Ny Ray no Mampianjera ny Mandan’i Jeriko
Enina andro no mandeha mangina manodidina tanàna mihidy ny tafika. Amin'ny fahafito, mihodidina impito izy ary mitaraina, ary ahenoin'i Rayntsika ny manda. Atokana ho simba ny zavatra rehetra afa-tsy ny ankohonan'i Rahaba, notarihin'ireo tovolahy nianiana taminy.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–5
6 1Nikatona mafy i Jeriko noho ny zanak’Israely; tsy nisy nivoaka ary tsy nisy niditra.
2Dia hoy i Raintsika tamin’i Josoa: « Jereo, efa natolotro eo an-tananao i Jeriko sy ny mpanjakany ary ny lehilahy mahery fiadiana.
3« Manodidina ny tanàna ianareo, ry lehilahy mpiady rehetra; odio indray mandeha izy. Ataovy izany enin-andro. 4Aoka hitondra trompetra fito amin’ny tandroky ny ondrilahy eo anoloan’ny fiara ny mpisorona fito. Ary amin’ny andro fahafito dia manodidina ny tanàna im-pito ianareo, ary hitsoka ny trompetra ny mpisorona. 5Rehefa mitsoka ela ny tandroky ny ondrilahy ka henonareo ny feony, dia aoka hihiaka mafy ny vahoaka rehetra. Dia hirodana ho tsy misy sisa ny mandan’ny tanàna, ary samy handeha mivantana ny olona rehetra. »
6Dia niantso ny mpisorona i Josoa zanak’i Nona ka nilaza taminy hoe: « Alaivo ny fiaran’ny fanekena, ary aoka hitondra trompetra fito amin’ny tandroky ny ondrilahy eo anoloan’ny fiaran’i Raintsika ny mpisorona fito. »
7Nilaza tamin’ny vahoaka izy hoe: « Mandrosoa! Manodidina ny tanàna, ary aoka handroso eo anoloan’ny fiaran’i Raintsika ny mpiadiana. »
8Nony vita ny nitenenan’i Josoa tamin’ny vahoaka, dia nandroso teo anatrehan’i Raintsika ny mpisorona fito nitondra ny trompetra fito tandroky ny ondrilahy ka nitsoka ny trompetra, ary nanaraka azy ny fiaran’ny fanekenan’i Raintsika. 9Ary ny mpiadiana dia nandeha teo alohan’ny mpisorona nitsoka ny trompetra, ary ny mpanaraka dia nanaraka ny fiara, ary nitsoka tsy an-kijanona ny trompetra.
10Fa i Josoa kosa nandidy ny vahoaka hoe: « Aza mihiaka na mamoaka feo, ary aza misy teny na iray aza mivoaka amin’ny vavanareo mandra-pilazako anareo hoe: “Mihiaka!” Dia mihiaka avy eo. » 11Dia nasainy nanodidina ny tanàna indray mandeha ny fiaran’i Raintsika; ary tonga tao an-toby izy ireo ka nandry tao an-toby. 12Nifoha maraina ny ampitso i Josoa, ary nitondra ny fiaran’i Raintsika ny mpisorona. 13Ary ny mpisorona fito nitondra ny trompetra fito tandroky ny ondrilahy teo alohan’ny fiaran’i Raintsika dia nandeha ka nitsoka tsy an-kijanona ny trompetra; ny mpiadiana nandeha teo anoloana, ary ny mpanaraka nanaraka ny fiaran’i Raintsika, ary nitsoka ny trompetra. 14Dia nanodidina ny tanàna indray mandeha izy ireo tamin’ny andro faharoa ka niverina tany an-toby. Izany no nataony enin-andro.
