शत्रुहरूले कामको गिल्ला गर्छन्
सन्बल्लट ठट्टा गर्छ कि एउटा फ्याउरोले पनि पर्खाल ढाल्नेछ, र गिल्लाहरू आक्रमणको षड्यन्त्रमा बदलिन्छन्। तिनीहरू हाम्रा पितासँग प्रार्थना गर्छन् र पहरा राख्छन्: आधा मानिसहरू निर्माण गर्छन्, आधा हतियार लिएर उभिन्छन्, हरेकले तरवार बोकेर, बिहानको पहिलो उज्यालोदेखि ताराहरू नदेखिएसम्म काम गर्छन्।
4 1हामीले पर्खाल पुनर्निर्माण गरिरहेका छौँ भन्ने कुरा सुनेर सन्बलत साह्रै रिसाए र क्रोधले आगो भए, अनि तिनले यहूदीहरूको गिल्ला गरे। 2तिनले आफ्ना दाजुभाइ र सामरियाको फौजको अगाडि भने, “यी निर्बल यहूदीहरू के गर्दै छन्? के तिनीहरूले आफ्ना निम्ति पर्खाल पुनर्स्थापना गर्नेछन्? के तिनीहरूले बलिदान चढाउनेछन्? के तिनीहरूले एकै दिनमा सिध्याउनेछन्? डढेका भग्नावशेषका थुप्राहरूबाट के तिनीहरूले ढुङ्गाहरूलाई फेरि जीवित पार्न सक्छन्?”
3तिनको छेउमा अम्मोनी तोबियाह थिए, र तिनले भने, “तिनीहरूले बनाइरहेको त्यो ढुङ्गाको पर्खालमाथि फ्याउरो चढे पनि त्यसलाई भत्काइदिनेछ!”
4हे हाम्रा पिता, हाम्रो पुकार सुन्नुहोस्, किनकि हामी तुच्छ ठहरिएका छौँ। तिनीहरूका गिल्ला तिनीहरूकै शिरमाथि फर्काइदिनुहोस्, र तिनीहरूलाई निर्वासनको देशमा लूटको माल बनाएर सुम्पिदिनुहोस्। 5तिनीहरूको दोष नहेरिदिनुहोस्, र तिनीहरूको पाप तपाईंको दृष्टिबाट नमेटियोस्, किनकि तिनीहरूले निर्माण गर्नेहरूको सामुन्ने अपमान गरेका छन्।
6यसरी हामीले पर्खाल पुनर्निर्माण गर्यौँ, र सारा पर्खाल जोडिएर आधा उचाइसम्म पुग्यो, किनकि मानिसहरूले तन-मनले काम गरे।
7तर यरूशलेमका पर्खालहरूको मर्मत अगाडि बढ्दै गएको र प्वालहरू पुरिन थालेका छन् भन्ने कुरा सन्बलत, तोबियाह, अरबीहरू, अम्मोनीहरू र अश्दोदीहरूले सुनेपछि तिनीहरू क्रोधले भरिए। 8यरूशलेमको विरुद्ध आएर युद्ध गर्न र त्यहाँ खैलाबैला मच्चाउन तिनीहरू सबैले मिलेर षड्यन्त्र रचे।
9तर हामीले हाम्रा पितासँग प्रार्थना गर्यौँ, र तिनीहरूको विरुद्ध दिनरात पहरा बस्न पहरेदार राख्यौँ।
10यसै बेला यहूदाका मानिसहरूले भने, “ज्यामीहरूको बल घट्दै गएको छ, र यति धेरै भग्नावशेष छ, कि हामी पर्खाल पुनर्निर्माण गर्न सक्दैनौँ।” 11अनि हाम्रा शत्रुहरूले भने, “तिनीहरूले थाहा नपाउँदै र हामीलाई नदेख्दै हामी तिनीहरूकै बीचमा पुग्नेछौँ; हामी तिनीहरूलाई मारेर काम बन्द गराइदिनेछौँ।”
12तब तिनीहरूको नजिकै बस्ने यहूदीहरू आएर हामीलाई दस-दस पटक भने, “तिमीहरू जता फर्के पनि तिनीहरू हाम्रो विरुद्ध आउनेछन्।”
13त्यसैले मैले पर्खालका सबैभन्दा होचा भागहरूको पछाडि, खुला ठाउँहरूमा मानिसहरूलाई खटाएँ, र तिनीहरूलाई आफ्ना तरवार, भाला र धनु लिएर परिवार-परिवारअनुसार राखेँ। 14मैले कुराहरू नियालेपछि उठेर कुलीनहरू, अधिकारीहरू र बाँकी मानिसहरूलाई भनेँ, “तिनीहरूदेखि नडराओ। महान् र भययोग्य सर्वसत्ताधारी पितालाई सम्झ, र आफ्ना दाजुभाइ, आफ्ना छोराछोरी, आफ्ना पत्नी र आफ्ना घरहरूका निम्ति लड।”
15हामीले तिनीहरूको षड्यन्त्र थाहा पायौँ र हाम्रा पिताले त्यो विफल पारिदिनुभयो भन्ने कुरा हाम्रा शत्रुहरूले सुनेपछि, हामी सबै आ-आफ्नो काममा पर्खालतिर फर्कियौँ। 16त्यस दिनदेखि मेरा आधा मानिसहरूले काम गरे भने अर्का आधाले भाला, ढाल, धनु र कवच धारण गरे। अधिकारीहरू यहूदाका सबै मानिसहरूको पछाडि खटिए, 17जो पर्खाल बनाइरहेका थिए। सामान बोक्नेहरूले एक हातले आफ्नो काम गरे र अर्को हातले हतियार समाते, 18अनि निर्माण गर्ने हरेकले काम गर्दा आफ्नो तरवार कम्मरमा बाँधेका थिए। तर तुरही फुक्ने मानिस मेरो छेउमै बस्यो। 19तब मैले कुलीनहरू, अधिकारीहरू र बाँकी मानिसहरूलाई भनेँ, “काम ठूलो छ र फैलिएको छ, अनि हामी पर्खालभरि एक-अर्काबाट छुट्टिएका छौँ। 20तिमीहरूले जहाँ तुरहीको आवाज सुन्छौ, त्यहीँ हामीकहाँ भेला होओ। हाम्रा पिताले हाम्रा निम्ति लड्नुहुनेछ!”
21यसरी झिसमिसे बिहानदेखि ताराहरू देखा नपरुन्जेल, आधा मानिसहरूले भाला समातेर हामीले काम गरिरह्यौँ। 22त्यस बेला मैले मानिसहरूलाई यो पनि भनेँ, “हरेक मानिस र त्यसको सहयोगी रातमा यरूशलेमभित्रै बसून्, ताकि तिनीहरूले रातमा पहरेदारको र दिनमा ज्यामीको काम गर्न सकून्।” 23यसरी न त म, न मेरा दाजुभाइ, न मेरा मानिसहरू, न मेरो पछि लाग्ने पहरेदारहरू—कसैले पनि आफ्ना लुगा फुकालेनौँ; हरेकले पानी लिन जाँदा पनि आफ्नो हतियार हातैमा राख्यो।