Rama kita Nganyarake Umate ing Gilgal
Sadurunge perang, leren dhisik. Generasi anyar ditetaki lan ditinggal ing pakemahan nganti mari, Paskah dirayakake, lan manna mandheg ing dina nalika dheweke mangan pametuning tanah iku dhewe. Banjur ana wong kang ngunus pedhang kandha marang Yusak yen dheweke panglimaning wadyabalane Rama kita.
5 1Bareng para raja Amori kabeh ing sakulone Kali Yarden lan para raja Kanaan kabeh ing sauruting pesisir segara padha krungu, yen Rama kita wis ngasatake banyune Kali Yarden ing ngarepe wong Israel nganti wong-wong mau padha nyabrang, atine padha giris lan ora ana semangat kang isih kari ana ing awake marga saka wong Israel.
2Nalika iku Rama kita ngandika marang Yusak: “Gawea lading watu kanggo kowe, lan tetakana wong Israel maneh kaping pindho.”
3Yusak banjur gawe lading watu lan netaki para anake lanang Israel ana ing Gibeat-Haaralot, yaiku Gumuk Kulup. 4Iki sababe Yusak netaki wong-wong mau: sakehing bangsa kang metu saka Mesir—yaiku para wong lanang, kabeh prajurit perang—wis padha mati ana ing ara-ara samun ing dalan sawise padha metu saka Mesir. 5Wong kabeh kang wis metu iku wis padha ditetaki, nanging wong kang lair ana ing ara-ara samun ing dalan nalika metu saka Mesir durung ditetaki. 6Wong Israel lelaku patang puluh taun ana ing ara-ara samun nganti sakehing bangsa iku—yaiku para prajurit perang kang metu saka Mesir—padha mati entek, marga ora padha ngestokake pangandikane Rama kita. Marang wong-wong mau Rama kita wis supaos, yen ora bakal marengake wong-wong mau ndeleng tanah kang wis disupaosake marang para leluhure, bakal diparingake marang kita, yaiku tanah kang luber powan lan madu. 7Para anake wong-wong mau diadegake dening Rama kita minangka gegentine, lan Yusak netaki wong-wong iku, amarga padha durung tetak, awit ora ditetaki ana ing dalan. 8Bareng tetake sakehing bangsa iku wis rampung, wong-wong mau padha manggon ana ing palereman nganti padha waras.
9Rama kita banjur ngandika marang Yusak: “Ing dina iki Aku wis nggulingake kawirangane Mesir saka kowe.” Mulane panggonan iku diarani Gilgal nganti saiki.
10Wong Israel kang makemah ana ing Gilgal padha nganakake Riyaya Paskah ing tanggal patbelas sasi iku, ing wayah sore, ana ing dhataran Yerikho. 11Esuke sawise Paskah, ing dina iku uga, wong-wong mau padha mangan pametune tanah kono: roti tanpa ragi lan gandum panggangan. 12Manna iku leren ing dina sawise wong-wong mau mangan pametune tanah kono. Wong Israel wis ora duwe manna maneh; ing taun iku wong-wong mau padha mangan pametune tanah Kanaan.
Sang Senapatine Wadyabalane Rama kita
13Nalika cedhak karo Yerikho, Yusak tumenga lan weruh ana wong lanang ngadeg ana ing ngarepe, nyekel pedhang kang wis diunus ana ing tangane. Yusak banjur nyedhaki lan takon: “Panjenengan punika ngrewangi kula punapa mengsah kula?”
14Paring wangsulane: “Dudu, saiki Aku teka minangka Senapatine wadyabalane Rama kita.” Yusak banjur sumungkem konjem ing bumi sarta nyembah, lan matur: “Punapa ingkang badhe kadhawuhaken dening gusti kawula dhateng abdinipun?”
15Senapatine wadyabalane Rama kita ngandika marang Yusak: “Uculana trompahmu saka sikilmu, amarga panggonan kang kokadegi iku suci.” Yusak iya nindakake mangkono.