Ota Ayni Isroilga topshiradi

Otamiz Ayni ikkinchi marta pistirma va yolgʻon chekinish orqali topshiradi, uning shohi osiladi. Soʻng, janglar orasida gʻaroyib tarzda, butun jamoa, begonalar ham, ikki togʻda turadi va qonunning har bir soʻzi, barakasi ham, laʼnati ham, ovoz chiqarib oʻqiladi.

8-bob.

Shunda Otamiz Yoshuaga dedi: “Qoʻrqma va ruhdan tushma. Barcha jangchilarni oʻzing bilan olib, Ay shahriga chiq. Men Ay shohini, uning xalqini, shahrini va yurtini senga topshirdim. Yerixo va uning shohiga qilganingdek, Ay va uning shohiga ham shunday qil — oʻljani va mol-qoʻyni oʻzingga ol. Shaharning orqasida pistirma qur.”

Yoshua va barcha jangchilar Ay shahriga qarab yoʻlga chiqdilar. U oʻttiz ming botir jangchini tanlab, ularni tunda joʻnatdi. U ularga buyurdi: “Shaharning orqasida, undan uncha uzoq boʻlmagan joyda pistirmada turinglar. Barchangiz hushyor boʻlinglar. Men va men bilan boʻlgan butun xalq shaharga yaqinlashamiz. Ular avvalgidek bizga qarshi chiqqanlarida, biz ulardan qochamiz. Biz ularni shahardan uzoqlashtirgunimizcha, ular bizning orqamizdan quvib chiqadilar, chunki ular: «Ular avvalgidek bizdan qochyaptilar», deydilar. Shunda biz ulardan qochamiz. Pistirmadan turib, shaharni egallanglar, chunki Otangiz uni sizlarning qoʻlingizga topshiradi. Shaharni egallaganingizda, unga oʻt qoʻyinglar. Otamiz buyurganidek qilinglar. Mana, men sizlarga buyurdim.”

Yoshua ularni joʻnatdi va ular pistirma joyiga borib, Baytil bilan Ayning oʻrtasida, Ayning gʻarbida kutib turdilar. Yoshua esa oʻsha kechani xalq orasida oʻtkazdi. Yoshua erta tongda turib, xalqni toʻpladi va Isroilning oqsoqollari bilan birga ularni Ay shahriga boshlab chiqdi. Uning barcha jangchilari yoʻlga chiqib, shaharning roʻparasiga kelgunlaricha oldinga yurdilar va Ayning shimolida qoʻnishdi; ular bilan Ayning oʻrtasida bir vodiy bor edi. U besh mingga yaqin kishini olib, Baytil bilan Ayning oʻrtasida, shaharning gʻarbida pistirma qurdi. Shunday qilib, ular xalqni joylashtirdilar — butun qoʻshin shaharning shimolida, uning orqa qorovuli esa shaharning gʻarbida turdi. Oʻsha kechasi Yoshua vodiyning oʻrtasiga bordi. Ay shohi buni koʻrgach, shahar odamlari erta tongda turib, Isroilga qarshi jang qilish uchun Arava roʻparasidagi belgilangan joyga shoshilib chiqdilar — shohning oʻzi va butun xalqi. U shaharning orqasida pistirma turganini bilmas edi. ^a Yoshua va butun Isroil oʻzlarini magʻlub boʻlganday tutib, orqaga chekinib, sahro tomon qochdilar. Shahardagi barcha xalq ularni quvish uchun chaqirildi; ular Yoshuani quvib, shahardan uzoqlashdilar. Ay yoki Baytilda Isroil orqasidan chiqmagan birorta ham erkak qolmadi; ular shaharni ochiq qoldirib, Isroilni quvdilar.

Shunda Otamiz Yoshuaga dedi: “Qoʻlingdagi nayzani Ay tomon choʻz — Men uni senga topshiraman.” Yoshua qoʻlidagi nayzani shahar tomon choʻzdi.

U qoʻlini koʻtargan zahoti, pistirmadagilar oʻz joyidan turib, shaharga yugurib kirdilar, uni egalladilar va darhol unga oʻt qoʻydilar. Ay odamlari orqalariga oʻgirilib, shahar tutuni osmonga koʻtarilayotganini koʻrdilar, lekin qochishga yoʻllari qolmagan edi, chunki sahro tomon qochayotganlar quvib kelayotganlarga qarshi orqaga oʻgirilgan edilar. Yoshua va butun Isroil pistirmadagilar shaharni egallaganini va uning tutuni koʻtarilayotganini koʻrgach, orqaga qaytib, Ay odamlarini qirib tashladilar. Boshqalari esa ularni qarshi olish uchun shahardan chiqdilar, shunday qilib Ay odamlari ikki tomondan Isroil orasida qamalib qoldi. Isroil ularni biror kishi tirik qolmaguncha va qochib qutulmaguncha qirdi. Ay shohini esa tirik tutib, Yoshuaning oldiga keltirdilar.

Isroil Ayning barcha aholisini ochiq dalada va ularni quvib borgan sahroda oʻldirib boʻlgach, hammasi qilichdan birorta ham qolmaguncha nobud boʻlgach, butun Isroil Ayga qaytib, uni qilichdan oʻtkazdi. Oʻsha kuni halok boʻlganlarning hammasi, erkagu ayol, oʻn ikki ming kishi edi — Ayning butun aholisi. Yoshua Ayning barcha aholisini batamom yoʻq qilmaguncha, nayza tutgan qoʻlini pastga tushirmadi. Otamiz Yoshuaga buyurganidek, Isroil faqat oʻsha shaharning mol-qoʻyi va oʻljasini oʻziga oldi. Shunday qilib, Yoshua Ayni yondirib, uni mangu vayronalar uyumiga aylantirdi; u shu kungacha huvillab yotibdi. U Ay shohini kechgacha daraxtga osib qoʻydi. Quyosh botganda Yoshua uning jasadini daraxtdan tushirib, shahar darvozasining kiraverishiga tashlashni buyurdi; uning ustiga katta tosh uyumi qalashtirildi — u bugungi kungacha turibdi.

Isroil Otaning ahdini yangilaydi

Shundan soʻng Yoshua Ebal togʻida Isroilning Xudosi — Otamizga atab bir qurbongoh qurdi. Otamizning quli Muso Isroil xalqiga buyurganidek — Muso Qonun kitobida yozilganidek — bu qurbongoh yoʻnilmagan, temir tegmagan toshlardan qurilgan edi. Uning ustida ular Otamizga atab kuydiriladigan qurbonliklar keltirdilar va tinchlik qurbonliklarini soʻydilar. Oʻsha yerda, isroilliklar roʻparasida, u toshlarga Muso yozgan qonunning nusxasini bitdi. Butun Isroil — begonayu mahalliy aholi barobar — oqsoqollar, amaldorlar va hakamlar bilan birga sandiqning ikki tomonida, Otamizning ahd sandigʻini koʻtarib turgan levili ruhoniylar roʻparasida turdilar. Isroil xalqini duo qilish uchun, Otamizning quli Muso avval buyurganidek, yarmi Garizim togʻiga, yarmi Ebal togʻiga yuzlandi. Shundan keyin u qonunning barcha soʻzlarini — baraka va laʼnatni — Qonun kitobida yozilganidek aynan oʻqib berdi. Yoshua Muso buyurgan har bir soʻzni — hech narsani qoldirmay — butun Isroil jamoasi: ayollar, bolalar va ular orasida yashaydigan begonalar oldida oʻqib berdi.