چاپدا
کئتاب

دوشمنلر ائشی تحقئر ادئرلر

سنبالات زارافاتلا دیئر کی، بئر تولکو بله دیوارین اوستونه چیخسا اونو ییخار، و حقارتلر هوجوم قصدئنه چِوئرئلئر. اونلار آتامیزا دوعا ادئب کشئک قویورلار: آداملارین یاریسی تئکئر، یاریسی سئلاحلانمیش دایانیر، هر بئری قیلینج داشیییر، سحرئن ائلک ائشیغیندان اولدوزلار چیخانا قدر ائشله‌یئرلر.

فصل 4.

سنبالات دوواری تزه‌دن تئکدئیئمئزی اشئدنده، چوخ قضبله‌نئب حئرصدن آلوولاندی و یهودئلره رئشخند اتدی. او، اؤز قارداشلارینین و سامئره قوشونونون قاباغیندا ددی: «بو عاجئز یهودئلر نه ادئرلر؟ آیا اؤزلری اوچون دوواری برپا اده‌جکلر؟ آیا قوربان تقدئم اده‌جکلر؟ آیا بئر گونده قورتاراجاقلار؟ یانیب کول اولموش خارابالیق قالاقلاریندان داشلاری تزه‌دن دئرئلده بئله‌رلرمی؟»

طوبیا عَمّونلو دا اونون یانیندا ائدی و ددی: «تئکدئکلری بو داش دووار... حتّا بئر تولکو اونون اوستونه چیخسا، اونو ییخار!»

ای آتامیز، بئزی اشئت، چونکی بئز تحقئر اولونموشوق. حقارتلرئنی اؤز باشلارینا قایتار و اونلاری اسئرلئک اؤلکه‌سئنده غنیمت کئمی تسلئم ات. تقصئرلرئنی اؤرتمه و گوناهلاری سنئن گؤزونون قاباغیندان سئلئنمه‌سئن، چونکی اونلار بَنّالارین اوزونه اهانت اتدئلر.

بله‌جه بئز دوواری تزه‌دن تئکدئک، اله کی، هامیسی بئرله‌شئب بویونون یاریسینا چاتدی، چونکی خالق بوتون اوره‌یی ائله ائشله‌دی.

آمّا سنبالات، طوبیا، عرب‌لر، عَمّونلولار و اَشدودلولار اورشلئم دووارلارینین تعمئرئنئن ائره‌لی گتدئیئنی و یاریقلارین قاپانماغا باشلادیغینی اشئدنده، چوخ قضبلندئلر. هامیسی بئرلئکده قصد قوردولار کی، گلئب اورشلئمئن ضئدّئنه دؤیوشسونلر و اونو ائغتئشاشا سالسینلار.

آمّا بئز آتامیزا دوعا اتدئک و اونلارا قارشی گجه-گوندوز کشئک قویدوق.

بو آرادا یهودا خالقی ددی: «ائشچئلرئن قووّتی توکَنئر و او قدر خارابالیق وار کی، دوواری تزه‌دن تئکه بئلمئرئک.» دوشمنلرئمئز ده ددی: «اونلار بئلمه‌مئش و بئزی گؤرمه‌مئش، لاپ اونلارین آراسینا گئره‌جَیئک؛ اونلاری اؤلدوروب ائشه سون قویاجاغیق.»

سونرا اونلارین یاخینلیغیندا یاشایان یهودئلر گلئب بئزه اون دفه ددئلر: «اوز توتدوغونوز هر یردن اونلار بئزئم اوستوموزه گله‌جکلر.»

بله‌جه من خالقی دووارین لاپ آشاغی حئصّه‌لرئنئن آرخاسیندا، آچیق یرلرده یرلشدئردئم؛ اونلاری عایئله‌لرئنه گؤره قیلینجلاری، نئزه‌لری و کامانلاری ائله دوزدوم. من ائشلره باخاندان سونرا قالخیب اعیانلارا، ریئسلره و قالان خالقا ددئم: «اونلاردان قورخمایین. عظمتلی و زَهملی اولان پروردئگار آتانی یادا سالین و قارداشلارینیز، اوغوللارینیز و قیزلارینیز، آروادلارینیز و اِولرئنئز اوچون دؤیوشون.»

دوشمنلرئمئز اونلارین قصدئندن خبردار اولدوغوموزو و آتامیزین اونو پوزدوغونو اشئدنده، هامیمیز دووارا قاییتدیق، هر کس اؤز ائشئنه. او گوندن سونرا آداملاریمین یاریسی ائش گؤرور، او بئری یاریسی ایسه نئزه‌لر، سئپرلر، کامانلار و زئرِهلرله سئلاحلانمیشدی. ریئسلر بوتون یهودا خالقینین آرخاسیندا دایانمیشدیلار، کی دوواری تئکئردئلر. یوک داشییانلار بئر اَلله اؤز ائشلرئنی گؤرور، او بئری اَلله ده سئلاح توتوردولار، و بَنّالارین هر بئری ائشله‌دئیی واخت قیلینجینی بِلئنه باغلامیشدی. آمّا کَره‌نای چالان آدام منئم یانیمدا قالیردی. سونرا من اعیانلارا، ریئسلره و قالان خالقا ددئم: «ائش بؤیوک و گِنئشدئر و بئز دووار بویو بئر-بئرئمئزدن آیری دوشموشوک. کَره‌نای سَسئنی هارادا اشئتسَنئز، اورایا، بئزئم یانیمیزا ییغیلین. آتامیز بئزئم اوچون دؤیوشه‌جک!»

بله‌جه بئز ائشله‌مَیه داوام اتدئک، آداملارین یاریسی نئزه توتموش حالدا، سحر آچیلاندان اولدوزلار گؤرونه‌نه قدر. او واخت من خالقا دا ددئم: «قوی هر کس و اونون کؤمکچئسی گجه اورشلئمئن ائچئنده قالسین، اله کی، گجه کشئکچی، گوندوز ایسه فَحله اولسونلار.» بله‌جه نه من، نه قارداشلاریم، نه آداملاریم، نه ده دالیمجا گلن کشئکچئلر، هچ واخت پالتاریمیزی چیخارتمادیق؛ هر کس سو دالیسیجا گدنده بئله سئلاحینی یانیندا ساخلاییردی.