پيءُ پنهنجي قوم کي جلجال ۾ نئون ڪري ٿو

ڪنهن به جنگ کان اڳ، هڪ ٿاڻو. نئين نسل جو ختنو ڪيو وڃي ٿو ۽ کين ڇانوڻيءَ ۾ ئي ڇڏيو وڃي ٿو ته سڌجي وڃن، فصح ملهايو وڃي ٿو، ۽ جنهن ڏينهن هو ملڪ جي پنهنجي اناج مان کائين ٿا تنهن ڏينهن مَنُّ بند ٿي وڃي ٿو. پوءِ هڪ ماڻهو ڪڍيل تلوار سان يشوع کي چوي ٿو ته هو اسان جي پيءُ جي لشڪر جو سردار آهي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 9

باب 5.

جڏهن يردن جي اولهه ۾ رهندڙ سڀني اموري بادشاهن ۽ سمنڊ جي ڪناري وارن سڀني ڪنعاني بادشاهن ٻڌو تہ اسان جي پيءُ بني اسرائيل جي اڳيان يردن جو پاڻي سڪائي ڇڏيو آهي، ايستائين جو اهي پار لنگهي ويا، تڏهن سندن دليون ڳري ويون ۽ بني اسرائيل جي ڪري سندن ۾ ڪا همت باقي نہ رهي.

ان وقت اسان جي پيءُ يشوع کي فرمايو تہ ”پنهنجي لاءِ چقمق جا چاقو ٺاهه ۽ بني اسرائيل جو ٻيهر، ٻيءَ دفعي ختنو ڪر.“

پوءِ يشوع چقمق جا چاقو ٺاهي، کلڙين جي ٽڪريءَ (جبعة‌هعارالوت) تي بني اسرائيل جي پٽن جو ختنو ڪيو. يشوع کين ختنو هن ڪري ڪيو تہ مصر مان نڪتل سڀ ماڻهو، يعني سڀ مرد، سڀ جنگي جوان، مصر ڇڏڻ کان پوءِ رستي ۾ بيابان ۾ مري ويا هئا. نڪتل سڀني جو ختنو ٿيل هو، پر جيڪي مصر مان نڪرڻ کان پوءِ رستي ۾ بيابان ۾ ڄاوا هئا، تن جو ختنو نہ ٿيو هو. بني اسرائيل جا ماڻهو چاليهہ ورهيہ بيابان ۾ گهمندا رهيا، ايستائين جو سڄي قوم، يعني مصر مان نڪتل جنگي جوان، ختم ٿي ويا، ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ جو آواز نہ مڃيو. انهن سان اسان جي پيءُ قسم کنيو تہ کين اها زمين ڏسڻ نہ ڏيندو، جنهن جو هن سندن ابن ڏاڏن سان اسان کي ڏيڻ جو قسم کنيو هو، يعني کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ زمين. سندن جاءِ تي هن سندن ٻار اٿاريا، ۽ يشوع انهن جو ختنو ڪيو، ڇاڪاڻ تہ اهي نامختون هئا، ڇو تہ رستي ۾ سندن ختنو نہ ڪيو ويو هو. جڏهن سڄي قوم جو ختنو پورو ٿيو، تڏهن اهي ڇانوڻيءَ ۾ ويٺا رهيا، جيستائين سڄا ٿي ويا.

پوءِ اسان جي پيءُ يشوع کي فرمايو تہ ”اڄ مون مصر جي بي عزتي توکان لوڙهي ڇڏي.“ تنهنڪري اها جاءِ اڄ ڏينهن تائين جلجال سڏجي ٿي.

جلجال ۾ خيما هڻي ويٺل بني اسرائيل يريحو جي ميدانن ۾ مهيني جي چوڏهين تاريخ شام جو فسح ملهايو. فسح جي ٻئي ڏينهن، انهيءَ ئي ڏينهن، هنن ملڪ جي پيداوار کاڌي: بي خميري مانيون ۽ ڀڄيل داڻا. ملڪ جي پيداوار کائڻ جي ٻئي ڏينهن من بند ٿي ويو. بني اسرائيل کي وڌيڪ من نہ مليو؛ انهيءَ سال هنن ڪنعان جي فصل مان کاڌو.

پيءُ جي لشڪر جو سردار

يريحو جي ويجهو يشوع نظر مٿي ڪئي تہ ڏسي ٿو تہ هڪ ماڻهو سندس اڳيان بيٺو آهي، جنهن جي هٿ ۾ ڇڪيل تلوار آهي. هن ويجهو وڃي پڇيو تہ ”تون اسان جي طرف آهين يا اسان جي دشمنن جي؟“

”نہ،“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ هاڻي اسان جي پيءُ جي لشڪر جو سردار ٿي آيو آهيان.“ يشوع منهن ڀر زمين تي ڪري پيو، سجدو ڪيائين ۽ چيائين تہ ”منهنجو مالڪ پنهنجي ٻانهي کي ڇا ٿو چوي؟“

اسان جي پيءُ جي لشڪر جي سردار يشوع کي چيو تہ ”پنهنجن پيرن مان جتي لاهي ڇڏ، ڇاڪاڻ تہ جنهن جاءِ تي تون بيٺو آهين سا پاڪ آهي.“ يشوع ائين ئي ڪيو.