2.بادشاهه 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹پوءِ بادشاهه پيغام موڪليو، تہ هنن يهوداه ۽ يروشلم جا سڀ بزرگ وٽس گڏ ڪيا. ²بادشاهه يهوداه جي سڀني ماڻهن ۽ يروشلم جي سڀني رهاڪن سان گڏ—ڪاهنن، نبين ۽ ننڍي کان وڏي تائين سڀني ماڻهن سان—اسان جي پيءُ جي گھر ڏانهن ويو. اتي سندن ٻڌندي، اسان جي پيءُ جي گھر مان مليل عهد جي ڪتاب جون سڀ ڳالهيون پڙهيائين. ³بادشاهه ٿنڀي وٽ بيهي اسان جي پيءُ جي اڳيان عهد ڪيو تہ پوريءَ دل ۽ پوريءَ جان سان سندس پويان هلندو، سندس حڪم، شاهديون ۽ قاعدا مڃيندو، ۽ هن ڪتاب ۾ لکيل عهد جون ڳالهيون پوريون ڪندو. پوءِ سڀني ماڻهن بہ عهد ۾ شامل ٿيڻ جو اقرار ڪيو.

⁴بادشاهه وڏي ڪاهن حلقياه، ٻئي درجي جي ڪاهنن ۽ دربانن کي حڪم ڏنو تہ بعل، اشيره ۽ آسمان جي سڄي لشڪر لاءِ ٺهيل سڀ شيون اسان جي پيءُ جي هيڪل مان ڪڍي ڇڏين. هن اهي يروشلم کان ٻاهر قدرون جي ميدانن ۾ ساڙي، سندن سواهه بيت-ايل کڻي ويو. ⁵هن انهن بت پرست ڪاهنن کي هٽائي ڇڏيو جن کي يهوداه جي بادشاهن مقرر ڪيو هو تہ يهوداه جي شهرن جي اوچن هنڌن تي ۽ يروشلم جي چوڌاري ڌوڻي ڏين، ۽ انهن کي بہ جيڪي بعل، سج، چنڊ، تارن جي جھرمٽن ۽ آسمان جي سڄي لشڪر لاءِ ڌوڻي ڏيندا هئا. ⁶هن اشيره جو ٿنڀو اسان جي پيءُ جي گھر مان ڪڍي يروشلم کان ٻاهر قدرون جي واديءَ ڏانهن آندو، اتي ساڙي، پِيهي ڀورو ڪري ڇڏيائين، ۽ اهو ڀورو عام ماڻهن جي قبرن تي ڇنڊي ڇڏيائين. ⁷هن اسان جي پيءُ جي گھر ۾ مرد درگاهي ڪسبين جا ڪوٺا ڊاهي ڇڏيا، جتي عورتون اشيره لاءِ پردا اڻنديون هيون. ⁸هن يهوداه جي شهرن مان سڀ ڪاهن آندا ۽ جبع کان بئر-سبع تائين اهي اوچا هنڌ ناپاڪ ڪيائين جتي ڪاهن ڌوڻي ڏيندا هئا. دروازن وارا اوچا هنڌ بہ ڊاهي ڇڏيائين—يعني شهر جي حاڪم يشوع جي دروازي جي دم تي، شهر جي دروازي جي کاٻي پاسي وارو. ⁹تڏهن بہ اوچن هنڌن جا ڪاهن يروشلم ۾ اسان جي پيءُ جي قربانگاهه تي نہ چڙهندا هئا، جيتوڻيڪ پنهنجن ڀائرن ڪاهنن ۾ بي خميري مانيون کائيندا هئا. ¹⁰هن بن هنوم جي واديءَ ۾ توفت کي ناپاڪ ڪيو، تہ جيئن ڪو بہ پنهنجي پٽ يا ڌيءَ کي مولک لاءِ باهه مان نہ لنگھائي. ¹¹هن اهي گھوڙا هٽائي ڇڏيا جيڪي يهوداه جي بادشاهن سج لاءِ وقف ڪيا هئا، اسان جي پيءُ جي گھر جي دروازي وٽ، احاطن ۾ رهندڙ درباري ناتن-ملڪ جي ڪوٺيءَ جي ڀرسان. سج جا رٿ باهه ۾ ساڙي ڇڏيائين. ¹²يهوداه جي بادشاهن جيڪي قربانگاهون آخز جي مٿئين ڪوٺيءَ جي ڇت تي ٺاهيون هيون، ۽ منسي اسان جي پيءُ جي گھر جي ٻن صحنن ۾ جيڪي ٺاهيون هيون، تن کي بادشاهه ڊاهي ڇڏيو؛ اتي ئي انهن کي ڀڃي، سندن مٽي قدرون جي واديءَ ۾ اڇلائي ڇڏيائين. ¹³بادشاهه يروشلم جي اوڀر کان، فساد جي جبل جي ڏکڻ ۾ جيڪي اوچا هنڌ هئا، تن کي ناپاڪ ڪيو، جيڪي اسرائيل جي بادشاهه سليمان صيدا جي ماڻهن جي نفرت لائق بت عستارات لاءِ، موآب جي نفرت لائق بت ڪموس لاءِ ۽ عمون جي ماڻهن جي نفرت لائق بت ملڪوم لاءِ ٺاهيا هئا. ^a a v13 فساد جو جبل زيتون جي جبل جو ڏکڻ وارو ڪنارو هو، جنهن کي اهو ڏکوئيندڙ نالو ان ڪري مليو جو سليمان اتي پرائن معبودن لاءِ مندر ٺاهيا هئا. ¹⁴هن مقدس ٿنڀا ڀڃي ڇڏيا، اشيره جا ٿنڀا ڪٽي وڌا ۽ انهن جي هنڌن کي انساني هڏن سان ڀري ڇڏيائين.

