Dushman khan pora kaam ke thatta korise
Sanballat hasi kene koi, ekta siyal uthile bhi deyal tu giri jabo, aru hasi-thatta tu bodli kene akromon koribole ekta jukti hoi jai. Tarkhan amar Pitri ke prarthana kore aru pahara rakhi dei: adha manuh khan bonai thake, adha khan hathiyar loi kene khara thake, sob manuh talwar loi kene, puhor hoi thaka pora tara khan ula tak kaam kore.
4 1Jitia Sanballat pora amikhan dewar tu aru notun bonai ase koi kene hunise, tar bisi khong uthise aru khong pora bhorta hoi kene, Yehudi khan ke thatta korise. 2Tai laga bhai khan aru Samaria laga senabahini usorte koise, “Eitu komjur Yehudi khan ki kori ase? Tarkhan nijor nimite dewar tu aru bonabo napare na? Tarkhan bolidan dibo na? Tarkhan ek din te khotom koribo na? Jui te pura hoi juwa pathor khan ke bhanga-chura laga dhip pora aru jinda kori bole pare na?”
3Ammon desh laga Tobiah tai usorte thakise, aru koise, “Tarkhan je pathor laga dewar bonai ase—ekta siyal jodi etu uporte uthi gele bhi, etu ke bhangai dibo!”
4Amar Pitri, amikhan laga kotha huni bi, kilemane amikhan ke sorom di ase. Tarkhan laga ninda kotha tarkhan nijor matha uporte wapas kori dibi, aru tarkhan ke bondhi kori luja desh ekta te lut laga saman nisena di dibi. 5Tarkhan laga golti ke nadikhi kene nachari dibi, aru tarkhan laga paap ke Apuni laga suku pora mesi bole nadibi, kilemane tarkhan pora bonai thaka manuh khan laga mukh usorte ninda kotha koise.
6Etu nimite amikhan dewar tu aru bonaise, aru etu laga adha ucha tak sob lagai dise, kilemane manuh khan pura mon pora kaam korise.
7Kintu jitia Sanballat, Tobiah, Arab khan, Ammon manuh khan, aru Ashdod manuh khan pora Jerusalem laga dewar khan bonai thaka kaam age barhi ase aru phank jaga khan bondh hobole shuru hoise koi kene hunise, tarkhan bisi khong pora bhorta hoise. 8Tarkhan sob mili kene Jerusalem birodh te ahhi lorai koribole aru etu ke gondugol kori bole bhabona banaise.
9Kintu amikhan amar Pitri logot prathana korise aru tarkhan birodh te din raat pahara di thakise.
10Etu homoi te Yehuda laga manuh khan koise, “Kaam kora manuh khan laga takot kom hoi ase, aru iman bhanga-chura pathor ase je amikhan dewar tu aru bonabo napare.” 11Aru amikhan laga dushman khan koise, “Tarkhan najana age te aru amikhan ke nadikha age te, amikhan tarkhan majot te punchi jabo; amikhan tarkhan ke morai dibo aru kaam tu bondh kori dibo.”
12Tetiya tarkhan usorte thaka Yehudi khan ahhi kene amikhan ke dos bar koi dise, “Tumikhan kot phale ghurile bhi, tarkhan amikhan birodh te ahhibo.”
13Etu nimite moi dewar laga sob niche jaga khan laga pichete, khula jaga khan te, manuh khan ke rakhise, aru tarkhan ke pariwar hisab te tarkhan laga talwar, bhala, aru dhanush loi kene khara kori dise. 14Moi sob saise pichete, moi uthi kene dangor manuh khan, adhikari khan, aru baki manuh khan ke koise, “Tarkhan ke bhoi nakoribi. Sob uporte thaka amar Pitri ke yaad koribi, kun dangor aru bhoi lagi bole ase, aru tumikhan laga bhai khan, tumikhan laga chokra-chokri khan, tumikhan laga maiki aru ghor khan nimite lorai koribi.”
15Jitia amikhan laga dushman khan pora amikhan tarkhan laga bhabona jani loise aru amar Pitri pora etu ke biphol kori dise koi kene hunise, amikhan sob dewar te wapas ahhi jaise, sob manuh nijor nijor kaam te. 16Etu din pora, moi laga manuh khan laga adha pora kaam korise aru baki adha pora bhala, dhal, dhanush, aru lorai laga kapor loi kene thakise. Adhikari khan Yehuda laga sob manuh khan laga pichete khara hoise, 17kun khan dewar bonai thakise. Saman bukha manuh khan ekta hath pora kaam korise aru dusra hath pora hathiyar dhori thakise, 18aru bona manuh khan sob kaam kori thaka homoi te nijor talwar komor te bandhi loi thakise. Kintu bigul bojai thaka manuh moi usorte thakise. 19Tetiya moi dangor manuh khan, adhikari khan, aru baki manuh khan ke koise, “Kaam tu bisi dangor aru chari phale phelai ase, aru amikhan dewar laga lamba te ekjon-ekjon pora alag hoi ase. 20Tumikhan kot te bigul laga awaj hunibo, ta te amikhan logot joma hoi jabi. Amar Pitri amikhan nimite lorai koribo!”
21Etu nimite amikhan kaam kori thakise, adha manuh khan bhala dhori kene, phojur ujala pora tara khan ula tak. 22Etu homoi te moi manuh khan ke bhi koise, “Sob manuh aru tai laga modot kora manuh raat te Jerusalem bhitorte thaki bi, titia tarkhan raat te pahara dibole aru din te kaam koribole paribo.” 23Etu nimite moi bhi nohoi, moi laga bhai khan bhi nohoi, moi laga manuh khan bhi nohoi, aru moi laga pichete juwa pahara manuh khan bhi nohoi, kun bhi amikhan laga kapor khuli nai; sob manuh nijor hathiyar hath te rakhise, pani lobole juwa homoi te bhi.