Yeşu 6

6 ¹Eriha, İsrailliler'den ötürü sımsıkı kapatılmıştı; ne giren vardı ne çıkan.

²Babamız Yeşu'ya şöyle dedi: «Bak, Eriha'yı, kralını ve yiğit savaşçılarını senin eline teslim ettim.

³Sizler, bütün savaşçılar, kentin çevresini dolanın; kenti bir kez kuşatın. Bunu altı gün boyunca yapın. ⁴Yedi kâhin, sandığın önünde yedi koç boynuzu taşısın. Yedinci gün kentin çevresini yedi kez dolanın; kâhinler de bu arada boynuzları çalsın. ⁵Koç boynuzu uzun uzun çalınıp sesini duyduğunuzda, bütün halk yüksek sesle bağırsın. O zaman kentin surları çökecek ve herkes bulunduğu yerden dosdoğru saldıracak.»

⁶Nun oğlu Yeşu kâhinleri çağırıp onlara, «Antlaşma Sandığı'nı alın; yedi kâhin de Babamız'ın Sandığı önünde yedi koç boynuzu taşısın» dedi.

⁷Halka da, «İlerleyin! Kentin çevresini dolanın; silahlı adamlar da Babamız'ın Sandığı önünde yürüsün» dedi.

⁸Yeşu konuşmasını bitirince, Babamız'ın önünde yedi koç boynuzu taşıyan yedi kâhin, boynuzları çala çala öne geçti; Babamız'ın Antlaşma Sandığı da onları izledi. ⁹Silahlı adamlar, boynuzları çalan kâhinlerin önünde yürüyordu; artçılar da Sandığın ardından geliyordu. Bu arada boynuzlar durmadan çalınıyordu.

¹⁰Ama Yeşu halka şöyle buyurdu: «Bağırmayın, sesinizi duyurmayın; ben size ‹Bağırın!› diyene dek ağzınızdan tek söz çıkmasın. O zaman bağırın.» ¹¹Böylece Babamız'ın Sandığı'nı kentin çevresinde bir kez dolandırttı. Sonra ordugaha dönüp geceyi orada geçirdiler. ¹²Yeşu ertesi sabah erkenden kalktı; kâhinler de Babamız'ın Sandığı'nı aldılar. ¹³Babamız'ın Sandığı önünde yedi koç boynuzu taşıyan yedi kâhin, boynuzları aralıksız çalarak yürüdü. Silahlı adamlar önden gitti; artçılar da boynuzlar çalınırken Babamız'ın Sandığı'nın ardından yürüdü. ¹⁴İkinci gün de kentin çevresini bir kez dolanıp ordugaha döndüler. Bunu altı gün boyunca yaptılar.

¹⁵Yedinci gün şafak sökerken kalktılar; kentin çevresini önceki gibi, ama bu kez yedi kez dolandılar. ¹⁶Yedinci kez dolanırlarken, kâhinler boynuzları çaldığında Yeşu halka, «Bağırın! Çünkü Babamız kenti size verdi» dedi. ¹⁷«Kent ve içindeki her şey, yıkıma adanmış olarak Babamız'a bırakılmıştır. Yalnız fahişe Rahav ile evinde onunla birlikte olanların hepsi sağ kalacak; çünkü Rahav, gönderdiğimiz habercileri saklamıştı. ^a a v17 Babamız'a yıkım için adanmış olmak, her şeyin yok edilerek büsbütün Tanrı'ya bırakılması demektir; kimse kendi çıkarı için hiçbir ganimet alamazdı. ¹⁸Ama yıkıma adanmış şeylerden uzak durun; öyle ki, ondan bir şey alarak kendinizi yıkıma sürüklemeyesiniz, bütün İsrail ordugahını yıkım tehlikesine atıp başına bela getirmeyesiniz. ¹⁹Bütün gümüş, altın ve tunç ile demirden yapılmış eşya Babamız'a adanmış kutsal şeylerdir; bunlar O'nun hazinesine konulacak.»

²⁰Böylece kâhinler boynuzları çalarken halk bağırdı. Halk boru sesini duyunca yüksek sesle bağırdı ve surlar çöktü. Herkes bulunduğu yerden dosdoğru kente saldırdı ve kenti ele geçirdiler. ²¹Kentteki her şeyi —erkek kadın, genç yaşlı, sığır, koyun, eşek— kılıçtan geçirerek yıkıma adadılar. ^b b v21 Eriha'nın yıkıma adanması, Kutsal Yazılar'ın en ağır sahnelerinden biridir: Babamız'ın, zulme ve çocuk kurban etmeye teslim olmuş bir topluma karşı uzun süre ertelediği yargısıdır. Burada bile O'nun merhameti uzanır ve imanla O'na dönen bir yabancıyı, Rahav ile bütün ev halkını kurtarır. ²²Yeşu, ülkeyi araştırmış olan iki adama, «Fahişenin evine gidin; ona ant içtiğiniz gibi, kadını ve ona ait olan herkesi dışarı çıkarın» dedi. ²³Böylece genç casuslar içeri girip Rahav'ı, babasını, annesini, kardeşlerini ve ona ait olan herkesi dışarı çıkardılar. Bütün ailesini çıkarıp İsrail ordugahının dışında bir yere yerleştirdiler. ²⁴Kenti ve içindeki her şeyi ateşe verdiler; ama gümüşü, altını, tunç ile demirden yapılmış eşyayı Babamız'ın evinin hazinesine koydular. ²⁵Yeşu, fahişe Rahav'ı, babasının ev halkını ve ona ait olan herkesi sağ bıraktı. Rahav bugün de İsrail arasında yaşıyor; çünkü Yeşu'nun Eriha'yı araştırmak için gönderdiği habercileri saklamıştı.

²⁶Sonra Yeşu onlara şu andı içirdi: «Kalkıp bu kenti, Eriha'yı yeniden kuran adam Babamız'ın önünde lanetli olsun. Bu kentin temelini atarken ilk oğlunu, kapılarını yerleştirirken de en küçük oğlunu yitirecek.» ²⁷Böylece Babamız Yeşu'yla birlikteydi ve Yeşu'nun ünü bütün ülkeye yayıldı.