እቶም ፀላእቲ ነቲ ስራሕ የላግፁሉ

ሰኔባላጥ ወኻርያ እኳ ነቲ ቅፅሪ ኸፍርሶ እዩ ኢሉ ላገፀ፥ እቲ ፀርፊ ድማ ናብ ውዲት ውግእ ተለወጠ። ንሳቶም ናብ ኣቦና ፀሊዮም ሓለዋ ኣቘሙ፦ ፍርቂ እቶም ሰባት ይሃንፁ፥ ፍርቂ ኸዓ ተዓጢቖም ደው ይብሉ፥ ነፍሲ ወከፍ ሰይፊ ተሰኪሙ፥ ካብ ወጋሕታ ኽሳዕ ከዋኽብቲ ዝወፁ ይሰርሑ።

ምዕራፍ 4።

ሰኔባላጥ ነቲ ቅፅሪ ከም እንሃንፆ ምስ ሰምዐ፥ የመና ተቘጢዑ ብቝጥዓ ነደደ፥ ነይሁድ ከዓ ላገፀ። ኣብ ቅድሚ ኣሕዋቱን ሰራዊት ሰማርያን ከምዙይ በለ፦ “እዞም ድኹማት ኣይሁድ እንታይ ይገብሩ ኣለዉ? ንርእሶም ነቲ ቅፅሪ ኽመልስዎዶ እዮም? መስዋእቲ ኽስውኡዶ እዮም? ብሓንቲ መዓልቲ ኽውድኡዶ እዮም? ነዞም ዝተቓፀለ ኣእማን ካብ ኩምራ ዑናታት ህያዋን ገይሮም ከተንስእዎምዶ እዮም?”

ጦብያ እቲ ኣሞናዊ ድማ ኣብ ጥቓኡ ነበረ፤ ከምዙይ ከዓ በለ፦ “እቲ ዝሃንፅዎ ዘለዉ ቅፅሪ እምኒ፥ ወኻርያ እኳ ናብ ልዕሊኡ እንተ ደየበ፥ ከፍርሶ እዩ!”

ኦ ኣቦና፥ ንዑቓት ኢና እሞ ስምዓና። ነቲ ፀርፎም ናብ ርእሶም መልሶ፤ ኣብ ምድሪ ምርኮ ኸዓ ንዝበዛ ኣሕሊፍካ ሃቦም። ንበደሎም ኣይትሸፍኖ፥ ሓጢኣቶም ከዓ ካብ ቅድሚ ገፅካ ኣይደምሰስ፤ ኣብ ቅድሚ እቶም ነደቕቲ ፀርፊ ወርዊሮም እዮም እሞ።

ነቲ ቅፅሪ ድማ ሃነፅናዮ፤ ኵሉ ቅፅሪ ኸዓ ክሳዕ ፈረቓ ቁመቱ ተጋጠመ፤ እቲ ህዝቢ ብምሉእ ልቡ ይሰርሕ ነበረ እሞ።

ሰኔባላጥን ጦብያን ዓረብን ደቂ ኣሞንን ሰብ ኣሽዶድን ግና፥ ዕደሳ ቅፅሪ ኢየሩሳሌም እናሰለጠ ከም ዝኸደን እቲ ፍሩስ ቦታታት ክዕፀው ከም ዝጀመረን ምስ ሰምዑ፥ የመና ተቘጥዑ። ኵላቶም ድማ መፂኦም ንኢየሩሳሌም ክዋግኡ፥ ክድንግፅዋ ድማ ተማኸሩ።

ንሕና ግና ናብ ኣቦና ፀሊና፥ ኣንፃሮም ድማ ለይትን መዓልትን ሓለዋ ኣቘምና።

ሰብ ይሁዳ ድማ “ሓይሊ እቶም ፀዓርቲ ይደክም ኣሎ፤ ዑናታት ከዓ የመና ብዙሕ እዩ እሞ፥ ነቲ ቅፅሪ ክንሃንፆ ኣይንኽእልን ኢና” በሉ። ፀላእትና ኸዓ “ከይፈለጡን ከይረኣዩናን እንተለዉ፥ ኣብ ማእኸሎም ክንኣቱ ኢና፤ ክንቐትሎምን ነቲ ስራሕ ከነቋርፆን ኢና” በሉ።

