નહેમ્યા 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹જ્યારે સાન્બાલ્લાટે સાંભળ્યું કે અમે દીવાલ ફરી બાંધી રહ્યા છીએ, ત્યારે તે ખૂબ ગુસ્સે થયો અને ક્રોધથી ઊકળી ઊઠ્યો, અને તેણે યહૂદીઓની મશ્કરી કરી. ²તેણે પોતાના ભાઈઓ તથા સમરૂનના સૈન્યની આગળ કહ્યું, “આ નિર્બળ યહૂદીઓ શું કરી રહ્યા છે? શું તેઓ પોતાને માટે દીવાલ ફરી બાંધશે? શું તેઓ બલિદાન ચઢાવશે? શું તેઓ એક જ દિવસમાં પૂરું કરશે? બળી ગયેલા કાટમાળના ઢગલાઓમાંથી શું તેઓ પથ્થરોને ફરી જીવતા કરી શકશે?”

³આમ્મોની ટોબિયા તેની પાસે હતો, અને તેણે કહ્યું, “તેઓ જે પથ્થરની દીવાલ બાંધી રહ્યા છે—તેના પર જો શિયાળ ચઢે, તોપણ તે તેને તોડી પાડશે!”

⁴હે અમારા પિતા, અમારું સાંભળો, કેમ કે અમે તિરસ્કાર પામ્યા છીએ. તેઓનાં મહેણાં તેઓના જ માથા પર પાછાં વાળો, અને તેઓને બંદીવાસના દેશમાં લૂંટ તરીકે સોંપી દો. ⁵તેઓનો અપરાધ અવગણશો નહિ, અને તેઓનું પાપ તમારી નજર આગળથી ભૂંસાઈ ન જાય, કેમ કે તેઓએ બાંધનારાઓના મોં પર અપમાન વરસાવ્યું છે.

⁶તેથી અમે દીવાલ ફરી બાંધી, ત્યાં સુધી કે આખી દીવાલ તેની અડધી ઊંચાઈ સુધી એકબીજા સાથે જોડાઈ ગઈ, કેમ કે લોકોએ પૂરા મનથી કામ કર્યું.

⁷પણ જ્યારે સાન્બાલ્લાટ, ટોબિયા, આરબો, આમ્મોનીઓ તથા આશ્દોદીઓએ સાંભળ્યું કે યરુશાલેમની દીવાલોનું સમારકામ આગળ વધી રહ્યું છે અને તિરાડો પુરાવા લાગી છે, ત્યારે તેઓ ક્રોધથી ભરાઈ ગયા. ⁸તેઓ સર્વેએ ભેગા મળીને યરુશાલેમ પર ચઢી આવી તેની સામે લડવાનું અને તેમાં ગભરાટ ફેલાવવાનું કાવતરું ઘડ્યું.

⁹પણ અમે આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી અને તેઓની સામે રાતદિવસ ચોકી બેસાડી.

¹⁰દરમિયાન યહૂદિયાના લોકોએ કહ્યું, “મજૂરોની તાકાત ઘટી રહી છે, અને એટલો બધો કાટમાળ છે કે અમે દીવાલ ફરી બાંધી શકતા નથી.” ¹¹અને અમારા શત્રુઓએ કહ્યું, “તેઓ જાણે કે અમને જુએ તે પહેલાં જ અમે તેઓની વચ્ચે પહોંચી જઈશું; અમે તેઓને મારી નાખીશું અને કામનો અંત લાવીશું.”

¹²પછી તેઓની પાસે રહેતા યહૂદીઓએ આવીને દસ વાર અમને કહ્યું, “તમે જ્યાં પણ વળશો, ત્યાંથી તેઓ આપણી સામે ચઢી આવશે.”

¹³તેથી મેં દીવાલના સૌથી નીચા ભાગોની પાછળ, ખુલ્લી જગ્યાઓમાં, લોકોને તેમની તરવારો, ભાલા તથા ધનુષ્યો સાથે કુટુંબ પ્રમાણે ગોઠવીને બેસાડ્યા. ¹⁴મેં બધું જોઈ લીધા પછી, ઊભો થઈને મેં અમીરોને, અધિકારીઓને તથા બાકીના લોકોને કહ્યું, “તેઓથી ગભરાશો નહિ. મહાન તથા ભયાવહ એવા પ્રભુ પિતાને યાદ કરો, અને તમારા ભાઈઓ, તમારા દીકરા-દીકરીઓ, તમારી પત્નીઓ તથા તમારાં ઘરોને માટે લડો.”

¹⁵જ્યારે અમારા શત્રુઓએ સાંભળ્યું કે તેઓનું કાવતરું અમે જાણી ગયા છીએ અને આપણા પિતાએ તેને નિષ્ફળ કર્યું છે, ત્યારે અમે સર્વ પોતપોતાના કામ પર દીવાલ પાસે પાછા ફર્યા. ¹⁶તે દિવસથી, મારા માણસોમાંના અડધા કામ કરતા, જ્યારે બાકીના અડધા ભાલા, ઢાલ, ધનુષ્યો તથા બખ્તરથી સજ્જ રહેતા. અધિકારીઓ યહૂદિયાના સર્વ લોકોની પાછળ ઊભા રહેતા, ¹⁷જેઓ દીવાલ બાંધી રહ્યા હતા. સામગ્રી ઊંચકનારા એક હાથે પોતાનું કામ કરતા અને બીજા હાથે હથિયાર પકડી રાખતા, ¹⁸અને બાંધનારાઓમાંનો દરેક કામ કરતી વખતે પોતાની તરવાર કમરે બાંધી રાખતો. પણ રણશિંગું વગાડનાર માણસ મારી પાસે જ રહેતો. ¹⁹પછી મેં અમીરોને, અધિકારીઓને તથા બાકીના લોકોને કહ્યું, “કામ વિશાળ છે અને દૂર દૂર ફેલાયેલું છે, અને દીવાલ પર આપણે એકબીજાથી જુદા પડી ગયા છીએ. ²⁰તમે જ્યાં પણ રણશિંગાનો અવાજ સાંભળો, ત્યાં અમારી પાસે ભેગા થઈ જજો. આપણા પિતા આપણા માટે લડશે!”

²¹તેથી અમે કામ કરતા રહ્યા, માણસોમાંના અડધા ભાલા પકડી રાખતા, પ્રભાતના ઉજાસથી માંડીને તારા દેખાયા ત્યાં સુધી. ²²તે સમયે મેં લોકોને એમ પણ કહ્યું, “દરેક જણ અને તેનો મદદગાર રાતે યરુશાલેમની અંદર રહે, જેથી તેઓ રાતે ચોકીદાર તરીકે અને દિવસે મજૂર તરીકે સેવા આપી શકે.” ²³તેથી ન તો હું, ન મારા ભાઈઓ, ન મારા માણસો, ન મારી પાછળ ચાલનારા ચોકીદારો—કોઈએ પોતાનાં વસ્ત્રો કદી ઉતાર્યાં નહિ; દરેકે પોતાનું હથિયાર પાણી લેવા જતી વખતે પણ હાથમાં જ રાખ્યું.