နေဟမိ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ထိုအခါ ပြည်သူတို့နှင့် သူတို့၏ဇနီးများသည် မိမိတို့၏ယုဒအမျိုးသားချင်းတို့ကို ပြစ်တင်၍ ကြီးစွာအော်ဟစ်ကြ၏။ ²အချို့ကလည်း “ငါတို့သည် သားသမီးများနှင့်တကွ လူများပြားသဖြင့် အသက်ရှင်စေရန် စားစရာဂျုံစပါးကို ရအောင်လုပ်ကြစို့” ဟု ဆိုကြ၏။ ³အချို့ကလည်း “အစာငတ်မွတ်ခြင်းကာလ၌ ဂျုံစပါးရရန် ငါတို့၏လယ်ယာ၊ စပျစ်ဥယျာဉ်နှင့် အိမ်များကို ပေါင်နှံထားကြ၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ⁴အချို့ကလည်း “ငါတို့၏လယ်ယာနှင့် စပျစ်ဥယျာဉ်များအတွက် ဘုရင့်အခွန်တော်ကိုဆက်ရန် ငွေချေးယူထားကြ၏။ ⁵ငါတို့သည် မိမိတို့ညီအစ်ကိုများနှင့် တစ်သားတစ်သွေးတည်းဖြစ်၍ ငါတို့၏သားသမီးများသည်လည်း သူတို့၏သားသမီးများနှင့်တူ၏။ သို့သော်လည်း ငါတို့သည် မိမိတို့၏သားသမီးများကို ကျွန်ခံစေရန် အတင်းအကြပ်ပြုနေကြရ၏။ အချို့သမီးများသည် ကျွန်ခံနေရကြပြီဖြစ်၍ ငါတို့၌ တတ်နိုင်သောအခွင့်မရှိ။ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏လယ်ယာနှင့် စပျစ်ဥယျာဉ်များသည် သူတစ်ပါးလက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၏” ဟု ဆိုကြ၏။

⁶သူတို့၏အော်ဟစ်သံနှင့် ဤစကားများကို ငါကြားသောအခါ အလွန်အမျက်ထွက်၏။ ⁷ငါသည် စိတ်ထဲ၌ဆင်ခြင်ပြီးလျှင် မှူးမတ်များနှင့် အရာရှိများကို ရင်ဆိုင်၍ “သင်တို့အသီးသီးသည် မိမိတို့ညီအစ်ကိုများအား ချေးငွေအတွက် အတိုးယူနေကြ၏” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့တစ်ဖက်၌ လူစုကြီးကို ခေါ်ဝေါ်စည်းဝေးစေ၏။ ⁸ငါကလည်း “အခြားလူမျိုးတို့ထံ ရောင်းစားခြင်းခံရသော ငါတို့၏ယုဒညီအစ်ကိုများကို ရွေးယူနိုင်သမျှ ရွေးယူခဲ့ကြပြီ။ ယခုမူ သင်တို့သည် မိမိတို့ညီအစ်ကိုများကို ရောင်းစားကြသဖြင့် သူတို့သည် ငါတို့ထံသို့ ပြန်၍ရောင်းစားခြင်းခံရကြမည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် ပြောစရာမရှိဘဲ ဆိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ ⁹ငါကလည်း “သင်တို့ပြုနေသောအမှုသည် မကောင်း။ ငါတို့၏ရန်သူလူမျိုးတို့၏ ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့လျက် ကျင့်သင့်သည်မဟုတ်လော။ ¹⁰ငါနှင့်တကွ ငါ့ညီအစ်ကိုများ၊ ငါ့ကျွန်များသည်လည်း သူတို့အား ငွေနှင့် ဂျုံစပါးကို ချေးငှားပေးကြ၏။ ဤအတိုးယူခြင်းကို ရပ်စဲကြစို့။ ¹¹သူတို့၏လယ်ယာ၊ စပျစ်ဥယျာဉ်၊ သံလွင်ဥယျာဉ်နှင့် အိမ်များကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့အား ငွေ၊ ဂျုံစပါး၊ စပျစ်ရည်သစ်နှင့် ဆီတို့အတွက် ယူခဲ့သောအတိုးကိုလည်းကောင်း ယနေ့ပင် ပြန်ပေးကြလော့” ဟု ဆို၏။

