يشوع 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹اسرائيل تباهيءَ لاءِ وقف ٿيل شين جي معاملي ۾ بي وفائي ڪئي: يهودا جي قبيلي جي عڪن، جيڪو ڪرمي جو پٽ، زبدي جو پٽ ۽ زراح جو پٽ هو، انهن مان ڪجهہ ورتو. تنهنڪري اسان جي پيءُ جو غضب اسرائيل تي ڀڙڪي اٿيو. ^a a v1 جڏهن ڪا شيءِ ’تباهيءَ لاءِ وقف‘ ٿيندي هئي، تہ اها پوريءَ طرح خدا جي ملڪيت ٿي ويندي هئي — ڪنهن کي بہ ان جو ڪو حصو پنهنجي لاءِ رکڻ جي اجازت نہ هئي. ²يشوع يريحو کان ڪجهہ ماڻهو عاءِ ڏانهن، جيڪو بيت آون جي ويجهو ۽ بيت ايل جي اوڀر ۾ هو، موڪليا ۽ کين چيائين تہ ”مٿي وڃو ۽ ملڪ جي جاسوسي ڪريو.“ تنهنڪري اهي مٿي وڃي عاءِ جي جاسوسي ڪري آيا.

³اهي موٽي آيا ۽ يشوع کي چيائون تہ ”سڀني ماڻهن جو مٿي وڃڻ ضروري ناهي. اٽڪل ٻہ يا ٽي هزار ماڻهو موڪل تہ عاءِ تي حملو ڪن؛ سڀني ماڻهن کي نہ ٿڪاءِ، ڇاڪاڻ تہ اهي ٿورا آهن.“ ⁴سو ماڻهن مان اٽڪل ٽي هزار مٿي ويا، پر عاءِ جي ماڻهن جي اڳيان ڀڄي نڪتا. ⁵عاءِ جي ماڻهن انهن مان اٽڪل ڇٽيهہ ماڻهو ماري ڇڏيا؛ کين شهر جي دروازي کان کاڻين تائين پٺيان لڳي لهاڻ ۾ ماريائون. تنهن تي ماڻهن جا دل ڳري پاڻي ٿي ويا. ⁶يشوع پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ۽ شام تائين اسان جي پيءُ جي صندوق جي اڳيان زمين تي منهن ڀر ڪري پيو، هو ۽ اسرائيل جا بزرگ، ۽ هنن پنهنجن مٿن تي مٽي ڇٽي. ⁷يشوع چيو تہ ”اي حاڪم بابا، تو هن قوم کي يردن کان پار ڇو آندو، رڳو ان لاءِ تہ اسان کي اموري جي حوالي ڪرين ۽ اهي اسان کي برباد ڪن؟ ڪاش اسين يردن جي ٻي پار رهڻ تي ئي راضي رهون ها! ⁸اي حاڪم بابا، مهرباني ڪري ٻڌاءِ تہ آءٌ ڇا چوان، هاڻي جو اسرائيل پنهنجي دشمنن کان منهن ڦيري ڀڄي ويو آهي؟ ⁹ڪنعاني ۽ ملڪ ۾ رهندڙ سڀ ٻڌندا، اسان کي گهيري وٺندا ۽ اسان جو نالو ڌرتيءَ تان ميٽي ڇڏيندا. تڏهن تون پنهنجي وڏي نالي لاءِ ڇا ڪندين؟“

¹⁰اسان جي پيءُ يشوع کي فرمايو تہ ”اُٿ! تون منهن ڀر ڇو ڪريو پيو آهين؟

¹¹”اسرائيل گناهہ ڪيو آهي؛ هنن منهنجو اهو عهد ٽوڙيو آهي جنهن جو مون کين حڪم ڏنو هو. هنن وقف ٿيل شين مان ڪجهہ کنيو، چوري ڪئي، ڪوڙ ڳالهايو ۽ انهن کي پنهنجي سامان ۾ رکيائون.“ ¹²تنهنڪري اسرائيل پنهنجي دشمنن آڏو بيهي نہ ٿو سگهي — اهي دشمنن جي اڳيان پٺيون ڏئي ٿا ڀڄن، ڇاڪاڻ تہ هاڻي پاڻ بہ تباهيءَ لاءِ وقف ٿي ويا آهن. جيستائين اوهين پنهنجي وچ مان تباهيءَ لاءِ وقف ٿيل شين کي ناس نہ ڪندا، تيستائين وري اوهان سان گڏ نہ هوندس. ¹³اُٿ! ماڻهن کي پاڪ ڪر ۽ کين چئہ تہ سڀاڻي لاءِ پاڻ کي پاڪ ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، فرمائي ٿو تہ اي اسرائيل، اوهان جي وچ ۾ وقف ٿيل شيون آهن. جيستائين اوهين انهن کي ڪڍي نہ ڇڏيندا، تيستائين پنهنجن دشمنن آڏو بيهي نہ سگهندا.

