Rama Ngaruntuhkeun Tembok Kota Yeriko
Genep poe hiji balad leumpang ngurilingan hiji kota anu ditutup bari jempe. Dina poe katujuh maranehna ngurilingan tujuh kali tuluy surak, sarta Rama urang ngarubuhkeun tembokna. Sagala rupa dibaktikeun pikeun dibinasakeun kajaba kulawarga Rahab, anu dikaluarkeun ku pamuda-pamuda anu geus sumpah ka manehna.
6 1Harita Yeriko geus dikonci rapet pisan ku sabab urang Israil; taya saurang ogé anu kaluar, taya saurang ogé anu asup.
2Tuluy Rama urang ngalahir ka Yosua, “Tengok, Yeriko, rajana, jeung para pajuritna nu gagah geus ku Kami dipasrahkeun kana leungeun maneh.
3“Maraneh, para prajurit, kudu ngurilingan ieu kota sakali. Lampahkeun kitu genep poe lilana. 4Tujuh urang imam kudu marawa tujuh tarompet tanduk domba di hareupeun peti perjangjian. Dina poe katujuh, kota teh kudu dikurilingan tujuh kali bari para imam niup tarompet. 5Lamun tarompet tanduk domba disada panjang sarta kadenge ku maraneh, sakabeh jalma kudu surak sora tarik. Tembok kota bakal rubuh ngadadak, sarta unggal jalma bakal nyerbu ka hareup.”
6Yosua bin Nun nyaur para imam, tuluy ngomong, “Angkat peti perjangjian, jeung tujuh urang imam kudu marawa tujuh tarompet tanduk domba di hareupeun peti perjangjian Rama urang.”
7Pok manehna ka jalma rea, “Maju! Kurilingan ieu kota, jeung prajurit nu marawa pakarang kudu leumpang ti hareupeun peti perjangjian Rama urang.”
8Sanggeus Yosua anggeus ngomong, tujuh urang imam nu marawa tujuh tarompet tanduk domba di hareupeun Rama urang teh maju bari niup tarompet, sarta peti perjangjian Rama urang nuturkeun ti tukang. 9Prajurit nu marawa pakarang leumpang ti hareupeun para imam nu keur niup tarompet, ari pasukan panjaga tukang aya di tukangeun peti perjangjian, tarompet disada teu eureun-eureun.
10Tapi Yosua marentah ka jalma rea, “Ulah surak atawa ngaluarkeun sora; ulah nepi ka aya hiji kecap ogé kaluar tina sungut maraneh, nepi ka kuring ngomong, ‘Surak!’ Mangka geura surak.” 11Nya kitu peti perjangjian Rama urang teh dibawa ngurilingan kota sakali. Tuluy maranehna balik ka pasanggrahan sarta nginep di dinya. 12Isukna Yosua hudang isuk-isuk keneh, tuluy para imam ngangkat peti perjangjian Rama urang. 13Tujuh urang imam nu marawa tujuh tarompet tanduk domba di hareupeun peti perjangjian Rama urang teh terus leumpang bari niup tarompet tanpa eureun. Prajurit nu marawa pakarang aya di hareup; pasukan panjaga tukang nuturkeun peti perjangjian Rama urang, ari tarompet disada terus. 14Dina poe kadua maranehna ngurilingan kota sakali, tuluy balik deui ka pasanggrahan. Kitu deui dilampahkeun genep poe lilana.
15Dina poe katujuh maranehna harudang isuk-isuk keneh waktu balebat, tuluy ngurilingan kota cara sasari, ngan poe eta mah tujuh kali. 16Dina ngurilingan nu katujuh kalina, waktu para imam niup tarompet, Yosua ngomong ka jalma rea, “Surak! Sabab Rama urang geus maparin ieu kota ka maraneh. 17Ieu kota katut sakumna eusina geus diserenkeun ka Rama urang pikeun ditumpes. Ngan Rahab, awewe palacur tea, jeung sakabeh jalma nu aya di imahna bae nu bakal hirup, sabab manehna geus nyumputkeun utusan nu diutus ku urang. a a v17 Diserenkeun ka Rama urang pikeun ditumpes hartina sagala rupa teh diselehkeun sagemblengna ka Allah ku jalan ditumpes — euweuh rampasan nu meunang dicokot pikeun kapentingan sorangan. 18Tapi maraneh kudu nyingkahan barang nu geus dikhususkeun pikeun ditumpes, supaya maraneh ulah nyilakakeun maneh ku jalan nyokot salah sahijina, nepi ka sakumna pasanggrahan Israil kaancam ku karusakan sarta katarajang ku balai. 19Tapi sakabeh perak, emas, jeung barang-barang tina tambaga katut beusi teh suci kagungan Rama urang; kabeh kudu diasupkeun kana perbendaharaan Mantenna.”
20Nya jalma rea tuluy surak waktu para imam niup tarompet. Sanggeus ngadenge sora tarompet, maranehna surak sora tarik, tuluy tembok kota rubuh ngadadak. Jalma rea nyerbu ka jero kota, unggal jalma mapay ka hareup, tuluy ngarebut eta kota. 21Maranehna numpes sagala nu aya di jero kota—lalaki jeung awewe, budak jeung kolot, sapi, domba, kalde—ku landihan pedang. b b v21 Numpesna Yeriko teh salah sahiji adegan nu pangbeuratna dina Kitab Suci: hukuman Rama urang nu geus lila ditahan kana hiji masarakat nu geus kapindho ku kakejeman jeung ngurbankeun budak. Sanajan kitu, sih piwelas Mantenna angger nganjang, nyalametkeun Rahab jeung sakumna saeusi imahna—jalma asing nu malik ka Mantenna kalawan iman. 22Yosua ngomong ka dua jelema nu tadina jadi mata-mata di eta tanah, “Jig ka imah awewe palacur tea, bawa kaluar eta awewe jeung sakabeh kulawargana, sakumaha nu geus disumpahkeun ku maraneh ka manehna.” 23Nya dua mata-mata ngora tea asup, tuluy mawa kaluar Rahab, bapana, indungna, dulur-dulurna, jeung sakabeh nu jadi kulawargana. Kabeh baraya Rahab dibawa kaluar, tuluy ditempatkeun di luareun pasanggrahan Israil. 24Kota katut sagala eusina tuluy diduruk, ngan perak, emas, jeung barang-barang tina tambaga katut beusi mah diasupkeun kana gudang harta di Bait Rama urang. 25Yosua ngaluputkeun Rahab, awewe palacur tea, saeusi imah bapana, jeung sakabeh kulawargana. Nepi ka kiwari manehna hirup di tengah-tengah urang Israil, sabab geus nyumputkeun utusan nu diutus ku Yosua pikeun ngintip Yeriko.
26Tuluy Yosua nyuruh maranehna sumpah kieu, “Sing disapa di payuneun Rama urang jalma nu wani-wani ngadegkeun deui ieu kota Yeriko. Manehna bakal masang pademenna ku nyawa anak cikalna, sarta masang panto-panto gerbangna ku nyawa anak bungsuna.” 27Nya Rama urang nyarengan Yosua, sarta Yosua kakoncara ka sakuliah eta tanah.