ယောရှု 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထားသောအရာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သစ္စာဖောက်ကြ၏။ ယုဒအနွယ်ဝင်၊ ဇေရ၏မြစ်၊ ဇာဗဒိ၏မြေး၊ ကာမိ၏သား အာခန်သည် ထိုအရာအချို့ကို ယူခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အပေါ် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမျက်တော်ထွက်လေ၏။ ^a a v1 တစ်စုံတစ်ရာကို ‘ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထား’ သောအခါ ထိုအရာကို ဘုရားသခင်က အကြွင်းမဲ့ ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။ မည်သူမျှ ထိုအရာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စုံတစ်ရာကို မိမိအတွက် သိမ်းဆည်းခွင့်မရှိ။ ²ယောရှုသည် ဗေသလမြို့အရှေ့ဘက်၊ ဗေသဝင်မြို့အနီးရှိ အာဣမြို့သို့ ယေရိခေါမြို့မှ လူတို့ကို စေလွှတ်၍ “တက်သွား၍ ထိုပြည်ကို စူးစမ်းထောက်လှမ်းကြလော့” ဟု မှာထား၏။ ထိုသူတို့သည် တက်သွား၍ အာဣမြို့ကို စူးစမ်းထောက်လှမ်းကြ၏။

³ထိုသူတို့သည် ပြန်လာ၍ ယောရှုအား “လူအားလုံး တက်သွားရန် မလိုပါ။ အာဣမြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လူနှစ်ထောင်သုံးထောင်ခန့်ကိုသာ စေလွှတ်ပါ။ ထိုမြို့သားတို့ နည်းပါးသောကြောင့် လူအပေါင်းကို မပင်ပန်းစေနှင့်” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ⁴ထို့ကြောင့် လူသုံးထောင်ခန့် တက်သွားကြသော်လည်း အာဣမြို့သားတို့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ⁵အာဣမြို့သားတို့သည် ထိုသူတို့အနက် သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်ခန့်ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ မြို့တံခါးမှ ကျောက်တွင်းများအထိ လိုက်လံ၍ ဆင်းရာလမ်း၌ သတ်ဖြတ်ကြသဖြင့် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် အရည်ပျော်ကာ ရေကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။ ⁶ယောရှုသည် မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ဣသရေလအမျိုး၏ အသက်ကြီးသူတို့နှင့်အတူ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သေတ္တာတော်ရှေ့၌ ညဦးတိုင်အောင် မြေပေါ်သို့ ပျပ်ဝပ်လျက်နေကြ၏။ မိမိတို့ ဦးခေါင်းပေါ်သို့လည်း မြေမှုန့်ကို ပက်ဖြူးကြ၏။ ⁷ယောရှုက “အို အရှင်အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို အာမောရိလူတို့လက်သို့အပ်၍ ဖျက်ဆီးစေခြင်းငှာသာ ဤလူမျိုးကို ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးစေတော်မူသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်၌ နေထိုင်ရုံမျှဖြင့် ရောင့်ရဲခဲ့ပါမူ ကောင်းလေစွ။ ⁸အို အရှင်အဖခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုးသည် ရန်သူတို့ရှေ့မှ လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ရာ အကျွန်ုပ် အဘယ်သို့ လျှောက်ထားနိုင်ပါမည်နည်း။ ⁹ခါနနိလူတို့နှင့် ထိုပြည်၌ နေထိုင်သူအပေါင်းတို့သည် ကြားသိ၍ အကျွန်ုပ်တို့ကို ဝိုင်းရံကြပြီးလျှင် အကျွန်ုပ်တို့၏ နာမည်ကို မြေကြီးပေါ်မှ ပယ်ရှင်းကြပါလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နာမတော်အတွက် အဘယ်သို့ ပြုတော်မူမည်နည်း” ဟု လျှောက်လေ၏။

¹⁰ငါတို့၏ခမည်းတော်က ယောရှုအား “ထလော့။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ပျပ်ဝပ်လျက်နေသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹¹“ဣသရေလအမျိုးသည် အပြစ်ပြုလေပြီ။ ငါမှာထားသော ငါ၏ပဋိညာဉ်တော်ကို သူတို့ ချိုးဖောက်ကြပြီ။ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထားသောအရာအချို့ကို ယူ၍ ခိုးဝှက်ကြပြီ။ မုသားသုံး၍ မိမိတို့ ဥစ္စာများထဲတွင် ထည့်သွင်းထားကြပြီ။ ¹²ထို့ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသည် ရန်သူတို့ရှေ့၌ မရပ်တည်နိုင်။ ယခု သူတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထားသောအရာ ဖြစ်သွားကြသောကြောင့် ရန်သူတို့ရှေ့မှ ကျောခိုင်း၍ လှည့်ပြေးကြ၏။ သင်တို့အထဲမှ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထားသောအရာကို မဖျက်ဆီးလျှင် ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ နောက်တစ်ဖန် ရှိတော့မည်မဟုတ်။ ¹³ထလော့။ လူတို့ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေလော့။ သူတို့အားလည်း ဤသို့ ပြောကြလော့— နက်ဖြန်အတွက် သင်တို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ အို ဣသရေလအမျိုး၊ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထားသောအရာသည် သင်တို့အထဲ၌ ရှိ၏။ ထိုအရာကို မဖယ်ရှားမချင်း သင်တို့သည် ရန်သူတို့ရှေ့၌ မရပ်တည်နိုင်။