¹⁵ايتري تائين جو بيت-ايل واري قربانگاهه بہ—يعني اهو اوچو هنڌ جيڪو نباط جي پٽ يربعام ٺاهيو هو، جنهن اسرائيل کي گناهه ۾ ڦاسايو هو—اها قربانگاهه ۽ اوچو هنڌ بہ هن ڊاهي ڇڏيو، اوچي هنڌ کي ساڙي، پِيهي ڀورو ڪري ڇڏيائين ۽ اشيره جو ٿنڀو ساڙي ڇڏيائين. ¹⁶جڏهن يوسياه ڦري جبل جي پاسي ۾ قبرون ڏٺيون، تڏهن ماڻهو موڪلي قبرن مان هڏا ڪڍرايائين ۽ قربانگاهه تي ساڙي ان کي ناپاڪ ڪيائين—اهڙيءَ طرح اسان جي پيءُ جو اهو ڪلام پورو ٿيو جيڪو خدا جي ماڻهوءَ ٻڌايو هو جڏهن هن انهن ڳالهين جي اڳڪٿي ڪئي هئي. ¹⁷هن پڇيو تہ ”اهو ڪهڙو يادگار آهي جيڪو آءٌ ڏسان ٿو؟“ شهر جي ماڻهن وراڻيو تہ ”اها خدا جي انهيءَ ماڻهوءَ جي قبر آهي، جيڪو يهوداه کان آيو هو ۽ بيت-ايل جي قربانگاهه جي خلاف اهي ئي ڳالهيون ٻڌايون هيون جيڪي تو ڪيون آهن.“

¹⁸چيائين تہ ”ان کي ڇڏي ڏيو. ڪو بہ سندس هڏا نہ هلائي.“ سو هنن سندس هڏا، سامريه کان آيل نبيءَ جي هڏن سان گڏ، ڇڏي ڏنا. ¹⁹يوسياه سامريه جي شهرن ۾ اوچن هنڌن جا سڀ مندر بہ هٽائي ڇڏيا، جيڪي اسرائيل جي بادشاهن اسان جي پيءُ کي ڪاوڙائڻ لاءِ ٺاهيا هئا؛ انهن سان بہ ائين ئي ڪيائين جيئن بيت-ايل ۾ ڪيو هئائين. ²⁰انهن اوچن هنڌن جي سڀني ڪاهنن کي قربانگاهن تي ذبح ڪيائين، انهن تي انساني هڏا ساڙيائين ۽ يروشلم موٽي آيو.

يوسياه فصح بحال ڪري ٿو

²¹پوءِ بادشاهه سڀني ماڻهن کي حڪم ڏنو تہ ”جيئن هن عهد جي ڪتاب ۾ لکيل آهي، تيئن اوهان جي پيءُ لاءِ فصح ملهايو.“ ²²جن قاضين اسرائيل جي اڳواڻي ڪئي، تن جي ڏينهن کان وٺي، ۽ اسرائيل ۽ يهوداه جي بادشاهن جي سڀني ڏينهن ۾ بہ، اهڙو فصح ڪڏهن نہ ملهايو ويو هو. ²³پر بادشاهه يوسياه جي ارڙهين ورهيه ۾، هي فصح يروشلم ۾ اسان جي پيءُ لاءِ ملهايو ويو.

