Ota Gilgalda Oʻz xalqini yangilaydi

Har qanday jangdan oldin toʻxtash. Yangi avlod sunnat qilinadi va tuzalguncha qarorgohda qoladi. Fisih bayrami nishonlanadi, xalq yurtning oʻz hosilidan yegan kuni manna toʻxtaydi. Soʻng qilichini yalangʻochlagan bir kishi Yoshuaga oʻzi Otamizning qoʻshiniga boshliq ekanini aytadi.

5-bob.

Iordan daryosining gʻarbidagi barcha amor podshohlari va dengiz boʻyidagi barcha kanaan podshohlari Otamiz Isroil xalqi oldida, ular daryodan kechib oʻtguncha, Iordan suvlarini quritib qoʻyganini eshitishdi. Shunda Isroil tufayli yuraklari erib, ularda jon qolmadi.

Oʻsha vaqtda Otamiz Yoshuaga dedi: “Oʻzingga chaqmoqtosh pichoqlar yasagin-da, Isroil oʻgʻillarini yana, ikkinchi marta sunnat qilgin.”

Shunda Yoshua chaqmoqtosh pichoqlar yasab, Isroil oʻgʻillarini Gibeat-Xaarolotda, yaʼni Sunnat terisi tepaligida sunnat qildi. Yoshua ularni sunnat qilganining sababi shu edi: Misrdan chiqqan barcha xalq — erkaklar, barcha jangchilar — Misrdan chiqqach, yoʻlda, sahroda oʻlib ketgan edi. Misrdan chiqqanlarning hammasi sunnat qilingan edi, lekin Misrdan chiqish yoʻlida, sahroda tugʻilganlar sunnat qilinmagan edi. Isroil xalqi sahroda qirq yil yurdi, toki Misrdan chiqqan jangchilar — butun bu xalq qirilib bitguncha; chunki ular Otamizning ovoziga quloq solishmadi. Otamiz esa ularning ota-bobolariga bizga berishga qasam ichgan, sut va asal oqib yotgan yurtni ularga koʻrsatmaslikka qasam ichgan edi. Otamiz ularning oʻrniga bolalarini voyaga yetkazdi, Yoshua esa ularni sunnat qildi; chunki ular sunnatsiz edilar, yoʻlda sunnat qilinmagan edilar. Butun xalqning sunnati tugagach, ular tuzalgunlaricha oʻz qarorgohlarida qolishdi.

Shunda Otamiz Yoshuaga dedi: “Bugun Men Misr sharmandaligini ustingdan agʻdarib tashladim.” Shuning uchun oʻsha joy bugungi kungacha Gilgal deb ataladi.

Gilgalda qarorgoh qurgan Isroil xalqi oyning oʻn toʻrtinchi kuni, oqshomda, Erixo tekisliklarida Fisih bayramini nishonladi. Fisihning ertasiga, aynan oʻsha kuni, ular yurtning hosilidan yedilar: xamirturushsiz non va qovurilgan don yedilar. Ular yurtning hosilidan yegan kunning ertasiga manna toʻxtadi. Isroil xalqida boshqa manna qolmadi; oʻsha yili ular Kanaan hosilidan yedilar.

Otamiz qoʻshinining sarkardasi

Erixo yaqinida Yoshua koʻzini koʻtarib qarasa, roʻparasida bir kishi qoʻlida yalangʻoch qilich bilan turganini koʻrdi. U yaqin borib soʻradi: “Sen bizning tomonimizdanmisan yoki dushmanlarimiz tomonidanmisan?”

“Yoʻq, — deb javob berdi u. — Men hozir Otamiz qoʻshinining sarkardasi sifatida keldim.” Yoshua yuztuban yerga yiqilib, sajda qildi va dedi: “Hazratim oʻz quliga nima deydi?”

Otamiz qoʻshinining sarkardasi Yoshuaga dedi: “Oyogʻingdan choriqlaringni yechgin, chunki sen turgan joy muqaddasdir.” Yoshua shunday qildi.