நெகேமியா 4

4 ¹நாங்கள் மதிலைத் திரும்பக் கட்டுகிறோம் என்று சனபல்லாத் கேள்விப்பட்டபோது, அவன் கடுங்கோபங்கொண்டு, மூர்க்கத்தால் சீறி, யூதரைப் பரியாசம் செய்தான். ²அவன் தன் சகோதரருக்கும் சமாரியாவின் சேனைக்கும் முன்பாக: “இந்தப் பலவீனமான யூதர் என்ன செய்கிறார்கள்? இவர்கள் தங்களுக்காக மதிலைத் திருப்பிக் கட்டுவார்களோ? பலி செலுத்துவார்களோ? ஒரே நாளில் முடித்துவிடுவார்களோ? எரிந்துபோன கற்குவியல்களிலிருந்து கற்களை மறுபடியும் உயிர்ப்பிப்பார்களோ?” என்றான்.

³அம்மோனியனாகிய தொபியா அவன் அருகில் நின்று: “அவர்கள் கட்டுகிற அந்தக் கற்மதிலின்மேல் ஒரு நரி ஏறினாலும், அதை இடித்துப்போடும்!” என்றான்.

⁴எங்கள் பிதாவே, எங்களைக் கேளும், நாங்கள் அசட்டைபண்ணப்பட்டிருக்கிறோம். அவர்களுடைய நிந்தையை அவர்களுடைய தலையின்மேலேயே திருப்பி, அவர்களைச் சிறையிருப்பின் தேசத்திற்குக் கொள்ளையாய் ஒப்புக்கொடும். ⁵அவர்களுடைய அக்கிரமத்தை மூடிவைக்காதேயும், அவர்களுடைய பாவம் உம்முடைய பார்வையிலிருந்து துடைக்கப்படாமலும் இருப்பதாக; ஏனெனில் அவர்கள் கட்டுகிறவர்களுக்கு முன்பாகவே எங்களைத் தூஷித்தார்கள்.

⁶அப்படியே நாங்கள் மதிலைத் திரும்பக் கட்டினோம்; ஜனங்கள் தங்கள் முழு இருதயத்தோடும் வேலைசெய்ததால், மதில் முழுவதும் அதின் பாதி உயரமட்டும் ஒன்றாய் இணைக்கப்பட்டது.

⁷ஆனாலும் எருசலேமின் மதில்களின் பழுதுபார்க்கும் வேலை முன்னேறி, திறப்புகள் அடையத் தொடங்குகிறது என்று சனபல்லாத்தும், தொபியாவும், அரபியரும், அம்மோனியரும், அஸ்தோத்தியரும் கேள்விப்பட்டபோது, அவர்கள் மூர்க்கத்தால் நிறைந்தார்கள். ⁸அவர்கள் எல்லாரும் ஒன்றுசேர்ந்து, எருசலேமுக்கு விரோதமாய் வந்து யுத்தம்பண்ணவும், அதைக் கலக்கத்தில் தள்ளவும் சதிபண்ணினார்கள்.

⁹ஆனாலும் நாங்கள் எங்கள் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணி, அவர்களுக்கு விரோதமாய் இரவும் பகலும் காவல்வைத்தோம்.

¹⁰அதற்குள் யூதாவின் ஜனங்கள்: “வேலைசெய்கிறவர்களின் பெலன் குறைந்துபோகிறது; சேதத்தின் மண்குவியலோ மிகுதியாய் இருக்கிறது; ஆகையால் மதிலைக் கட்டமுடியாது” என்றார்கள். ¹¹எங்கள் பகைஞரோ: “அவர்கள் அறியுமுன்னும் நம்மைப் பார்க்குமுன்னும், நாம் அவர்கள் நடுவிலே புகுந்து, அவர்களைக் கொன்று, வேலையை நிறுத்திப்போடுவோம்” என்றார்கள்.

¹²அவர்களருகில் குடியிருந்த யூதர் வந்து: “நீங்கள் எத்திசையில் திரும்பினாலும், அவர்கள் நமக்கு விரோதமாய் வருவார்கள்” என்று பத்துமுறை எங்களுக்குச் சொன்னார்கள்.

