നെഹെമ്യാ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ജനവും അവരുടെ ഭാര്യമാരും തങ്ങളുടെ സഹജൂതന്മാർക്കെതിരേ വലിയ നിലവിളി ഉയർത്തി. ²ചിലർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും വളരെ പേരുണ്ട്; തിന്നു ജീവിക്കേണ്ടതിന് ഞങ്ങൾ ധാന്യം സമ്പാദിക്കട്ടെ.” ³മറ്റു ചിലർ പറഞ്ഞു: “ക്ഷാമത്തിൽ ധാന്യം ലഭിക്കേണ്ടതിന് ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ വയലുകളും മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളും വീടുകളും പണയം വയ്ക്കുന്നു.” ⁴മറ്റു ചിലർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ വയലുകൾക്കും മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾക്കും രാജാവിന്റെ കരം കൊടുക്കേണ്ടതിന് ഞങ്ങൾ പണം കടം വാങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ⁵ഞങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരുടെ അതേ മാംസമാണ് ഞങ്ങൾ, ഞങ്ങളുടെ മക്കൾ അവരുടെ മക്കളെപ്പോലെ തന്നെ; എന്നിട്ടും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും അടിമത്തത്തിലേക്കു തള്ളുന്നു. ചില പുത്രിമാർ ഇപ്പോൾതന്നെ അടിമകളായിക്കഴിഞ്ഞു; ഞങ്ങൾ നിസ്സഹായരാണ്: ഞങ്ങളുടെ വയലുകളും മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളും അന്യരുടേതാണ്.”

⁶അവരുടെ നിലവിളിയും ഈ വാക്കുകളും കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കു വളരെ കോപം വന്നു. ⁷ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചശേഷം പ്രഭുക്കന്മാരെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും അഭിമുഖീകരിച്ചു: “നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം സഹോദരന്മാർക്കു കൊടുക്കുന്ന കടങ്ങൾക്കു പലിശ ഈടാക്കുന്നു!” അങ്ങനെ ഞാൻ അവർക്കെതിരേ ഒരു വലിയ സഭ വിളിച്ചുകൂട്ടി. ⁸ഞാൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “അന്യജാതികൾക്കു വിൽക്കപ്പെട്ട നമ്മുടെ ജൂതസഹോദരന്മാരെ വീണ്ടെടുക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം സഹോദരന്മാരെ വിൽക്കുന്നു, അവർ വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്കു വിൽക്കപ്പെടേണ്ടതിനു മാത്രം!” പറയാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ അവർ മൗനമായി. ⁹അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതു നല്ലതല്ല. നമ്മുടെ ശത്രുജാതികളുടെ നിന്ദ ഒഴിവാക്കേണ്ടതിന് നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള ഭയത്തിൽ നിങ്ങൾ നടക്കേണ്ടതല്ലയോ? ¹⁰ഞാനും എന്റെ സഹോദരന്മാരും എന്റെ ദാസന്മാരും അവർക്കു പണവും ധാന്യവും കടം കൊടുക്കുന്നു. ഈ പലിശ നമുക്കു നിർത്താം. ¹¹അവരുടെ വയലുകളും മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളും ഒലിവുതോട്ടങ്ങളും വീടുകളും, പണം, ധാന്യം, പുതുവീഞ്ഞ്, എണ്ണ എന്നിവയ്ക്കു നിങ്ങൾ അവരിൽനിന്ന് ഈടാക്കിയ പലിശയും ഇന്നുതന്നെ മടക്കിക്കൊടുക്കുവിൻ.”

¹²അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ അതു മടക്കിക്കൊടുക്കും, അവരിൽനിന്ന് ഇനി ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടുകയില്ല. താങ്കൾ പറയുന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾ ചെയ്യും.” അങ്ങനെ ഞാൻ പുരോഹിതന്മാരെ വിളിച്ച്, ഈ വാഗ്ദാനം പാലിക്കുമെന്നു പ്രഭുക്കന്മാരെക്കൊണ്ടു സത്യം ചെയ്യിച്ചു.

¹³ഞാൻ എന്റെ മേലങ്കിയുടെ മടി കുടഞ്ഞുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “ഈ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാത്ത ഏതൊരുവനെയും അവന്റെ വീട്ടിൽനിന്നും സമ്പത്തിൽനിന്നും നമ്മുടെ പിതാവ് ഇങ്ങനെ കുടഞ്ഞുകളയട്ടെ—കുടഞ്ഞു വെറുതെയാക്കപ്പെടട്ടെ.” സഭ മുഴുവൻ “ആമേൻ” എന്നു പറഞ്ഞ് നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിച്ചു. ജനം വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു.

¹⁴യെഹൂദയിൽ ദേശാധിപതിയായി ഞാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ട നാൾമുതൽ—അർത്തഹ്ശഷ്ടാ രാജാവിന്റെ ഇരുപതാം ആണ്ടുമുതൽ മുപ്പത്തിരണ്ടാം ആണ്ടുവരെ, പന്ത്രണ്ടു വർഷം—ഞാനോ എന്റെ സഹോദരന്മാരോ ദേശാധിപതിക്കുള്ള ആഹാരവിഹിതം ഭക്ഷിച്ചില്ല. ¹⁵എന്നാൽ എനിക്കുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ദേശാധിപതികൾ ജനത്തെ ഭാരപ്പെടുത്തി, ഒരു റാത്തൽ വെള്ളിക്കു പുറമേ അവരിൽനിന്ന് ആഹാരവും വീഞ്ഞും വാങ്ങി. അവരുടെ ദാസന്മാർപോലും ജനത്തിന്റെമേൽ അധികാരം നടത്തി. എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. ¹⁶ഈ മതിലിന്റെ പണിയിൽ ഞാൻ ഉറച്ചുനിന്നു; ഞങ്ങൾ ഒരു നിലവും വാങ്ങിയില്ല. എന്റെ ദാസന്മാരെല്ലാവരും പണിക്കായി അവിടെ ഒന്നിച്ചുകൂടി. ¹⁷ചുറ്റുമുള്ള ജാതികളിൽനിന്നു വന്നവർക്കു പുറമേ നൂറ്റമ്പതു ജൂതന്മാരും ഉദ്യോഗസ്ഥരും എന്റെ മേശയിൽ ഭക്ഷിച്ചിരുന്നു. ¹⁸ഓരോ ദിവസത്തെയും വിഭവങ്ങൾ: ഒരു കാള, തിരഞ്ഞെടുത്ത ആറ് ആടുകൾ, പക്ഷികൾ—എല്ലാം എന്റെ ചെലവിൽ ഒരുക്കിയിരുന്നു; പത്തു ദിവസംകൂടുമ്പോൾ എല്ലാവിധ വീഞ്ഞും സമൃദ്ധിയായി. എന്നിട്ടും, ഈ ജനത്തിന്റെമേൽ അധ്വാനഭാരം ഏറെയായിരുന്നതുകൊണ്ട്, ദേശാധിപതിക്കുള്ള ആഹാരവിഹിതം ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല. ¹⁹എന്റെ പിതാവേ, ഈ ജനത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം ഓർത്ത് എനിക്കു നന്മ വരുത്തണമേ.