چاپ شوی
کتاب

پلار په جلجال کښې خپل قوم بيا تازه کوى

له هرې جګړې مخکې، یو ځنډ. نوی نسل سنت کېږي او په خیمو کې پرېښودل کېږي چې روغ شي، د فسح اختر لمانځل کېږي، او من په هغه ورځ بندېږي چې هغوی د هغې ځمکې خپل خوراک وخوري. بیا یو سړی چې توره یې راایستلې ده یوشع ته وايي چې هغه د زموږ پلار د لښکر قوماندان دی.

څپرکی 5.

کله چې د اُردن د لوېديځ ټولو اموري بادشاهانو او د سمندر د غاړې ټولو کنعاني بادشاهانو واورېدل چې زمونږ پلار د اِسرائيل د مخه د اُردن اوبۀ وچې کړې وې ترڅو چې هغوئ پورې ووتل، نو د هغوئ زړونه يې ويلي شول او د اِسرائيل د وجې نه په هغوئ کښې هيڅ همت پاتې نۀ شو.

هغه وخت زمونږ پلار يشوع ته وفرمائيل چې، ”د تيږو چاړې جوړې کړه او اِسرائيليانو ته بيا، دوېم ځل سُنت وکړه.“

نو يشوع د تيږو چاړې جوړې کړې او د جبعه حارالوت، يعنې د پوستکو په غونډۍ کښې يې د اِسرائيل زامنو ته سُنت وکړو. يشوع د دې دپاره هغوئ ته سُنت وکړو: ټول هغه خلق چې د مصر نه راووتل، يعنې نارينه، د جنګ ټول سړى، د مصر نه د وتلو نه پس په لاره کښې په بيابان کښې مړۀ شوى وُو. هر هغه چا ته چې راووتلو، سُنت شوے وو، خو هغه کسان چې د مصر نه د وتلو په لاره کښې په بيابان کښې پېدا شوى وُو، هغوئ ته سُنت شوے نۀ وو. د اِسرائيل خلق څلوېښت کاله په بيابان کښې ګرځېدل ترڅو چې ټول قوم، يعنې د جنګ هغه سړى چې د مصر نه راووتلى وُو، مړۀ شول، ځکه چې هغوئ د زمونږ پلار آواز ونۀ منلو. زمونږ پلار د هغوئ په حقله قسم وخوړو چې هغوئ ته به هغه مُلک نۀ ښائى کوم چې هغۀ د هغوئ د پلارانو نيکونو سره قسم کړے وو چې مونږ ته به يې راکوى، هغه مُلک چې پکښې شيدې او شات بهيږى. هغۀ د هغوئ په ځائ د هغوئ بچى راپورته کړل، او يشوع هغوئ ته سُنت وکړو، ځکه چې هغوئ بې سُنته وُو، په لاره کښې هغوئ ته سُنت شوے نۀ وو. کله چې د ټول قوم سُنت پوره شو، نو هغوئ په پړاؤ کښې پاتې شول ترڅو چې روغ شول.

بيا زمونږ پلار يشوع ته وفرمائيل چې، ”نن ما د مصر بدنامى ستاسو نه لرې کړه.“ نو هغه ځائ تر نن ورځې پورې جلجال بللے شى.

د اِسرائيليانو چې په جلجال کښې خېمې لګولې وې، هغوئ د مياشتې په څوارلسمه نېټه، په ماښام کښې، د يريحو په ميدانونو کښې فسح ومنله. د فسح نه بله ورځ، هم په هغه ورځ، هغوئ د دغه مُلک حاصل وخوړلو: بې خميره ډوډۍ او وريتې غلې دانې. د دغه مُلک د حاصل د خوړلو نه بله ورځ، مَن بند شو. د اِسرائيليانو دپاره نور مَن نۀ وو؛ هغه کال هغوئ د کنعان حاصل وخوړلو.

د پلار د لښکر سردار

د يريحو نزدې، يشوع سر پورته کړو او وې ليدل چې يو سړے د هغۀ په مخکښې ولاړ دے او په لاس کښې يې برهنه توره نيولې وه. نو هغه ورنزدې شو او وې پوښتل چې، ”تۀ زمونږ يې کۀ زمونږ د دښمنانو؟“

هغۀ جواب ورکړو چې، ”نه. زۀ اوس د زمونږ پلار د لښکر د سردار په حېث راغلے يم.“ نو يشوع په زمکه مخ په ګوته پرېوتو او سجده يې وکړه او وې وئيل چې، ”زما مالِک خپل نوکر ته څۀ وائى؟“

د زمونږ پلار د لښکر سردار يشوع ته ووئيل چې، ”د خپلو پښو نه خپلې څپلۍ وباسه، ځکه چې کوم ځائ چې تۀ پرې ولاړ يې، هغه پاک دے.“ نو يشوع هم داسې وکړل.