Dosa kang Didhelikake Njalari Kalah ing Ai
Ai ngalahake wadyabala Israel kang sathithik, lan kekendelane bangsa iku sirna. Sambate Yusak oleh wangsulan kang blaka saka Rama kita: ana wong kang nyolong barang kang kudu disirnakake. Akhan ngakoni yen dheweke weruh, kepéngin, njupuk lan ndhelikake — lan dheweke sarta sakabehe duweke disirnakake ing lebak.
7 1Umat Israel cidra ing bab barang-barang kang kudu disirnakake: Akhan bin Karmi, bin Zabdi, bin Zerah, saka taler Yehuda, njupuk saperangan saka barang-barang mau. Mulane bebendune Rama kita murub marang Israel. a a v1 Nalika sawijining barang 'katetepake kudu disirnakake', barang iku wis dadi kagungane Gusti Allah sakabehe — ora ana wong siji-sijia kang kena nyimpen sabagean kanggo awake dhewe. 2Yusak ngutus wong-wong saka Yerikho menyang Ai, kang ana ing sacedhake Bet-Awen, sawetane Betel, kanthi dhawuh: “Padha munggaha lan telikana tanah kana.” Wong-wong mau banjur munggah lan nelik kutha Ai.
3Wong-wong mau bali lan matur marang Yusak: “Boten sadaya tiyang prelu minggah. Mugi ngutusa tiyang watawis kalih utawi tigang ewu kangge nempuh Ai; sampun ngantos ndadosaken sayahipun sadaya rakyat—amargi tiyangipun namung sakedhik.” 4Mulane watara telung ewu wong saka rakyat padha munggah, nanging padha mlayu ana ing ngarepe wong-wong Ai. 5Wong-wong Ai mateni watara telung puluh nem wong saka antarane, dioyak wiwit saka gapura nganti tekan papan pameton watu, lan padha digebugi ing dalan medhun. Atine rakyat dadi luluh, dadi kaya banyu. 6Yusak banjur nyuwek sandhangane sarta sumungkem konjem ing bumi ana ing ngarsane Pethi Prajanjiane Rama kita nganti tekan sore, dalah para pinituwane Israel, sarta padha nyawurake lebu ing sirahe. 7Ature Yusak: “Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, kenging punapa Paduka ngentasaken bangsa punika nyabrang Kali Yarden, namung badhe masrahaken kawula sadaya dhateng tangane tiyang Amori supados nyirnakaken kawula? Saupami kemawon kawula sami narimah manggen wonten ing sabrangipun Kali Yarden! 8Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, kawula badhe matur punapa, sasampunipun Israel mlajeng mungkur saking mengsahipun? 9Tiyang Kanaan saha sadaya ingkang manggen ing tanah ngriki badhe mireng, lajeng ngepang kawula, saha mbusek nami kawula saking bumi. Lajeng punapa ingkang badhe Paduka tindakaken kangge asma Paduka ingkang agung?”
10Rama kita ngandika marang Yusak: “Ngadega! Yagene kowe sumungkem konjem ing bumi?
11Israel wis gawe dosa, ngrusak prajanjianKu kang wis Dakprentahake marang wong-wong mau. Padha njupuk saperangan saka barang-barang kang kudu disirnakake, nyolong, goroh, lan ndhelikake ana ing antarane barang darbeke dhewe. 12Mulane Israel ora bisa tahan ngadeg ana ing ngarepe mungsuhe—padha mlayu mungkur ana ing ngarepe, amarga saiki wong-wong mau dhewe wis dadi barang kang kudu disirnakake. Aku ora bakal nunggil karo kowe maneh, kajaba yen kowe padha nyirnakake barang kang kudu disirnakake saka ing antaramu. 13Ngadega! Sucekna rakyat. Dhawuhana marang wong-wong mau: Padha nucekake awakmu kanggo sesuk, amarga mangkene pangandikane Rama kita, Gusti Allahe Israel: He Israel, ana barang kang kudu disirnakake ing antaramu. Kowe ora bisa tahan ngadeg nglawan mungsuhmu, nganti kowe ngilangi barang iku saka ing antaramu.
14Ing wayah esuk, kowe padha sowana miturut talermu dhewe-dhewe. Taler kang dipilih Rama kita banjur maju miturut golongane; golongan kang dipilih Panjenengane maju miturut brayate; brayat kang dipilih Panjenengane maju saben wong siji-siji. 15Sapa wae kang konangan nyimpen barang kang kudu disirnakake iku bakal diobong ing geni—dheweke dalah sabarang darbeke—amarga wis nerak prajanjiane Rama kita lan nglakoni pretingkah kang nistha ana ing Israel.”
16Yusak tangi esuk-esuk lan nekakake Israel maju miturut talere; taler Yehuda kang kapilih. 17Yusak banjur nekakake golongan-golongane Yehuda maju; golongan Zerah kang kapilih. Golongan Zerah mau ditekakake maju miturut brayate; Zabdi kang kapilih. 18Yusak nekakake brayate Zabdi maju saben wong siji-siji, lan Akhan bin Karmi, bin Zabdi, bin Zerah, saka taler Yehuda, kang konangan. 19Yusak ngandika marang Akhan: “He anakku, saosna kamulyan marang Rama kita, Gusti Allahe Israel, lan caosana pamuji. Saiki kandhakna marang aku apa kang wis koklakoni—aja koksingidake saka aku.”
20Wangsulane Akhan marang Yusak: “Saleresipun, kawula sampun damel dosa dhateng Rama kita, Gusti Allahipun Israel. Punika ingkang kawula lampahi: 21Ing antawisipun jarahan, kawula ningali jubah ingkang endah saking Sinear, selaka watawis gangsal pon, saha sabatang emas ingkang awratipun watawis setunggal koma kalih pon. Kawula kepengin dhateng barang-barang punika lajeng kawula pendhet; sapunika kasingidaken ing sangandhaping siti tarub kawula, selakanipun wonten ing ngandhap piyambak.”
22Yusak banjur ngutus wong; wong-wong mau padha mlayu menyang tarub, lan nemu barang iku ndhelik ana ing tarube Akhan, selakane ana ing ngisor dhewe. 23Wong-wong mau njupuk barang-barang iku saka jerone tarub, digawa menyang ngarsane Yusak lan sakabehe wong Israel, banjur dibabarake ana ing ngarsane Rama kita. 24Yusak lan sakabehe wong Israel banjur nggawa Akhan bin Zerah, selaka mau, jubah mau, sabatang emas mau, para anake lanang lan wadon, sapine, kuldine, wedhuse, tarube, lan sabarang darbeke, kabeh digawa munggah menyang Lebak Akhor. 25Yusak ngandika: “Yagene kowe nekakake karibedan marang aku kabeh? Rama kita bakal nekakake karibedan marang kowe ing dina iki.” Sakabehe wong Israel banjur mbenturi Akhan nganggo watu, tumuli diobong ing geni, lan dibenturi watu. 26Wong-wong mau numpuk watu dadi tumpukan kang gedhe ana ing sadhuwure, kang isih ana nganti saprene. Sawuse mangkono Rama kita banjur lerem saka bebendune kang mulad-mulad. Mulane panggonan iku kasebut Lebak Akhor nganti saprene. b b v26 'Akhor' tegese 'karibedan' — lebak iku dijenengi mangkono kanggo mratandhani bilai kang disebabake dening dosane Akhan tumrap Israel.