Dosa nu Disumputkeun Mawa Eleh di Ai
Ai ngelehkeun hiji pasukan Israil anu leutik sarta kawani bangsa teh luntur. Protes Yosua meunang jawaban anu blak-blakan ti Rama urang: aya anu maling barang anu geus dibaktikeun. Akan ngaku yen manehna ningali, mikahayang, nyokot jeung nyumputkeunana — sarta manehna jeung sagala kagunganana dibinasakeun di lebak.
7 1Urang Israil geus teu satia kana perkara nu geus ditangtukeun pikeun dibasmi: Akan bin Karmi, bin Sabdi, bin Serah, ti kaom Yuda, nyokot sabagian ti eta. Nu matak amarah Rama urang hurung ka Israil. a a v1 Lamun hiji barang geus 'ditangtukeun pikeun dibasmi,' eta sagemblengna jadi hak Allah — teu aya saurang oge nu meunang nyekel sabagian ti eta pikeun dirina sorangan. 2Yosua ngutus sawatara jalma ti Yeriho ka Ai, deukeut Bet-Awen, beulah wetaneun Betel, saurna, “Jung arunggah, tarejo heula eta tanah.” Tuluy maranehna arunggah terus nejo Ai.
3Maranehna baralik tuluy ngalaporkeun ka Yosua, “Teu kudu kabeh jalma nu arunggah. Cekap ngutus kira-kira dua atawa tilu rebu jalma pikeun nyerang Ai; ulah nyapekeun sakabeh rahayat—sabab jalma di ditu mah saeutik.” 4Tuluy kira-kira tilu rebu urang ti antara rahayat arunggah, tapi maranehna kalabur ti payuneun urang Ai. 5Urang Ai maehan kira-kira tilu puluh genep urang ti maranehna, diudag ti lawang gapura nepi ka tempat nyacar batu, dirurug waktu maranehna turun. Hate rahayat ngarasa leah, jadi lir cai. 6Yosua nyosoeh anggoanana tuluy nyuuh kana taneuh di payuneun Peti Perjangjian Rama urang nepi ka sore, anjeunna jeung para kokolot Israil, sarta maranehna marurahan sirahna ku lebu. 7Yosua unjukan, “Nun Gusti Ama, naha Gusti kersa ngabantun ieu rahayat meuntas Walungan Yordan, mung bade masrahkeun abdi sadaya ka urang Amori supaya dibasmi? Mending oge upami abdi sadaya sugema tetep matuh di peuntaseun Yordan! 8Nun Gusti Ama, naon deui nu kedah diunjukkeun ku abdi, ayeuna Israil parantos malik tuluy kalabur ti payuneun musuh-musuhna? 9Urang Kanaan sareng sadaya nu maratuh di ieu tanah bakal ngadarangu, tuluy ngepung abdi sadaya, sarta ngaleungitkeun jenengan abdi sadaya ti ieu bumi. Lajeng kumaha Gusti bade ngabela jenengan Gusti nu Maha Agung?”
10Waler Rama urang ka Yosua, “Geura cengkat! Ku naon maneh nyuuh kitu?
11Israil geus migawe dosa, geus ngarempak perjangjian Kami nu geus diparentahkeun ku Kami ka maranehna. Maranehna geus nyokot sabagian barang nu ditangtukeun pikeun dibasmi, maling, bohong, tuluy nyimpen eta di antara barang-barang milikna sorangan. 12Nu matak Israil teu bisa nanjeur di payuneun musuh-musuhna—maranehna ngabalieur ti payuneun musuh, lantaran maranehna ayeuna geus jadi barang nu ditangtukeun pikeun dibasmi. Kami moal deui nyarengan maraneh, lamun maraneh teu ngabasmi barang nu ditangtukeun pikeun dibasmi di antara maraneh. 13Geura cengkat! Sucikeun rahayat. Bejakeun ka maranehna: Sucikeun diri maraneh pikeun isukan, sabab kieu timbalan Rama urang, Allah Israil: Barang nu ditangtukeun pikeun dibasmi aya di antara maraneh, eh Israil. Maraneh moal bisa nanjeur ngalawan musuh samemeh maraneh nyingkahkeun eta barang.
14Isuk-isuk, maraneh kudu ngadeuheus tiap-tiap kaom. Kaom nu dipilih ku Rama urang kudu maju tiap-tiap golongan; golongan nu dipilih ku Mantenna kudu maju tiap-tiap kulawarga; kulawarga nu dipilih ku Mantenna kudu maju saurang-saurang. 15Saha bae nu kadapet nyekel barang nu ditangtukeun pikeun dibasmi, bakal dibeuleum ku seuneu—manehna katut sakabeh milikna—lantaran geus ngarempak perjangjian Rama urang sarta geus migawe hal nu matak era di Israil.”
16Isuk-isuk keneh Yosua geus gugah tuluy ngajakan Israil ngadeuheus tiap-tiap kaom; tuluy kaom Yuda nu kapilih. 17Anjeunna ngajakan golongan-golongan Yuda maju; tuluy golongan Serah nu kapilih. Anjeunna ngajakan golongan Serah maju, tiap-tiap kulawarga; tuluy Sabdi nu kapilih. 18Yosua ngajakan kulawarga Sabdi maju saurang-saurang, tuluy Akan bin Karmi, bin Sabdi, bin Serah, ti kaom Yuda, nu kapilih. 19Saur Yosua ka Akan, “Anaking, sanggakeun kamulyaan ka Rama urang, Allah Israil, sarta unjukkeun puji ka Mantenna. Caritakeun ka Bapa naon nu geus dipigawe ku maneh—ulah disumputkeun ti Bapa.”
20Wangsulan Akan ka Yosua, “Leres, abdi parantos midamel dosa ka Rama urang, Allah Israil. Kieu anu dipidamel ku abdi: 21Di antara barang jarahan, abdi ningali hiji jubah anu endah ti Sinear, perak kira-kira lima pon, sareng sapotong emas anu beuratna kira-kira 1,2 pon. Abdi hoyong ka eta, teras dicandak; ayeuna disumputkeun dina taneuh jero kemah abdi, perakna aya di handapna.”
22Yosua ngutus sawatara utusan; maranehna lalumpat ka kemah tuluy manggihan barang-barang teh disumputkeun di jero kemah Akan, perakna aya di handapna. 23Barang-barang teh dicokot ti jero kemah, dibawa ka Yosua jeung sakabeh urang Israil, tuluy diamparkeun di payuneun Rama urang. 24Yosua jeung sakabeh urang Israil nyokot Akan bin Serah, perak, jubah, sapotong emas, anak-anak lalakina, anak-anak awewena, sapi, kalde, domba, kemah, jeung sakabeh milikna, tuluy dibawa ka Lebak Akor. 25Saur Yosua, “Ku naon maneh geus nyusahkeun urang? Rama urang bakal nyusahkeun maneh poe ieu.” Tuluy sakabeh urang Israil maledogan Akan ku batu, terus dibeuleum ku seuneu, sarta dibaledogan ku batu. 26Maranehna numpukan tumpukan batu anu gede pisan di luhureun Akan, nu masih keneh aya nepi ka kiwari. Geus kitu amarah Rama urang nu hurung teh reda. Nu matak eta tempat disebut Lebak Akor nepi ka kiwari. b b v26 'Akor' hartina 'kasusah' — eta lebak dingaranan kitu pikeun nandaan musibah anu ditimbulkeun ku dosa Akan ka Israil.