¹⁴“နံနက်ချိန်၌ သင်တို့သည် အနွယ်အလိုက် ချဉ်းကပ်ကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော် ရွေးကောက်တော်မူသော အနွယ်သည် မျိုးနွယ်စုအလိုက် ချဉ်းကပ်ရမည်။ ရွေးကောက်တော်မူသော မျိုးနွယ်စုသည် အိမ်ထောင်စုအလိုက် ချဉ်းကပ်ရမည်။ ရွေးကောက်တော်မူသော အိမ်ထောင်စုသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်ရမည်။ ¹⁵ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ဆက်ကပ်ထားသောအရာနှင့်အတူ ဖမ်းမိသောသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပဋိညာဉ်တော်ကို ချိုးဖောက်၍ ဣသရေလအမျိုး၌ ရှက်ဖွယ်သောအမှုကို ပြုသောကြောင့် ထိုသူနှင့်တကွ သူ့ဥစ္စာရှိသမျှကို မီးရှို့ရမည်” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယောရှုအား မိန့်တော်မူ၏။

¹⁶ယောရှုသည် နံနက်စောစော ထ၍ ဣသရေလအမျိုးကို အနွယ်အလိုက် ချဉ်းကပ်စေသောအခါ ယုဒအနွယ်ကို စစ်မိလေ၏။ ¹⁷ယုဒအမျိုး၏ မျိုးနွယ်စုတို့ကို ချဉ်းကပ်စေရာ ဇေရသားချင်းစုကို စစ်မိ၏။ ဇေရသားချင်းစုကို အိမ်ထောင်စုအလိုက် ချဉ်းကပ်စေရာ ဇာဗဒိကို စစ်မိ၏။ ¹⁸ယောရှုသည် ဇာဗဒိ၏ အိမ်ထောင်စုကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်စေရာ ယုဒအနွယ်ဝင်၊ ဇေရ၏မြစ်၊ ဇာဗဒိ၏မြေး၊ ကာမိ၏သား အာခန်ကို စစ်မိလေ၏။ ¹⁹ယောရှုက အာခန်အား “ငါ့သား၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ဘုန်းတော်ကို ဆက်သ၍ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းလော့။ သင်ပြုမိသောအမှုကို ငါ့အား ယခု ပြောပြလော့။ ငါ့ထံမှ မဖုံးမဖိနှင့်” ဟု ဆို၏။

²⁰အာခန်က ယောရှုအား “အကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ဧကန်အမှန် ပြစ်မှားမိပါပြီ။ အကျွန်ုပ်ပြုမိသည်ကား ဤသို့တည်း၊ ²¹လက်ရဥစ္စာများထဲတွင် ရှိနာပြည်ထွက် လှပသော ဝတ်လုံတစ်ထည်၊ ငွေ ငါးပေါင်ခန့်နှင့် ၁.၂ ပေါင်ခန့် အလေးချိန်ရှိသော ရွှေတုံးတစ်တုံးကို အကျွန်ုပ်မြင်၍ တပ်မက်သဖြင့် ယူခဲ့ပါ၏။ ယင်းတို့ကို အကျွန်ုပ်၏ တဲအောက်မြေ၌ ဝှက်ထားပြီး ငွေကို အောက်ဆုံး၌ ထားပါ၏” ဟု ဖြေကြားလေ၏။

²²ယောရှုသည် စေတမန်တို့ကို စေလွှတ်ရာ သူတို့သည် တဲသို့ ပြေး၍ ထိုအရာကို အာခန်၏ တဲ၌ ဝှက်ထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငွေကို အောက်ဆုံး၌ ထားသည်ကိုလည်းကောင်း တွေ့ကြ၏။ ²³ထိုအရာတို့ကို တဲအတွင်းမှ ထုတ်ယူ၍ ယောရှုနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ထံသို့ ယူဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ချထားကြ၏။ ²⁴ယောရှုနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ဇေရ၏သား အာခန်ကိုလည်းကောင်း၊ ငွေ၊ ဝတ်လုံ၊ ရွှေတုံး၊ သူ၏ သားသမီးများ၊ နွားများ၊ မြည်းများ၊ သိုးများ၊ တဲနှင့် သူပိုင်သမျှ ဥစ္စာတို့ကိုလည်းကောင်း ယူဆောင်၍ အာခော်ချိုင့်သို့ ဆောင်သွားကြ၏။ ²⁵ယောရှုက “သင်သည် ငါတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်စေသနည်း။ ယနေ့ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်ကို ဒုက္ခရောက်စေတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် အာခန်ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ပေါက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့ကို မီးရှို့၍ ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ပေါက်ကြ၏။ ²⁶ထိုသူတို့သည် သူ၏အပေါ်၌ ကြီးစွာသော ကျောက်ပုံကြီးကို ပုံ၍ ထားကြရာ ယနေ့တိုင် ထိုအရပ်၌ ရှိနေ၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ပြင်းစွာထွက်သော အမျက်တော်မှ ပြန်လှည့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအရပ်ကို ယနေ့တိုင် အာခော်ချိုင့်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။ ^b b v26 ‘အာခော်’ ၏ အနက်မှာ ‘ဒုက္ခ’ ဖြစ်၏။ အာခန်၏ အပြစ်ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးအပေါ် သက်ရောက်လာသော ဘေးဒုက္ခကို အမှတ်ရစေရန် ထိုချိုင့်ကို ဤသို့ အမည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။