15Tamin’ny andro fahafito dia nifoha maraina izy ireo tamin’ny fiposahan’ny andro ka nanodidina ny tanàna tahaka ny teo aloha, fa tamin’io andro io kosa dia im-pito. 16Nony fahafito ny nanodidinany, rehefa nitsoka ny trompetra ny mpisorona, dia hoy i Josoa tamin’ny vahoaka: « Mihiaka! Fa nomen’i Raintsika anareo ny tanàna. 17Ny tanàna sy izay rehetra ao dia voatokana ho an’i Raintsika hofongorana. I Rahaba vehivavy janga ihany no ho velona, mbamin’izay rehetra ao an-tranony, satria nanafina ireo irak’i Josoa nirahantsika izy. a a v17 Ny voatokana ho an’i Raintsika hofongorana dia midika fa ny zava-drehetra dia natolotra tanteraka tamin’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny famongorana — tsy nahazo naka babo ho an’ny tena manokana. 18Fa mitandrema ianareo amin’izay voatokana hofongorana, mba tsy hitondra fandringanana ho anareo ianareo amin’ny fakana izany na inona na inona, ka hataonareo ho any amin’ny fandringanana ny tobin’ny Israely rehetra ary hahatonga fahoriana aminy. 19Fa ny volafotsy sy ny volamena ary ny zava-boatolona sy ny vy rehetra dia masina ho an’i Raintsika; tsy maintsy ampidirina ao amin’ny rakitra-bolany izany. »
20Dia nihiaka ny vahoaka rehefa nitsoka ny trompetra ny mpisorona. Rehefa nandre ny feon’ny trompetra izy ireo, dia nihiaka mafy, ary nirodana ho tsy misy sisa ny manda. Dia niditra tao an-tanàna ny vahoaka, samy nankeny mivantana, ka nahafaka azy. 21Nofongoran’izy ireo tamin’ny lelan-tsabatra izay rehetra tao an-tanàna—lehilahy sy vehivavy, tanora sy antitra, omby sy ondry ary boriky. b b v21 Ny famongorana an’i Jeriko dia iray amin’ireo sehatra sarotra indrindra ao amin’ny Soratra Masina: ny fitsaran’i Raintsika izay efa ela notazonina tamin’ny fiaraha-monina nifikitra tamin’ny habibiana sy ny fanatitra zaza. Na dia eto aza dia mivelatra ny famindrampony, mamonjy an’i Rahaba sy ny ankohonany manontolo—ilay vahiny nitodika Taminy tamin’ny finoana. 22Nilaza tamin’ireo lehilahy roa izay nitsikilo ny tany i Josoa hoe: « Mankanesa ao an-tranon’ilay vehivavy janga, ka ento hivoaka ilay vehivavy sy izay rehetra azy, araka izay nianiananareo taminy. » 23Dia niditra ireo tovolahy mpitsikilo ka nitondra an’i Rahaba hivoaka, mbamin’ny rainy sy ny reniny sy ny rahalahiny ary izay rehetra azy. Nitondra hivoaka ny fianakaviany manontolo izy ireo ka napetrany tany ivelan’ny tobin’ny Israely. 24Dia may ny tanàna sy izay rehetra tao, fa ny volafotsy sy ny volamena ary ny zava-boatolona sy ny vy kosa dia napetrany tao amin’ny rakitra-bolan’ny tranon’i Raintsika. 25Fa i Rahaba vehivavy janga sy ny ankohonan-drainy ary izay rehetra azy dia navelan’i Josoa velona; ary mipetraka eo amin’ny Israely izy mandraka androany, satria nanafina ireo irak’i Josoa nitsikilo an’i Jeriko.
26Dia nampianiana azy ireo i Josoa tamin’izay fotoana izay hoe: « Hozonina eo anatrehan’i Raintsika ny lehilahy izay hitsangana hanorina indray ity tanàna ity, dia i Jeriko. Amin’ny fahafatesan’ny lahimatoany no hametrahany ny fanorenany, ary amin’ny fahafatesan’ny faralahiny no hasiany ny vavahadiny. » 27Dia nomba tamin’i Josoa i Raintsika; ary niely nanerana ny tany rehetra ny lazan’i Josoa.