पिताले गिलगालमा आफ्ना जनलाई नवीकृत गर्नुहुन्छ

कुनै लडाइँअघि, एउटा विश्राम। नयाँ पुस्ताको खतना गरिन्छ र निको हुन छाउनीमै छोडिन्छ, निस्तार-चाड मनाइन्छ, र तिनीहरूले देशकै अन्न खाएको दिन मन्न रोकिन्छ। त्यसपछि तरवार थुतेको एक जना मानिसले यहोशूलाई आफू हाम्रा पिताको सेनाको सेनापति हुँ भनी बताउँछन्।

अध्याय 5।

जब यर्दनको पश्चिमका सबै एमोरी राजाहरू र समुद्रतटका सबै कनानी राजाहरूले हाम्रा पिताले इस्राएलीहरू नतरुन्जेल तिनीहरूको सामु यर्दनको पानी सुकाइदिनुभएको सुने, तब तिनीहरूका हृदय गले र इस्राएलको कारण तिनीहरूमा कुनै साहस बाँकी रहेन।

त्यस बेला हाम्रा पिताले यहोशूलाई भन्नुभयो, “तिमी आफ्नो निम्ति चकमक ढुङ्गाका छुरीहरू बनाऊ र इस्राएलीहरूलाई फेरि, दोस्रो पटक खतना गर।”

यसैले यहोशूले चकमक ढुङ्गाका छुरीहरू बनाएर गिबत-हारालोत अर्थात् खलडीको डाँडामा इस्राएलका छोराहरूको खतना गरे। यहोशूले तिनीहरूको खतना गर्नुको कारण यही हो: मिश्रबाट निस्केका सबै मानिस — पुरुषहरू, सबै योद्धाहरू — मिश्रबाट निस्केपछि बाटोमा उजाड-स्थानमा मरेका थिए। निस्केर आएका सबैको खतना भएको थियो, तर मिश्रबाट निस्केपछि बाटोमा उजाड-स्थानमा जन्मेकाहरूको खतना भएको थिएन। इस्राएलका मानिसहरू उजाड-स्थानमा चालीस वर्षसम्म हिँडे, जबसम्म मिश्रबाट निस्केका सम्पूर्ण योद्धा-जाति मरेर सकिएनन्, किनकि तिनीहरूले हाम्रा पिताको वचन पालन गरेनन्। हाम्रा पिताले तिनीहरूसँग शपथ खानुभयो, कि उहाँले तिनीहरूका पुर्खाहरूसँग हामीलाई दिन्छु भनी शपथ खानुभएको दूध र मह बग्ने देश तिनीहरूले देख्न पाउनेछैनन्। उहाँले तिनीहरूका ठाउँमा तिनीहरूका छोराछोरीलाई खडा गर्नुभयो, र यहोशूले तिनीहरूको खतना गरे, किनकि बाटोमा तिनीहरूको खतना नभएकोले तिनीहरू बेखतनै थिए। सारा जातिको खतना पूरा भएपछि, तिनीहरू निको नभएसम्म छाउनीमा नै बसे।

तब हाम्रा पिताले यहोशूलाई भन्नुभयो, “आज मैले तिमीहरूबाट मिश्रको लाज हटाइदिएँ।” यसैले त्यस ठाउँको नाम आजसम्म गिलगाल रहेको छ।

गिलगालमा छाउनी हालेका इस्राएलीहरूले यरीहोको मैदानमा महिनाको चौधौँ दिनको साँझमा निस्तार-चाड मनाए। निस्तार-चाडको भोलिपल्ट, ठीक त्यसै दिन, तिनीहरूले त्यस देशको उब्जनी खाए: खमिरविनाको रोटी र भुटेको अन्न। तिनीहरूले त्यस देशको उब्जनी खाएको भोलिपल्ट मन्न बन्द भयो। इस्राएलीहरूलाई फेरि मन्न पाइएन; त्यस वर्ष तिनीहरूले कनानको बाली खाए।

पिताको सेनाका सेनापति

यरीहोको नजिक, यहोशूले आँखा उठाएर हेर्दा हातमा नाङ्गो तरवार लिई आफ्नो सामु उभिरहनुभएका एक जना पुरुषलाई देखे। यहोशू उहाँको नजिक गएर सोधे, “तपाईं हाम्रो पक्षमा हुनुहुन्छ कि हाम्रा शत्रुहरूको पक्षमा?”

उहाँले जवाफ दिनुभयो, “होइन। म त अहिले हाम्रा पिताको सेनाको सेनापति भएर आएको छु।” तब यहोशू भुइँमा घोप्टो परी दण्डवत् गर्दै भने, “मेरा प्रभुले आफ्ना दासलाई के भन्नुहुन्छ?”

हाम्रा पिताको सेनाका सेनापतिले यहोशूलाई भन्नुभयो, “तिम्रो खुट्टाबाट जुत्ता फुकाल, किनकि तिमी उभिएको ठाउँ पवित्र छ।” यहोशूले त्यसै गरे।