ಕಷ್ಟಕ್ಕೊಳಗಾದ ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಪರವಾಗಿ ನೆಹೆಮೀಯನು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ

ಈ ಸಲ ಅಪಾಯವು ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಬಂದಿದೆ: ಬರಗಾಲ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೊಲಗಳನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯ ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಹೋದರರಿಂದಲೇ ಬಡ್ಡಿ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೆಹೆಮೀಯನ ಕೋಪವೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಯಭಕ್ತಿಯೂ ಸೇರಿ ಅವರು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ದೇಶಾಧಿಪತಿಗೆ ಸಲ್ಲುವ ಆಹಾರಭತ್ಯೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 5.

ಆಗ ಜನರೂ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯರೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ದೊಡ್ಡ ಗೋಳಾಟವೆಬ್ಬಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು, “ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಗಂಡುಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೂ ಬಹಳ ಮಂದಿ ಇದ್ದೇವೆ; ತಿಂದು ಬದುಕುವಂತೆ ನಮಗೆ ಧಾನ್ಯ ದೊರಕಲಿ,” ಎಂದರು. ಬೇರೆ ಕೆಲವರು, “ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೊಲಗಳನ್ನೂ ದ್ರಾಕ್ಷೆತೋಟಗಳನ್ನೂ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ಅಡಮಾನವಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, “ನಮ್ಮ ಹೊಲಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ದ್ರಾಕ್ಷೆತೋಟಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಇರುವ ಅರಸನ ತೆರಿಗೆಗಾಗಿ ನಾವು ಹಣವನ್ನು ಸಾಲ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ದೇಹದ ಮಾಂಸವೇ ನಮ್ಮ ದೇಹ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು; ಆದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಗಂಡುಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುಲಾಮಗಿರಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಆಗಲೇ ಗುಲಾಮರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ನಾವಾದರೋ ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮ ಹೊಲಗಳೂ ದ್ರಾಕ್ಷೆತೋಟಗಳೂ ಬೇರೆಯವರ ವಶವಾಗಿವೆ,” ಎಂದರು.

ಅವರ ಗೋಳಾಟವನ್ನೂ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ಬಹಳ ಕೋಪ ಬಂತು. ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನೂ, “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಬಡ್ಡಿ ವಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!” ಎಂದು ಎದುರಿಸಿದೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದೆನು. ನಾನು ಅವರಿಗೆ, “ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಮಾರಲ್ಪಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಹೋದರರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮಿಂದಾದಷ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಈಗಲಾದರೋ ನೀವೇ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಅವರು ಪುನಃ ನಮಗೆ ಮಾರಲ್ಪಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ!” ಎಂದೆನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಾರದೆ ಮೌನವಾಗಿ ಉಳಿದರು. ಆಗ ನಾನು, “ನೀವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಜನಾಂಗಗಳ ನಿಂದೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನೀವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಭಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಲ್ಲವೇ? ನಾನೂ ನನ್ನ ಸಹೋದರರೂ ನನ್ನ ಸೇವಕರೂ ಅವರಿಗೆ ಹಣವನ್ನೂ ಧಾನ್ಯವನ್ನೂ ಸಾಲ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸೋಣ. ಅವರ ಹೊಲಗಳನ್ನೂ ದ್ರಾಕ್ಷೆತೋಟಗಳನ್ನೂ ಓಲಿವ್ ತೋಟಗಳನ್ನೂ ಮನೆಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೂ ಹಣ, ಧಾನ್ಯ, ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯ ಮೇಲೆ ನೀವು ವಿಧಿಸಿದ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನೂ ಈ ದಿನವೇ ಅವರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿರಿ,” ಎಂದೆನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಾವು ಅದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅವರಿಂದ ಇನ್ನೇನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ,” ಎಂದರು. ಆಗ ನಾನು ಯಾಜಕರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಈ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಶ್ರೀಮಂತರಿಂದ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿಸಿದೆನು.

ಇದಲ್ಲದೆ ನಾನು ನನ್ನ ನಿಲುವಂಗಿಯ ಸೆರಗನ್ನು ಜಾಡಿಸಿ, “ಈ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಕಾಪಾಡದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಇದೇ ರೀತಿ ಅವನ ಮನೆಯಿಂದಲೂ ಆಸ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಜಾಡಿಸಿಬಿಡಲಿ—ಅವನು ಜಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬರಿದಾಗಲಿ,” ಎಂದೆನು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಭೆಯೆಲ್ಲಾ, “ಆಮೆನ್,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಜನರು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.

ನಾನು ಯೆಹೂದದ ದೇಶಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡ ದಿನದಿಂದ—ಅರಸನಾದ ಅರ್ತಷಸ್ತನ ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ವರ್ಷದಿಂದ ಮೂವತ್ತೆರಡನೆಯ ವರ್ಷದವರೆಗೆ, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ—ನಾನಾಗಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರರಾಗಲಿ ದೇಶಾಧಿಪತಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಆಹಾರಭತ್ಯವನ್ನು ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಮೊದಲಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ದೇಶಾಧಿಪತಿಗಳು ಜನರಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನೂ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನೂ, ಇದಲ್ಲದೆ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಪೌಂಡ್ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಹೊರೆಯಾದರು. ಅವರ ಸೇವಕರು ಸಹ ಜನರ ಮೇಲೆ ದರ್ಪ ನಡೆಸಿದರು. ನಾನಾದರೋ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಭಯಪಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ ನಾನು ಈ ಗೋಡೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ತೊಡಗಿದೆನು; ನಾವು ಯಾವ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸೇವಕರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು. ಸುತ್ತಲಿನ ಜನಾಂಗಗಳಿಂದ ಬಂದವರಲ್ಲದೆ, 150 ಮಂದಿ ಯೆಹೂದ್ಯರೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೂ ನನ್ನ ಊಟದ ಮೇಜಿನಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿದಿನದ ಆಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿ ಹೀಗಿತ್ತು: ಒಂದು ಹೋರಿ, ಆರು ಆಯ್ದ ಕುರಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋಳಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಹತ್ತು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ ಹೇರಳವಾಗಿ ಒದಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಈ ಜನರ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸದ ಹೊರೆ ಭಾರವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ನಾನು ದೇಶಾಧಿಪತಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಆಹಾರಭತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ಈ ಜನರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಿ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ.