Ginpukan sang Amay ang mga Pader sang Jerico

Sa unom ka adlaw nagamartsa sing hilom ang isa ka kasoldadosan palibot sa siudad nga nakasira. Sa ikapito, pito ka beses sila naglibot kag naghugyaw, kag ginpukan sang aton Amay ang pader. Ang tanan ginhalad sa kalaglagan luwas sa panimalay ni Rahab, nga ginguwa sang mga batan-on nga lalaki nga nanumpa sa iya.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 2–5

Kapitulo 6.

Karon ang Jerico nasirahan sing hugut tungud sa mga Israelinhon; wala sing may nagguwa kag wala sing may nagsulud.

Niyan nagsiling ang aton Amay kay Josue, “Tan-awa, ginhatag ko na sa imo kamut ang Jerico, ang iya hari, kag ang iya maisug nga mga hangaway.

“Maglibot kamo sa palibot sang siudad, kamo tanan nga mga hangaway, nga libuton ini sing makaisa. Himoa ninyo ini sa sulud sang anum ka adlaw. Ipadala ang pito ka pari nga magdala sing pito ka budyong nga sungay sang mga karnero nga lalaki sa atubangan sang kaban. Sa ikapito nga adlaw, maglibot kamo sa siudad sing pito ka beses samtang ginapatunog sang mga pari ang mga budyong. Kon magtunog sing malawig ang budyong nga sungay sang karnero kag mabatian ninyo ini, pasinggita ang bug-os nga katawohan sing mabaskug. Matumba ang pader sang siudad, kag ang kada isa magadalagan sing tadlong padulong.”

Gintawag ni Josue nga anak ni Nun ang mga pari kag nagsiling sa ila, “Dalha ninyo ang kaban sang katipan, kag papas-ana ang pito ka pari sing pito ka budyong nga sungay sang mga karnero sa atubangan sang kaban sang aton Amay.”

Nagsiling sia sa katawohan, “Padayon kamo! Maglibot sa siudad, kag paunaha ang mga tawo nga may hinganiban sa atubangan sang kaban sang aton Amay.”

Sang matapos maghambal si Josue, naglakat ang pito ka pari nga nagadala sang pito ka budyong nga sungay sang mga karnero sa atubangan sang aton Amay, nga ginapatunog ang mga budyong, kag ang kaban sang katipan sang aton Amay nagsunod sa ila. Ang mga tawo nga may hinganiban naglakat sa atubangan sang mga pari nga nagapatunog sang mga budyong, kag ang mga manugbantay sa likod nagasunod sa kaban, nga nagatunog sing dalayon ang mga budyong.

Apang nagmando si Josue sa katawohan, “Dili kamo magsinggit ukon magpabati sang inyo tingug; wala sing bisan isa ka pulong halin sa inyo baba tubtub nga magsiling ako, ‘Singgit!’ Niyan magsinggit kamo.” Gani ginpalibot niya ang kaban sang aton Amay sa siudad sing makaisa. Niyan nagbalik sila sa kampo kag naglipas sang gab-i didto sa kampo. Nagbugtaw si Josue sing aga pa sa madason nga adlaw, kag gindala sang mga pari ang kaban sang aton Amay. Ang pito ka pari nga nagadala sang pito ka budyong nga sungay sang mga karnero sa atubangan sang kaban sang aton Amay naglakat, nga ginapatunog ini sing padayon. Ang mga tawo nga may hinganiban nag-una; kag ang mga manugbantay sa likod nagsunod sa kaban sang aton Amay samtang nagatunog ang mga budyong. Gani sa ikaduha nga adlaw naglibot sila sa siudad sing makaisa kag nagbalik sa kampo. Ginhimo nila ini sa sulud sang anum ka adlaw.

Sa ikapito nga adlaw nagbangon sila sa kaagahon kag naglibot sa siudad subong sang una, apang sa sini nga adlaw sing pito ka beses. Sa ikapito nga paglibot, samtang ginapatunog sang mga pari ang mga budyong, nagsiling si Josue sa katawohan, “Singgit kamo! Kay ginhatag na sa inyo sang aton Amay ang siudad. Ang siudad kag ang tanan nga yara sa sulud sini ginhalad sa aton Amay agud laglagon. Si Rahab lamang nga makihilawason kag ang tanan nga kaupod niya sa iya balay magakabuhi, kay gintago niya ang mga manugsugo nga ginpadala naton. ^a Apang maglikaw kamo sa mga butang nga ginpain agud laglagon, agud indi ninyo madala ang kalaglagan sa inyo kaugalingon paagi sa pagkuha sang bisan ano sa sini, nga magabutang sa bug-os nga kampo sang Israel sa katalagman sang kalaglagan kag magadala sing kagamo sa sini. Apang ang tanan nga pilak, bulawan, kag mga butang nga saway kag salsalon balaan sa aton Amay; dapat ini isulud sa iya tipunan sang manggad.”

Gani nagsinggit ang katawohan samtang ginapatunog sang mga pari ang mga budyong. Sang mabatian nila ang budyong, nagsinggit sila sing mabaskug, kag natumba ang pader. Nagdinaguso ang katawohan sa sulud sang siudad, ang kada isa sing tadlong padulong, kag gin-agaw nila ini. Ginlaglag nila ang tanan nga yara sa siudad—mga lalaki kag mga babayi, bata kag tigulang, mga baka, mga karnero, mga asno—paagi sa sulab sang espada. ^b Nagsiling si Josue sa duha ka tawo nga nagpang-espiya sa duta, “Kadto kamo sa balay sang makihilawason nga babayi kag pagwaa ninyo ang babayi kag ang tanan nga iya, suno sa inyo ginsumpa sa iya.” Gani nagsulud ang mga pamatan-on nga espiya kag ginpagwa si Rahab, ang iya amay, iloy, mga utod, kag ang tanan nga iya. Ginpagwa nila ang iya bug-os nga panimalay kag ginpahamtang sila sa guwa sang kampo sang Israel. Ginsunog nila ang siudad kag ang tanan nga yara sa sulud sini, apang ginbutang nila ang pilak, bulawan, kag ang mga butang nga saway kag salsalon sa talaguan sa balay sang aton Amay. Ginluwas ni Josue si Rahab nga makihilawason, ang panimalay sang iya amay, kag ang tanan nga iya. Nagpuyo sia sa tunga sang Israel tubtub sa sini nga adlaw, kay gintago niya ang mga manugsugo nga ginpadala ni Josue sa pagpang-espiya sa Jerico.

Niyan ginpasumpa sila ni Josue sini nga panumpa, “Pakamalauton sa atubangan sang aton Amay ang tawo nga magtindug sa pagpatindug liwat sini nga siudad, ang Jerico. Ibutang niya ang sadsaran sini sa bili sang iya kamagulangan nga anak kag patindugon ang mga gawang sini sa bili sang iya kamanghuran.” Gani ang aton Amay nag-upod kay Josue, kag naglapnag ang kabantugan ni Josue sa bug-os nga duta.