Yusak 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Anadene kutha Yerikho ditutup rapet marga saka wong Israel; ora ana wong kang metu lan ora ana kang mlebu.

²Banjur Rama kita ngandika marang Yusak: “Delengen, Yerikho, rajane, lan para prajurite kang gagah prakosa wis Dakulungake marang tanganmu.

³“Kowe kabeh para prajurit, padha ngubengana kutha iku sepisan. Mangkono iku lakonana nganti nem dina. ⁴Imam pitu padha nggawaa slompret pitu saka sungu wedhus gembel ana ing ngarep pethi prajanjian. Ing dina kang kapitu, kowe padha ngubengana kutha iku kaping pitu, lan para imam padha ngunekake slompret. ⁵Samangsa slompret sungu wedhus iku diunekake dawa lan kowe krungu, wong kabeh padha surak-suraka kang banter. Tembok kutha iku bakal rubuh, lan saben wong bakal nyerbu lurus mangarep.”

⁶Yusak anake Nun nyeluk para imam, banjur kandha: “Padha ngangkata pethi prajanjian, lan imam pitu padha nggawaa slompret pitu saka sungu wedhus gembel ana ing ngarepe pethine Rama kita.”

⁷Banjur kandha marang wong akeh: “Padha majua! Ngubengana kutha iku, lan wong kang nganggo gegaman padha lumakua ana ing ngarepe pethine Rama kita.”

⁸Bareng Yusak wis rampung anggone kandha, imam pitu kang padha nggawa slompret pitu saka sungu wedhus ana ing ngarsane Rama kita padha maju, karo ngunekake slompret, lan pethi prajanjiane Rama kita ngetutake. ⁹Wong kang nganggo gegaman padha lumaku ana ing ngarepe para imam kang ngunekake slompret, dene pengawal ing buri padha ngetutake pethi iku, lan slompret diunekake tanpa kendhat.

¹⁰Nanging Yusak mrentah marang wong akeh: “Aja padha surak lan aja nganti swaramu keprungu; aja nganti ana sakecap tembung metu saka cangkemmu nganti tekan aku kandha, ‘Padha surak!’ Sawise iku kowe padha surak-suraka.” ¹¹Dadi pethine Rama kita diubengake ing kutha iku sepisan. Banjur padha bali menyang pakemahan lan nginep ana ing pakemahan kono. ¹²Esuke Yusak tangi esuk-esuk, lan para imam padha ngangkat pethine Rama kita. ¹³Imam pitu kang padha nggawa slompret pitu saka sungu wedhus ana ing ngarepe pethine Rama kita padha mlaku terus karo ngunekake slompret tanpa leren. Wong kang nganggo gegaman padha dadi cucuk laku; dene pengawal ing buri padha ngetutake pethine Rama kita kambi slompret kang tansah diunekake. ¹⁴Dadi ing dina kang kapindho padha ngubengi kutha iku sepisan, banjur bali menyang pakemahan. Mangkono iku ditindakake nganti nem dina.

¹⁵Ing dina kang kapitu padha tangi nalika bang-bang wetan, banjur ngubengi kutha iku kaya sadurunge, nanging ing dina iku kaping pitu. ¹⁶Nalika ngubengi kang kaping pitu, nalika para imam ngunekake slompret, Yusak kandha marang wong akeh: “Padha surak-suraka! Awit Rama kita wis maringake kutha iki marang kowe kabeh. ¹⁷Kutha iki lan sakabehe isine wis kacaosake marang Rama kita supaya ditumpes. Mung Rakhab, wong wadon tuna susila iku, lan wong kabeh kang ana ing omahe bakal urip, awit dheweke wis ndhelikake utusan kang padha kita kongkon. ^a a v17 Kacaosake marang Rama kita supaya ditumpes iku tegese samubarang kabeh wis kaulungake kanthi sampurna marang Gusti Allah sarana ditumpes — ora ana jarahan kang kena dijupuk kanggo kabutuhan pribadi. ¹⁸Nanging kowe kabeh padha sumingkira saka barang kang wis kapisahake supaya ditumpes, supaya kowe ora numpes awakmu dhewe marga njupuk salah sawijine barang mau, lan supaya ora njalari sakehe pakemahan Israel katempuh ing bebaya karusakan lan nekakake rubeda. ¹⁹Nanging salwiring slaka, emas, lan barang-barang saka tembaga lan wesi iku suci konjuk marang Rama kita; kabeh kudu lumebu ing gedhong bandhane Panjenengane.”

²⁰Mulane wong akeh padha surak-surak nalika para imam ngunekake slompret. Bareng krungu swaraning slompret iku, wong-wong padha surak sora, temah tembok mau rubuh. Wong akeh banjur padha mlebu menyang kutha iku, saben wong lurus mangarep, sarta ngrebut kutha iku. ²¹Sakabehe kang ana ing kutha iku padha ditumpes kanthi landheping pedhang—wong lanang lan wong wadon, tuwa lan enom, sapi, wedhus, lan kuldi. ^b b v21 Panumpese kutha Yerikho iku salah sawijining adegan kang paling abot ing Kitab Suci: paukumane Rama kita kang wis suwe disandra marang masyarakat kang kulina tumindak kejem lan ngurbanake bocah. Senajan ing kahanan iki, sih-kamirahane isih rumentah, ngluwari Rakhab sakulawargane kabeh—wong njaba kang mratobat marang Panjenengane kanthi pracaya. ²²Yusak kandha marang wong loro kang wis nelik tanah iku: “Lungaa menyang omahe wong wadon tuna susila mau, lan wetokna wong wadon iku sarta wong kabeh kang dadi kulawargane, kaya kang wis koksumpahake marang dheweke.” ²³Mula telik nom-noman mau padha mlebu, banjur ngetokake Rakhab, bapakne, biyunge, para sadulure, lan wong kabeh kang dadi kulawargane. Sakulawargane kabeh diwetokake, banjur dipapanake ana ing sanjabane pakemahan Israel. ²⁴Kutha iku diobong dalah sakabehe isine, nanging slaka, emas, lan barang-barang saka tembaga lan wesi dilebokake ing gedhong bandhane padalemane Rama kita. ²⁵Yusak ngluwari Rakhab, wong wadon tuna susila mau, dalah kulawargane bapakne lan wong kabeh kang dadi kulawargane. Rakhab manggon ing satengahe wong Israel nganti saprene, awit dheweke wis ndhelikake utusan kang dikongkon dening Yusak kanggo nelik kutha Yerikho.

²⁶Banjur Yusak nyumpahi wong-wong iku: “Kenaa ing ipat-ipat ana ing ngarsane Rama kita, wong kang ngadeg arep mbangun maneh kutha iki, yaiku Yerikho. Dheweke bakal masang pondhasine kanthi nyawane anake mbarep, lan ngadegake gapurane kanthi nyawane anake wuragil.” ²⁷Mula Rama kita nunggil karo Yusak, lan misuwure Yusak sumebar ing satanah kabeh.