ነህምያ 4

4 ¹ሰንባላጥ ቅጥሩን መልሰን እየሠራን እንደ ሆነ በሰማ ጊዜ፣ እጅግ ተቈጣ፤ በንዴትም ገነፈለ፤ አይሁድንም አፌዘባቸው። ²በወንድሞቹና በሰማርያ ሰራዊት ፊት እንዲህ አለ፤ “እነዚህ ደካሞች አይሁድ ምን እያደረጉ ነው? ቅጥሩን ለራሳቸው መልሰው ይሠራሉን? መሥዋዕት ያቀርባሉን? በአንድ ቀን ይጨርሳሉን? የተቃጠሉትን ድንጋዮች ከፍርስራሹ ክምር መልሰው ሕያው ሊያደርጓቸው ይችላሉን?”

³በአጠገቡ የነበረው አሞናዊው ጦብያም እንዲህ አለ፤ “ይህ እየሠሩት ያለው የድንጋይ ቅጥር ቀበሮ እንኳ ቢወጣበት ያፈርሰዋል!”

⁴አባታችን ሆይ፤ የተናቅን ነንና ስማን። ስድባቸውን ወደ ራሳቸው ራስ መልስ፤ ወደ ምርኮ ምድርም ተማርከው እንዲወሰዱ አሳልፈህ ስጣቸው። ⁵በደላቸውን አትሸፍን፤ ኀጢአታቸውም ከፊትህ አይደምሰስ፤ ሠራተኞቹን ፊት ለፊት ተሳድበዋልና።

⁶ሕዝቡ በፍጹም ልባቸው ሠርተው ነበርና ቅጥሩን እስከ እኵሌታው ቍመት ድረስ ሁሉም እስኪጋጠም ዐደስን።

⁷ነገር ግን ሰንባላጥ፣ ጦብያ፣ ዐረቦች፣ አሞናውያንና አሽዶዳውያን የኢየሩሳሌም ቅጥር ጥገና እየተራመደ እንደ ሆነ፣ ክፍተቶቹም መዘጋት እንደ ጀመሩ በሰሙ ጊዜ፣ እጅግ ተቈጡ። ⁸ሁሉም በኢየሩሳሌም ላይ መጥተው ሊዋጉና ሊያደናግሩ አብረው አደሙ።

⁹እኛ ግን ወደ አባታችን ጸለይን፤ በእነርሱም ላይ ሌትና ቀን ዘብ አቆምን።

¹⁰በዚህ መካከል የይሁዳ ሰዎች እንዲህ አሉ፤ “ሠራተኞቹ ጒልበታቸው እየደከመ ነው፤ ፍርስራሹም እጅግ በዝቷል፤ ስለዚህ ቅጥሩን መልሰን ልንሠራ አንችልም።” ¹¹ጠላቶቻችንም እንዲህ አሉ፤ “ሳያውቁ ወይም ሳያዩን በመካከላቸው እንደርሳለን፤ እንገድላቸዋለን፤ ሥራውንም እናስቆማለን።”

¹²ከዚያም በአጠገባቸው የሚኖሩ አይሁድ መጥተው ዐሥር ጊዜ፣ “ወደ የትም ብትዞሩ፣ በእኛ ላይ ይመጣሉ” ብለው ነገሩን።

¹³ስለዚህ ከቅጥሩ ዝቅተኛ ክፍሎች ኋላ፣ በተጋለጡት ስፍራዎች ሰዎችን አቆምሁ፤ በየወገናቸውም ከሰይፋቸው፣ ከጦራቸውና ከቀስታቸው ጋራ አሰለፍኋቸው። ¹⁴ነገሩን ከተመለከትሁ በኋላ፣ ተነሥቼ መኳንንቱን፣ ሹማምንቱንና የቀሩትን ሕዝብ እንዲህ አልኋቸው፤ “እነርሱን አትፍሩ። ታላቁንና የተፈራውን ገዥ አባታችንን አስቡ፤ ስለ ወንድሞቻችሁ፣ ስለ ወንዶችና ስለ ሴቶች ልጆቻችሁ፣ ስለ ሚስቶቻችሁና ስለ ቤቶቻችሁ ተዋጉ።”

¹⁵ጠላቶቻችን ሴራቸውን እንዳወቅን፣ አባታችንም እንዳከሸፈባቸው በሰሙ ጊዜ፣ ሁላችንም ወደ ቅጥሩ፣ እያንዳንዳችን ወደ ራሳችን ሥራ ተመለስን። ¹⁶ከዚያ ቀን ጀምሮ፣ ከሰዎቼ እኵሌቶቹ ሥራውን ይሠሩ ነበር፤ እኵሌቶቹ ግን በጦር፣ በጋሻ፣ በቀስትና በጥሩር ታጥቀው ነበር። አዛዦቹም ከይሁዳ ሕዝብ ሁሉ ኋላ ተሰልፈው ነበር፤ ¹⁷እነርሱም ቅጥሩን ይሠሩ ነበር። ዕቃ የሚሸከሙትም በአንድ እጃቸው ሥራቸውን ይሠሩ፣ በሌላው እጃቸውም የጦር መሣሪያ ይይዙ ነበር፤ ¹⁸ከሠራተኞቹም እያንዳንዱ ሲሠራ ሰይፉን በወገቡ ታጥቆ ነበር። መለከቱን የሚነፋው ሰው ግን በአጠገቤ ይቆም ነበር። ¹⁹ከዚያም መኳንንቱን፣ ሹማምንቱንና የቀሩትን ሕዝብ እንዲህ አልኋቸው፤ “ሥራው ታላቅና የተበተነ ነው፤ እኛም በቅጥሩ ላይ አንዳችን ከሌላችን ተራርቀናል። ²⁰የመለከቱን ድምፅ በሰማችሁበት ስፍራ ሁሉ፣ በዚያ ወደ እኛ ተሰብሰቡ። አባታችን ስለ እኛ ይዋጋል!”

²¹ስለዚህ ከሰዎቹ እኵሌቶቹ ከንጋት ጀምሮ እስከ ከዋክብት መውጣት ድረስ ጦር ይዘው፣ ሥራውን ቀጠልን። ²²በዚያም ጊዜ ሕዝቡን እንዲህ አልኋቸው፤ “ሌሊት ዘብ ሆነው፣ ቀን ደግሞ ሠራተኛ ሆነው እንዲያገለግሉ፣ እያንዳንዱ ከረዳቱ ጋራ በኢየሩሳሌም ውስጥ ያድር።” ²³ስለዚህ እኔም ሆንሁ ወንድሞቼ፣ ሰዎቼም ሆኑ የተከተሉኝ ዘቦች ልብሳችንን ከቶ አላወለቅንም፤ ውሃ ለመቅዳት እንኳ ሲሄድ እያንዳንዱ የጦር መሣሪያውን በእጁ ይይዝ ነበር።