نحمياه 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹پوءِ ماڻهن ۽ سندن زالن پنهنجن يهودي ڀائرن خلاف وڏي دانهن ڪئي. ²ڪن چيو تہ ”اسان جا پٽ ۽ ڌيئرون گڏي اسين گهڻا آهيون؛ اچو تہ کائڻ لاءِ اَن وٺون تہ جيئرا رهون.“ ³ٻين چيو تہ ”اسين ڏڪار ۾ اَن وٺڻ لاءِ پنهنجيون ٻنيون، انگورن جا باغ ۽ گهر گروي رکي رهيا آهيون.“ ⁴ٻين چيو تہ ”اسان پنهنجين ٻنين ۽ انگورن جي باغن تي بادشاهه جي ٽيڪس لاءِ پئسا قرض کنيا آهن. ⁵اسين پنهنجن ئي ڀائرن جو گوشت آهيون، اسان جا ٻار سندن ٻارن جهڙا آهن، تڏهن بہ اسين پنهنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي غلام بڻائڻ تي مجبور ٿي پيا آهيون. ڪي ڌيئرون اڳ ئي غلام ٿي چڪيون آهن، ۽ اسان ڪجهہ ڪري نہ ٿا سگهون، ڇاڪاڻ تہ اسان جون ٻنيون ۽ انگورن جا باغ ٻين جا آهن.“

⁶جڏهن مون سندن دانهن ۽ اهي ڳالهيون ٻڌيون، تڏهن مون کي ڏاڍي ڪاوڙ آئي. ⁷مون سوچي ويچاري اميرن ۽ حاڪمن کي ملامت ڪئي ۽ چيم تہ ”اوهان مان هر هڪ پنهنجن ئي ڀائرن کي ڏنل قرض تي سُود وٺي ٿو!“ تنهنڪري مون سندن خلاف وڏي مجلس سڏائي. ⁸مون کين چيو تہ ”اسان پنهنجي وس آهر ٻين قومن کي وڪرو ٿيل پنهنجن يهودي ڀائرن کي ڇڏائي آندو آهي. هاڻي اوهين پنهنجن ئي ڀائرن کي وڪڻي رهيا آهيو، رڳو انهيءَ لاءِ تہ اهي وري اسان کي وڪرو ڪيا وڃن!“ تڏهن اهي چپ ٿي ويا، کين چوڻ لاءِ ڪجهہ بہ نہ هو. ⁹پوءِ مون چيو تہ ”جيڪي اوهين ڪري رهيا آهيو سو چڱو ناهي. ڇا اوهان کي اسان جي دشمن قومن جي طعنن کان بچڻ لاءِ اسان جي پيءُ جي خوف ۾ نہ هلڻ گهرجي؟ ¹⁰آءٌ، منهنجا ڀائر ۽ منهنجا نوڪر بہ کين پئسا ۽ اَن قرض ڏيون ٿا. اچو تہ هي سُود ڇڏي ڏيون. ¹¹اڄ ئي سندن ٻنيون، انگورن جا باغ، زيتون جا باغ ۽ گهر موٽائي ڏيو، ۽ جيڪو سُود اوهان کانئن پئسن، اَن، نئين مئي ۽ تيل تي ورتو آهي سو بہ موٽايو.“

¹²هنن وراڻيو تہ ”اسين اهو موٽائينداسين ۽ کانئن وڌيڪ ڪجهہ نہ گهرنداسين. جيئن تو چيو آهي، تيئن ئي ڪنداسين.“ پوءِ مون ڪاهنن کي گهرائي اميرن کي قسم کڻايو تہ هي واعدو پورو ڪندا.

¹³مون پنهنجي چوغي جي جهول بہ جهٽڪي ۽ چيم تہ ”جيڪو ماڻهو هي واعدو پورو نہ ڪري، تنهن کي اسان جو پيءُ پنهنجي گهر ۽ ملڪيت مان اهڙيءَ طرح جهٽڪي ڪڍي، جهٽڪيل ۽ خالي ڇڏي.“ سڄي مجلس ”آمين“ چيو ۽ اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪيائون. پوءِ ماڻهن واعدي موجب ڪيو.

¹⁴جنهن ڏينهن کان مون کي يهوداه جو گورنر مقرر ڪيو ويو — بادشاهه ارتخششتا جي ويهين سال کان بتيهين سال تائين، يعني ٻارنهن سال — تنهن ڏينهن کان نہ مون ۽ نہ منهنجن ڀائرن گورنر جي حصي جو کاڌو کاڌو. ¹⁵پر مون کان اڳيان گورنرن ماڻهن تي بار وڌو، کانئن کاڌو ۽ مئي ورتائون، ان کان سواءِ اٽڪل هڪ پائونڊ چاندي بہ. سندن نوڪر بہ ماڻهن تي حڪومت ڪندا هئا. پر مون اهو نہ ڪيو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اسان جي پيءُ کان ڊڄندو هوس. ¹⁶مون هن ديوار جي ڪم کي بہ مضبوطيءَ سان جهليو؛ اسان ڪا زمين نہ ورتي. منهنجا سڀ نوڪر ڪم لاءِ اتي گڏ ٿيندا هئا. ¹⁷منهنجي ميز تي ۱۵۰ يهودي ۽ حاڪم بہ کائيندا هئا، انهن کان سواءِ جيڪي آسپاس جي قومن مان ايندا هئا. ¹⁸هر ڏينهن جو سامان: هڪ ڏاند، ڇهہ چونڊ رڍون ۽ پکي — سڀ منهنجي خرچ سان تيار ڪيل؛ هر ڏهين ڏينهن هر قسم جو مئي گهڻي مقدار ۾. ان هوندي بہ مون گورنر جي حصي جو کاڌو نہ گهريو، ڇاڪاڻ تہ هن قوم تي ڪم جو ڏاڍو بار هو. ¹⁹اي منهنجا بابا، هن قوم لاءِ جيڪي ڪجهہ مون ڪيو آهي، تنهن جي ڪري مون کي چڱائيءَ سان ياد ڪر.