¹³ஆகையால் நான் மதிலின் தாழ்வான பாகங்களுக்குப் பின்னாக, திறந்தவெளியான இடங்களில், ஜனங்களை அவர்களுடைய குடும்பங்களின்படி, அவர்களுடைய பட்டயங்களோடும் ஈட்டிகளோடும் வில்களோடும் நிறுத்தினேன். ¹⁴நான் காரியங்களைப் பார்வையிட்டபின், எழுந்து, பிரபுக்களையும், அதிகாரிகளையும், மற்ற ஜனங்களையும் நோக்கி: “அவர்களுக்குப் பயப்படாதேயுங்கள். மகத்துவமும் பயங்கரமுமான, சர்வலோகாதிபதியாகிய பிதாவை நினையுங்கள்; உங்கள் சகோதரருக்காகவும், உங்கள் குமாரருக்காகவும் குமாரத்திகளுக்காகவும், உங்கள் மனைவிகளுக்காகவும் வீடுகளுக்காகவும் யுத்தம்பண்ணுங்கள்” என்றேன்.

¹⁵அவர்களுடைய சதியை நாங்கள் அறிந்துகொண்டோம் என்றும், எங்கள் பிதா அதை வீணாக்கினார் என்றும் எங்கள் பகைஞர் கேள்விப்பட்டபோது, நாங்கள் எல்லாரும் அவரவர் தங்கள் வேலைக்கு மதிலண்டைக்குத் திரும்பினோம். ¹⁶அந்நாள்முதல் என் மனுஷரில் பாதிபேர் வேலைசெய்தார்கள்; மற்றப் பாதிபேர் ஈட்டிகளோடும் கேடகங்களோடும் வில்களோடும் கவசங்களோடும் ஆயத்தமாய் நின்றார்கள்; தலைவர்கள் யூதாவின் ஜனங்கள் எல்லாருக்கும் பின்னாக நின்றார்கள்; ¹⁷இவர்கள் மதிலைக் கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். சுமைசுமந்தவர்கள் ஒரு கையினால் வேலைசெய்து, மறுகையினால் ஆயுதத்தைப் பிடித்திருந்தார்கள்; ¹⁸கட்டுகிறவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தன் பட்டயத்தை இடுப்பிலே கட்டிக்கொண்டு வேலைசெய்தார்கள். எக்காளம் ஊதுகிறவனோ என் அருகில் நின்றான். ¹⁹அப்பொழுது நான் பிரபுக்களையும், அதிகாரிகளையும், மற்ற ஜனங்களையும் நோக்கி: “வேலை மிகுதியும் விரிவுமாய் இருக்கிறது; நாம் மதிலின்மேல் ஒருவரையொருவர் விட்டுப் பிரிந்திருக்கிறோம். ²⁰எந்த இடத்தில் எக்காளத்தின் சத்தத்தைக் கேட்கிறீர்களோ, அங்கே எங்களிடத்தில் கூடிவாருங்கள். எங்கள் பிதா எங்களுக்காக யுத்தம்பண்ணுவார்!” என்றேன்.

²¹அப்படியே பாதிபேர் ஈட்டிகளைப் பிடித்திருக்க, நாங்கள் விடியற்காலம் துவங்கி நட்சத்திரங்கள் தோன்றும்வரைக்கும் வேலைசெய்துகொண்டிருந்தோம். ²²அக்காலத்தில் நான் ஜனங்களை நோக்கி: “இரவில் அவர்கள் காவலாளிகளாயும் பகலில் வேலைக்காரராயும் இருக்கும்படி, ஒவ்வொருவனும் தன் உதவியாளனும் எருசலேமுக்குள்ளே தங்கக்கடவர்கள்” என்று சொன்னேன். ²³ஆகையால் நானாவது, என் சகோதரராவது, என் மனுஷராவது, என்னைப் பின்தொடர்ந்த காவலாளராவது எங்கள் வஸ்திரங்களைக் களைந்ததில்லை; தண்ணீர் எடுக்கப்போகும்போதும் அவரவர் தன் ஆயுதத்தைக் கையிலே வைத்திருந்தார்கள்.