¹⁴”صبح جو قبيلا قبيلا ٿي پاڻ کي حاضر ڪريو. جنهن قبيلي کي اسان جو پيءُ چونڊيندو، سو خاندان خاندان ٿي اڳيان ايندو؛ جنهن خاندان کي چونڊيندو، سو گهراڻا گهراڻا ٿي اڳيان ايندو؛ ۽ جنهن گهراڻي کي چونڊيندو، سو هڪ هڪ ماڻهو ٿي اڳيان ايندو. ¹⁵جيڪو وقف ٿيل شين سان پڪڙيو ويندو، سو ۽ سندس سڀ ڪجهہ باهہ ۾ ساڙيو ويندو، ڇاڪاڻ تہ هن اسان جي پيءُ جو عهد ٽوڙيو ۽ اسرائيل ۾ شرمناڪ ڪم ڪيو آهي.“

¹⁶يشوع صبح جو سوير اُٿي اسرائيل کي قبيلن موجب ويجهو آندو؛ تہ يهودا جو قبيلو چونڊيو ويو. ¹⁷هن يهودا جا خاندان اڳيان آندا؛ تہ زراح وارو خاندان چونڊيو ويو. پوءِ زراح واري خاندان کي گهراڻا گهراڻا ڪري اڳيان آندائين؛ تہ زبدي چونڊيو ويو. ¹⁸پوءِ يشوع سندس گهراڻي کي هڪ هڪ ماڻهو ڪري اڳيان آندو، تہ يهودا جي قبيلي جو عڪن، جيڪو ڪرمي جو پٽ، زبدي جو پٽ ۽ زراح جو پٽ هو، پڪڙيو ويو. ¹⁹يشوع عڪن کي چيو تہ ”منهنجا پٽ، اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا کي جلوو ڏي ۽ سندس ساراهہ ڪر. هاڻي مون کي ٻڌاءِ تہ تو ڇا ڪيو آهي — مون کان نہ لڪاءِ.“

²⁰عڪن يشوع کي وراڻيو تہ ”سچ پچ، مون اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي خلاف گناهہ ڪيو آهي. مون هيئن ڪيو: ²¹لُٽ جي مال ۾ مون سنعار جو هڪ سهڻو چولو، اٽڪل پنج پائونڊ چاندي ۽ سون جو هڪ ٽڪرو، جنهن جو وزن اٽڪل ۱.۲ پائونڊ هو، ڏٺو. مون کي انهن جي طلب ٿي ۽ کڻي ورتم؛ اهي منهنجي خيمي جي زمين ۾ لڪايل آهن، چاندي هيٺ آهي.“

²²يشوع قاصد موڪليا؛ اهي ڊوڙي خيمي ۾ پهتا ۽ ڏٺائون تہ اها شيءِ سندس خيمي ۾ لڪايل هئي ۽ چاندي هيٺ هئي. ²³هنن انهن کي خيمي جي اندران کڻي، يشوع ۽ سڀني بني اسرائيل وٽ آڻي، اسان جي پيءُ جي اڳيان رکيائون. ²⁴يشوع ۽ سڀني اسرائيل زراح جي پٽ عڪن کي، چاندي، چولو، سون جو ٽڪرو، سندس پٽ، ڌيئرون، ڍور، گڏهہ، رڍون، خيمو ۽ سندس سڀ ڪجهہ کڻي، عڪور جي واديءَ ڏانهن مٿي آندائون. ²⁵يشوع چيو تہ ”تو اسان کي ڇو ڏک ڏنو؟ اڄ اسان جو پيءُ تو کي ڏک ڏيندو.“ پوءِ سڀني اسرائيل عڪن کي پٿرن سان سنگسار ڪيو، وري انهن کي باهہ ۾ ساڙيائون ۽ پٿرن سان سنگسار ڪيائون. ²⁶هنن سندس مٿان پٿرن جو وڏو ڍڳ لڳايو، جيڪو اڄ تائين اتي آهي. پوءِ اسان جي پيءُ پنهنجي سخت غضب کان منهن موڙيو. تنهنڪري اهو هنڌ اڄ تائين عڪور جي وادي سڏجي ٿو. ^b b v26 ’عڪور‘ جي معنيٰ ’ڏک‘ آهي — اها وادي انهيءَ مصيبت جي نشاني طور سڏي وئي جيڪا عڪن جي گناهہ اسرائيل تي آندي.