Dushmanlar ishni masxara qiladi
Sanballat devorni tulki ham qulatib yuboradi, deb hazil qiladi, masxaralar esa hujum qilish fitnasiga aylanadi. Ular Otamizga ibodat qilib, qorovul qoʻyadilar: odamlarning yarmi quradi, yarmi qurollanib turadi, har kim qilich taqib, tong yorishganidan yulduzlar chiqquncha ishlaydi.
4 1Sanballat devorni qaytadan qurayotganimizni eshitgach, qattiq gʻazablanib, achchigʻi qaynab, yahudiylarni masxara qildi. 2U oʻz birodarlari va Samariya qoʻshini oldida dedi: “Bu nochor yahudiylar nima qilyapti? Ular devorni oʻzlari uchun tiklaydilarmi? Qurbonliklar keltiradilarmi? Bir kunning oʻzida tugatadilarmi? Kuyib ketgan vayrona uyumlaridan toshlarni qaytadan tiriltira oladilarmi?”
3Ammoniylik Toviyo uning yonida edi va dedi: “Ular qurayotgan oʻsha tosh devorga tulki chiqsa ham, uni buzib tashlardi!”
4Bizni eshitgin, ey Otamiz, chunki biz xor boʻldik. Ularning haqoratlarini oʻz boshlariga qaytargin, ularni surgun yurtiga oʻlja qilib bergin. 5Ularning aybiga koʻz yummagin, gunohlari Sening koʻzingdan oʻchmasin, chunki ular quruvchilarning yuziga haqoratlar yogʻdirdilar.
6Shunday qilib, xalq butun qalbi bilan ishlagani uchun, devorning hammasi balandligining yarmigacha bir-biriga ulanguncha, biz uni qaytadan qurdik.
7Lekin Sanballat, Toviyo, arablar, ammoniylar va ashdodliklar Quddus devorlarining taʼmiri oldinga siljiyotganini va teshiklar bitib borayotganini eshitganlarida, gʻazabga toʻldilar. 8Ularning hammasi Quddusga qarshi kelib jang qilish va uni sarosimaga solish uchun til biriktirdilar.
9Lekin biz Otamizga ibodat qildik va ularga qarshi kechayu kunduz qorovul qoʻydik.
10Shu orada Yahudo xalqi dedi: “Ishchilarning kuchi ketyapti, vayronalar shunchalik koʻpki, biz devorni qayta qura olmaymiz.” 11Dushmanlarimiz esa dedilar: “Ular bilmay va bizni koʻrmay turib, biz ularning orasiga kirib boramiz; ularni oʻldirib, ishga chek qoʻyamiz.”
12Shunda ularning yonida yashaydigan yahudiylar kelib, bizga oʻn marta aytdilar: “Qayerga yuzlansangiz, ular bizga qarshi keladilar.”
13Shuning uchun men devorning eng past qismlari ortida, ochiq joylarda odamlarni qoʻydim, ularni oilalariga koʻra qilichlari, nayzalari va kamonlari bilan joylashtirdim. 14Men ahvolni koʻzdan kechirgach, oʻrnimdan turib, zodagonlarga, amaldorlarga va qolgan xalqqa dedim: “Ulardan qoʻrqmanglar. Ulugʻ va dahshatli Hukmron Otani yodda tutinglar, birodarlaringiz, oʻgʻil-qizlaringiz, xotinlaringiz va uylaringiz uchun jang qilinglar.”
15Dushmanlarimiz biz ularning fitnasidan xabardor boʻlganimizni va Otamiz uni barbod qilganini eshitganlarida, hammamiz devorga, har birimiz oʻz ishimizga qaytdik. 16Oʻsha kundan boshlab, odamlarimning yarmi ishni bajardi, qolgan yarmi esa nayzalar, qalqonlar, kamonlar va sovutlar bilan qurollandi. Sarkardalar butun Yahudo xalqining ortida turardilar, 17ular esa devorni qurardilar. Qurilish ashyolarini tashiydiganlar bir qoʻllari bilan ishlarini qilar, ikkinchi qoʻllari bilan qurol ushlab turardilar, 18quruvchilarning har biri esa ishlayotganda qilichini beliga bogʻlab olardi. Karnay chaladigan odam esa yonimda turardi. 19Shunda men zodagonlarga, amaldorlarga va qolgan xalqqa dedim: “Ish ulkan va keng yoyilgan, biz devor boʻylab bir-birimizdan ajralib qolganmiz. 20Qayerda karnay ovozini eshitsangiz, oʻsha yerda oldimizga toʻplaninglar. Otamiz biz uchun jang qiladi!”
21Shunday qilib, odamlarning yarmi nayza ushlab turgan holda, biz tong yorishganidan yulduzlar chiqquncha ishlashda davom etdik. 22Oʻsha paytda men xalqqa yana dedim: “Har bir kishi oʻz yordamchisi bilan kechasi Quddus ichida qolsin, toki ular kechasi qorovul, kunduzi ishchi boʻlib xizmat qilsinlar.” 23Shunday qilib, na men, na birodarlarim, na odamlarim, na menga ergashgan qorovullar kiyimlarimizni yechmasdik; har birimiz hatto suvga borganda ham qurolini qoʻlida tutib turardi.