Josue 5

5 ¹Nang marinig ng lahat ng haring Amoreo sa kanluran ng Jordan at ng lahat ng haring Cananeo sa tabing-dagat na pinatuyo ng ating Ama ang tubig ng Jordan sa harap ng Israel hanggang sa sila'y makatawid, natunaw ang kanilang mga puso at wala nang natirang lakas ng loob sa kanila dahil sa Israel.

²Nang panahong iyon ay sinabi ng ating Ama kay Josue, “Gumawa ka ng mga kutsilyong bato at tuliin mong muli ang mga Israelita, sa ikalawang pagkakataon.”

³Kaya't gumawa si Josue ng mga kutsilyong bato at tinuli ang mga anak ng Israel sa Gibeat-haaralot, ang Burol ng mga Balat. ⁴Ito ang dahilan kung bakit sila tinuli ni Josue: ang lahat ng bayang lumabas mula sa Egipto—ang mga lalaki, ang lahat ng mandirigma—ay namatay sa ilang sa daan pagkalabas mula sa Egipto. ⁵Ang lahat ng lumabas ay tinuli, ngunit ang mga isinilang sa ilang sa daan palabas ng Egipto ay hindi pa natutuli. ⁶Apatnapung taon lumakad ang bayan ng Israel sa ilang hanggang sa mamatay ang buong bansa—ang mga mandirigmang lumabas mula sa Egipto—sapagkat hindi nila sinunod ang tinig ng ating Ama. Sa kanila'y sumumpa ang ating Ama na hindi niya ipakikita sa kanila ang lupaing isinumpa niya sa kanilang mga ninuno na ibibigay sa atin, isang lupaing dinadaluyan ng gatas at pulot. ⁷Ibinangon niya ang kanilang mga anak kapalit nila, at tinuli sila ni Josue, sapagkat sila'y hindi tuli, palibhasa'y hindi natuli sa daan. ⁸Nang matapos ang pagtutuli sa buong bansa, sila'y nanatili sa kampo hanggang sila'y gumaling.

⁹Pagkatapos ay sinabi ng ating Ama kay Josue, “Ngayon ay inalis ko sa inyo ang kahihiyan ng Egipto.” Kaya't ang lugar na iyon ay tinatawag na Gilgal hanggang sa araw na ito.

¹⁰Ang Israel na nagkampo sa Gilgal ay nagdiwang ng Paskuwa sa ikalabing-apat na araw ng buwan, sa gabi, sa mga kapatagan ng Jerico. ¹¹Kinabukasan pagkatapos ng Paskuwa, sa mismong araw na iyon, kumain sila ng ani ng lupain: tinapay na walang lebadura at binusang butil. ¹²Tumigil ang manna kinabukasan pagkatapos nilang kainin ang ani ng lupain. Wala nang manna ang mga Israelita; nang taong iyon ay kumain sila ng ani ng Canaan.

Ang Pinuno ng Hukbo ng Ama

¹³Malapit sa Jerico, tumingala si Josue at nakita ang isang lalaking nakatayo sa harap niya, may hawak na tabak na nakabunot. Lumapit siya at nagtanong, “Kakampi ka ba namin o ng aming mga kaaway?”

¹⁴“Hindi,” tugon niya. “Ako'y dumating ngayon bilang pinuno ng hukbo ng ating Ama.” Nagpatirapa si Josue sa lupa, sumasamba, at nagsabi, “Ano ang sinasabi ng aking panginoon sa kanyang lingkod?”

¹⁵Sinabi ng pinuno ng hukbo ng ating Ama kay Josue, “Hubarin mo ang sandalyas sa iyong mga paa, sapagkat ang lugar na iyong kinatatayuan ay banal.” Ganoon nga ang ginawa ni Josue.