नहेम्याहले आफ्ना थिचोमिचोमा परेका दाजुभाइको पक्ष लिन्छन्
यस पटकको खतरा भित्रैबाट छ: अनिकाल र करले परिवारहरूलाई खेतहरू धितो राख्न र आफ्ना छोराछोरी बेच्न बाध्य पारेको छ, जबकि यहूदी भारदारहरू आफ्नै दाजुभाइबाट ब्याज असुल्छन्। नहेम्याहको रिस र हाम्रा पिताको भयले क्षतिपूर्ति गर्न बाध्य पार्छ, र उनी बाह्र वर्षसम्म राज्यपालको भोजन-भत्ता लिन अस्वीकार गर्छन्।
5 1अब मानिसहरू र तिनीहरूका पत्नीहरूले आफ्ना यहूदी दाजुभाइको विरुद्धमा ठूलो गुनासो गरे। 2कसैले भने, “हामी, हाम्रा छोराछोरी धेरै जना छौँ; खान र बाँच्नलाई हामीलाई अन्न चाहिन्छ।” 3अरूले भने, “अनिकालमा अन्न पाउनलाई हामीले हाम्रा खेत, दाखबारी र घरहरू बन्धक राखिरहेका छौँ।” 4अरूले भने, “हाम्रा खेत र दाखबारीमा लाग्ने राजाको करका निम्ति हामीले पैसा सापट लिएका छौँ। 5हामी हाम्रै दाजुभाइको रगतमासु हौँ, हाम्रा छोराछोरी पनि तिनीहरूकै जस्तै हुन्—तर पनि हामी हाम्रा छोराछोरीलाई दासत्वमा धकेल्दै छौँ। कति छोरी त पहिले नै दासी भइसकेका छन्, र हामी असहाय छौँ: हाम्रा खेत र दाखबारी अरूका भइसकेका छन्।”
6तिनीहरूको गुनासो र यी कुरा सुनेर म साह्रै रिसाएँ। 7मनमा राम्ररी विचार गरेपछि मैले भारदार र अधिकारीहरूलाई हप्काएँ: “तिमीहरू हरेकले आफ्नै दाजुभाइलाई सापट दिएर ब्याज लिइरहेका छौ!” यसैले मैले तिनीहरूको विरुद्धमा ठूलो सभा बोलाएँ। 8मैले तिनीहरूलाई भनेँ, “अरू जातिकहाँ बेचिएका हाम्रा यहूदी दाजुभाइलाई उद्धार गर्न हामीले सक्दो गरेका छौँ। अब तिमीहरू आफ्नै दाजुभाइलाई बेच्दै छौ, अनि तिनीहरू फेरि हामीकहाँ नै बेचिनुपर्ने हुन्छ!” तिनीहरू केही भन्न नसकेर चुपचाप भए। 9यसैले मैले भनेँ, “तिमीहरूले गरिरहेको काम ठीक छैन। हाम्रा शत्रु जातिको गिल्लाबाट जोगिनलाई के तिमीहरू हाम्रा पिताको भय मानेर हिँड्नुपर्दैन र? 10मेरा दाजुभाइ, मेरा नोकरहरू र मैले पनि तिनीहरूलाई पैसा र अन्न सापट दिइरहेका छौँ। यो ब्याज लिने काम बन्द गरौँ। 11तिनीहरूका खेत, दाखबारी, भद्राक्षका बगैँचा र घरहरू आजै फिर्ता गरिदेओ, अनि पैसा, अन्न, नयाँ दाखमद्य र तेलमा तिमीहरूले लिएको ब्याज पनि फिर्ता गरिदेओ।”
12तिनीहरूले जवाफ दिए, “हामी ती फिर्ता गरिदिन्छौँ, र तिनीहरूबाट केही माग्दैनौँ। तपाईंले भनेझैँ हामी गर्छौं।” यसैले मैले पुजारीहरूलाई बोलाएँ, र यो प्रतिज्ञा पालन गर्ने गरी भारदारहरूलाई शपथ खुवाएँ।
13मैले आफ्नो वस्त्रको पोको टकटक्याएर भनेँ, “यो प्रतिज्ञा पालन नगर्ने हरेक मानिसलाई हाम्रा पिताले यसरी नै उसको घर र सम्पत्तिबाट टकटक्याइदिनुभएको होस्—टकटक्याएर रित्तै पारिदिनुभएको होस्।” सारा सभाले भने, “आमेन,” अनि हाम्रा पिताको प्रशंसा गरे। र मानिसहरूले प्रतिज्ञाअनुसार गरे।
14म यहूदाको राज्यपाल नियुक्त भएको दिनदेखि—राजा अर्तासास्तको बीसौँ वर्षदेखि बत्तीसौँ वर्षसम्म, बाह्र वर्ष—न त मैले न मेरा दाजुभाइले राज्यपाललाई मिल्ने भोजनको भत्ता खायौँ। 15तर मभन्दा अगिका राज्यपालहरूले मानिसहरूमाथि भार हाले, तिनीहरूबाट खानेकुरा र दाखमद्य लिए, अनि यसबाहेक झन्डै एक पाउन्ड चाँदी पनि लिए। तिनीहरूका नोकरहरूले समेत मानिसहरूमाथि शासन गरे। तर मैले त्यसो गरिनँ, किनभने म हाम्रा पिताको भय मान्थेँ। 16मैले यस पर्खालको काममा पनि लागिरहेँ; हामीले कुनै जमिन किनेनौँ। मेरा सबै नोकर त्यहाँ कामका निम्ति भेला भए। 17वरिपरिका जातिबाट आएकाहरूबाहेक, 150 जना यहूदी र अधिकारीहरूले पनि मेरो टेबलमा खाना खाए। 18हरेक दिनको जोहो यस्तो थियो: एउटा गोरु, छवटा छानिएका भेडा र पन्छीहरू—यी सबै मेरै खर्चमा तयार गरिन्थे; हरेक दस दिनमा प्रशस्त मात्रामा हरेक किसिमको दाखमद्य। यति भए पनि मैले राज्यपाललाई मिल्ने भोजनको भत्ता दाबी गरिनँ, किनभने यस जातिमाथि श्रमको भार गह्रौँ थियो। 19हे मेरा पिता, यस जातिका निम्ति मैले गरेका सबै कामको निम्ति मलाई भलाइको लागि सम्झनुहोस्।