبيله په قبيله ځانونه حاضر کړئ. کومه قبيله چې زمونږ پلار غوره کړى، هغه دې خېل په خېل مخکښې راشى؛ کوم خېل چې هغه غوره کړى، هغه دې کورنۍ په کورنۍ مخکښې راشى؛ کومه کورنۍ چې هغه غوره کړى، هغه دې سړے په سړى مخکښې راشى. 15څوک چې د وقف شوو څيزونو سره ونيولے شى، هغه به په اور کښې وسوزولے شى — هغه او څۀ چې لرى يې ټول — ځکه چې زمونږ د پلار لوظ يې مات کړے دے او په اِسرائيل کښې يې شرمناک کار کړے دے.“
16يشوع سحر وختى پاڅېدو او اِسرائيل يې قبيله په قبيله نزدې راوستل؛ د يهوداه قبيله غوره شوه. 17هغۀ د يهوداه خېلونه مخکښې راوستل؛ د زرحيانو خېل ونيولے شو. هغۀ د زرحيانو خېل کورنۍ په کورنۍ مخکښې راوستو؛ زبدى ونيولے شو. 18يشوع د هغۀ کورنۍ سړے په سړى مخکښې راوسته، او د يهوداه د قبيلې عاکن، د کرمى زوئ، د زبدى زوئ، د زرح زوئ، ونيولے شو. 19يشوع عاکن ته ووئيل چې، ”زما زويه، زمونږ پلار، د اِسرائيلو خُدائ پاک، ته لوئى ورکړه او د هغۀ ثناء وکړه. ما ته اوس ووايه چې تا څۀ کړى دى — ما نه يې مۀ پټوه.“
20عاکن يشوع ته جواب ورکړو چې، ”بېشکه، ما زمونږ پلار، د اِسرائيلو خُدائ پاک، خلاف ګناه کړې ده. ما دا کار کړے دے: 21د لُوټ په مال کښې ما د سنعار يوه ښائسته چوغه، تقريباً پنځۀ پاونډه چاندى، او يوه د سرو زرو سيخه چې وزن يې تقريباً سوا پاونډ وو، وليدل. زۀ پرې لالچ شوم او واخستل مې؛ هغه زما د خېمې په زمکه کښې پټ دى، او چاندى تر لاندې ده.“
22يشوع قاصدان ولېږل؛ هغوئ خېمې ته ودنګل او هغه يې د هغۀ په خېمه کښې پټ وموندل، او چاندى تر لاندې وه. 23هغوئ هغه د خېمې د دننه نه راواخستل، يشوع او د اِسرائيلو ټولو بچو ته يې راوړل، او زمونږ د پلار په وړاندې يې کېښودل. 24يشوع او ټولو اِسرائيلو د زرح زوئ عاکن، چاندى، چوغه، د سرو زرو سيخه، د هغۀ زامن، لوڼه، غواوې، خره، ګډې، خېمه، او څۀ چې هغۀ لرل ټول، واخستل او د عاکور وادۍ ته يې پورته بوتلل. 25يشوع ووئيل چې، ”تا مونږ ولې په تکليف کړُو؟ زمونږ پلار به نن تا په تکليف کړى.“ نو ټولو اِسرائيلو عاکن په تيږو سنګسار کړو، بيا يې هغوئ په اور کښې وسوزول، او په تيږو يې سنګسار کړل. 26هغوئ د هغۀ د پاسه د تيږو لوئ ډيرے جوړ کړو، چې تر نن ورځې پورې هلته دے. بيا زمونږ پلار د خپل سخت غضب نه راوګرځېدو. نو دغه ځائ تر نن ورځې پورې د عاکور وادۍ بللے شى. b b v26 ”عاکور“ د ”تکليف“ معنىٰ لرى — دا وادۍ د دې دپاره په دې نوم نومولے شوه چې د عاکن ګناه په اِسرائيل راوستى مصيبت ته نښه وى.