¹²သူတို့ကလည်း “ပြန်ပေးပါမည်။ သူတို့ထံမှ နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အရာကိုမျှ မတောင်းခံတော့ပါ။ ဆိုသည့်အတိုင်း ပြုပါမည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ခေါ်၍ မှူးမတ်များအား ဤကတိအတိုင်း ပြုမည်ဟု ကျိန်ဆိုစေ၏။

¹³ထိုမှတစ်ပါး ငါသည် ငါ့ဝတ်ရုံ၏အခေါက်ကို ခါချလျက် “ဤကတိအတိုင်း မစောင့်ထိန်းသောသူတိုင်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ၏အိမ်နှင့် ဥစ္စာမှ ဤသို့ ခါချတော်မူ၍ ကိုယ်တိုင်လည်း ခါချခြင်းခံရလျက် အချည်းနှီးဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆို၏။ လူစုအပေါင်းကလည်း “အာမင်” ဟု ဆိုလျက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ပြည်သူတို့သည်လည်း ကတိအတိုင်း ပြုကြ၏။

¹⁴ယုဒပြည်၏ ဘုရင်ခံအဖြစ် ငါ့ကိုခန့်အပ်သောနေ့မှစ၍ အာတဇေရဇ်မင်းကြီး၏ နန်းစံနှစ်ဆယ်မြောက်နှစ်မှ သုံးဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်နှစ်အထိ ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး ငါရော ငါ့ညီအစ်ကိုများပါ ဘုရင်ခံအတွက် ချထားသောရိက္ခာကို မစားကြ။ ¹⁵သို့ရာတွင် ငါ့မတိုင်မီ ရှေးဘုရင်ခံများသည် ပြည်သူတို့အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေ၍ ငွေတစ်ပေါင်ခန့်အပြင် သူတို့ထံမှ အစာအာဟာရနှင့် စပျစ်ရည်ကိုပါ ယူကြ၏။ သူတို့၏ကျွန်များပင်လျှင် ပြည်သူတို့ကို အုပ်စိုးကြ၏။ ငါမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ထိုသို့မပြု။ ¹⁶ထိုမှတစ်ပါး ငါသည် ဤမြို့ရိုးလုပ်ငန်း၌ စွဲမြဲစွာအားထုတ်၍ မြေယာကိုမဝယ်။ ငါ့ကျွန်အပေါင်းသည်လည်း ထိုအလုပ်အတွက် ထိုနေရာ၌ စုဝေးကြ၏။ ¹⁷ပတ်ဝန်းကျင်လူမျိုးတို့ထံမှ လာရောက်သူများအပြင် ယုဒလူနှင့် အရာရှိ တစ်ရာ့ငါးဆယ်သည်လည်း ငါ့စားပွဲ၌ စားသောက်ကြ၏။ ¹⁸တစ်နေ့လျှင် ပြင်ဆင်ရသောရိက္ခာမှာ နွားတစ်ကောင်၊ ဆူဖြိုးသောသိုးခြောက်ကောင်နှင့် ကြက်ငှက်များဖြစ်၍ ဤအလုံးစုံကို ငါ့စရိတ်ဖြင့် ပြင်ဆင်၏။ ဆယ်ရက်တစ်ကြိမ် အမျိုးမျိုးသောစပျစ်ရည်ကိုလည်း များစွာပြင်ဆင်၏။ သို့သော်လည်း ဤပြည်သူတို့အပေါ် အလုပ်ဝန်ထုပ်များစွာ လေးလံသောကြောင့် ဘုရင်ခံအတွက် ချထားသောရိက္ခာကို ငါမတောင်းခံ။ ¹⁹အို အကျွန်ုပ်၏အဖခမည်းတော်၊ ဤပြည်သူတို့အတွက် အကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သမျှအပေါင်းကို ထောက်ထား၍ အကျွန်ုပ်အား ကောင်းကျိုးအလို့ငှာ သတိရတော်မူပါ။