²⁴يوسياه روح حاضر ڪندڙن، غيب جي خبر ڏيندڙن، گھريلو معبودن، بتن ۽ يهوداه ۽ يروشلم ۾ نظر ايندڙ سڀني نفرت لائق شين کي بہ هٽائي ڇڏيو—تہ جيئن ڪاهن حلقياه جيڪو ڪتاب اسان جي پيءُ جي گھر ۾ لڌو هو، تنهن ۾ لکيل شريعت جون ڳالهيون پوريون ٿين. ²⁵يوسياه جهڙو ڪو بادشاهه نہ هن کان اڳ ٿيو ۽ نہ پوءِ، جنهن پوريءَ دل، پوريءَ جان ۽ پوريءَ طاقت سان، موسيٰ جي سڄي شريعت تي هلندي اسان جي پيءُ ڏانهن رخ ڪيو هجي. ²⁶تڏهن بہ اسان جو پيءُ يهوداه تي پنهنجي وڏي، سخت ۽ ڀڙڪندڙ ڪاوڙ کان نہ موٽيو، انهن سڀني ڪمن جي ڪري جيڪي منسيءَ کيس ڪاوڙائڻ لاءِ ڪيا هئا.

²⁷ڇالاءِجو اسان جي پيءُ فرمايو هو تہ ”آءٌ يهوداه کي بہ پنهنجي حضور کان هٽائي ڇڏيندس، جيئن اسرائيل کي هٽايو هو، ۽ هن شهر يروشلم کي جيڪو مون چونڊيو، ۽ انهيءَ گھر کي جنهن بابت مون چيو هو تہ ’منهنجو نالو اتي هوندو‘، رد ڪري ڇڏيندس.“

²⁸يوسياه جا باقي ڪم ۽ جيڪي ڪجھ هن ڪيو، ڇا اهي يهوداه جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل ناهن؟ ²⁹سندس ڏينهن ۾ مصر جو فرعون نخو اسوريا جي بادشاهه جي مدد لاءِ فرات ڏانهن چڙهي آيو. بادشاهه يوسياه کيس منهن ڏيڻ ويو، پر نخو کيس ڏسندي ئي مجدو ۾ ماري وڌو. ³⁰سندس نوڪر سندس لاش رٿ ۾ رکي مجدو کان يروشلم کڻي آيا ۽ کيس سندس پنهنجي قبر ۾ دفن ڪيائون. پوءِ ملڪ جي ماڻهن يوسياه جي پٽ يهوآخز کي کڻي، مسح ڪري، سندس پيءُ جي جاءِ تي بادشاهه بڻايو.

يهوآخز بادشاهه ٿئي ٿو ۽ قيد ڪري کڻيو وڃي ٿو

³¹يهوآخز ٽيويهن ورهين جو هو جڏهن بادشاهه ٿيو، ۽ يروشلم ۾ ٽي مهينا حڪومت ڪيائين. سندس ماءُ لبنه جي يرمياه جي ڌيءَ حموطل هئي. ³²هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، جهڙيءَ طرح سندس ابن ڏاڏن ڪئي هئي. ³³فرعون نخو کيس حمات جي ملڪ ۾ ربله ۾ زنجيرن سان جڪڙيو، تہ جيئن يروشلم ۾ حڪومت نہ ڪري سگھي، ۽ ملڪ تي اٽڪل چار ٽن چاندي ۽ اٽڪل پنجھتر پائونڊ سون جو ڏنڊ مڙهيائين. ³⁴فرعون نخو يوسياه جي پٽ الياقيم کي سندس پيءُ جي جاءِ تي بادشاهه بڻايو ۽ سندس نالو بدلائي يهوياقيم رکيائين. يهوآخز کي مصر وٺي ويو، جتي هو مري ويو. ³⁵يهوياقيم فرعون کي چاندي ۽ سون ڏنو، پر فرعون جي مطالبي پوري ڪرڻ لاءِ ملڪ تي ٽيڪس لڳايائين. ملڪ جي ماڻهن مان هر هڪ کان سندس مقرر ڪيل مطابق چاندي ۽ سون وصول ڪيائين، تہ جيئن فرعون نخو کي ڏئي.

يهوياقيم يهوداه ۾ بادشاهه ٿئي ٿو

³⁶يهوياقيم پنجويهن ورهين جو هو جڏهن بادشاهه ٿيو، ۽ يروشلم ۾ يارنهن ورهيه حڪومت ڪيائين. سندس ماءُ رومه جي فدايا جي ڌيءَ زبيده هئي. ³⁷هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، جهڙيءَ طرح سندس ابن ڏاڏن ڪئي هئي.