እቶም ኣብ ጥቓኦም ዝነብሩ ኣይሁድ ድማ መፂኦም ዓሰርተ ሻዕ “ናበይ ገፅኩም እንተ ተመለስኩም፥ ናባና ክመፅኡ እዮም” ኢሎም ነገሩና።

ስለዙይ ኣብ ድሕሪ እቲ ታሕተዋይ ክፍሊ ቅፅሪ፥ ኣብቲ ግሁድ ቦታታት ህዝቢ ኣሰለፍኩ፤ ምስ ኣስይፍቶምን ኵናቶምን ቀስቶምን ከዓ ከም ስድራ ቤቶም ኣቘምክዎም። ነገር ምስ ርኤኹ ድማ፥ ተሲአ ንዓበይትን ንሹመኛታትን ንዝተረፈ ህዝብን ከምዙይ በልኩ፦ “ኣይትፍርሕዎም። ነቲ ዓብዪን ዝፍራሕን ጐይታ ኣቦ ዘክሩ፤ ምእንቲ ኣሕዋትኩምን ኣወዳትኩምን ኣዋልድኩምን ኣንስትኹምን ኣባይትኹምን ከዓ ተዋግኡ።”

ፀላእትና ነቲ ምኽሮም ከም እንፈልጦን ኣቦና ኸም ዘፍሸሎን ምስ ሰምዑ፥ ኵላትና ነፍሲ ወከፍና ናብ ስራሑ፥ ናብቲ ቅፅሪ ተመለስና። ካብታ መዓልቲ እቲኣ ጀሚሩ፥ ፈረቓ ገላውየይ ስራሕ ይሰርሑ፥ እቲ ፈረቓ ኸዓ ብኵናትን ዋልታን ቀስትን ድርዕን ዕጡቓት ነበሩ። እቶም ኣሕሉቕ ድማ ኣብ ድሕሪ ኵሉ ቤት ይሁዳ ደው ኢሎም ነበሩ፥ እቶም ነቲ ቅፅሪ ዝሃንፁ ዝነበሩ። እቶም ፃዕነት ዝፅዕኑ ኸዓ፥ በሓደ ኢዶም ስራሕ ይሰርሑ፥ በቲ ኻልእ ኢዶም ድማ ኣፅዋር ሒዞም ነበሩ፥ ነፍሲ ወከፍ ካብቶም ነደቕቲ ኸዓ፥ እናሰርሐ ሰይፉ ኣብ ሕቘኡ ተዓጢቑ ነበረ። እቲ መለኸት ዝነፍሕ ሰብኣይ ግና ኣብ ጥቓይ ነበረ። ሽዑ ንዓበይትን ንሹመኛታትን ንዝተረፈ ህዝብን ከምዙይ በልኩ፦ “እዝ ስራሕ ገፊሕን ዝርጉሕን እዩ፤ ንሕና ኸዓ ኣብቲ ቅፅሪ ኻብ ሕድሕድና ተፈላሊና ኢና። ናበይ ድምፂ መለኸት ዝሰማዕኹምዎ፥ ኣብኡ ናባና ተኣከቡ። ኣቦና ምእንታና ክዋጋእ እዩ!”

ከምዙይ ኢልና ድማ ንሰርሕ ነበርና፤ ፈረቓ ኻብቶም ሰባት ካብ ምቕዳድ ጎሕ ክሳዕ ከዋኽብቲ ዝወፁ ኵናት ሒዞም ነበሩ። በታ ጊዜ እቲኣ ድማ ነቲ ህዝቢ “ነፍሲ ወከፍ ሰብን ሓጋዚኡን፥ ለይቲ ሓለውቲ፥ መዓልቲ ኸዓ ፀዓርቲ ምእንቲ ኽኾኑ፥ ኣብ ውሽጢ ኢየሩሳሌም ይሕደሩ” በልክዎም። ኣነ ኾነ ኣሕዋተይ፥ ገላውየይ ኾነ እቶም ዝስዕቡኒ ሓለውቲ፥ ክዳውንትና ኣየውፃእናን፤ ነፍሲ ወከፍ ድማ፥ ማይ ክቐድሕ እንተ ኸደ እኳ፥ ኣፅዋሩ ኣብ ኢዱ ሒዙ ነበረ።