ആവർത്തനപുസ്തകം 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹മോശ എല്ലാ ഇസ്രായേലിനെയും വിളിച്ച് അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലേ, ഇന്ന് നിങ്ങൾ കേൾക്കെ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്ന ചട്ടങ്ങളും വിധികളും കേൾക്കുവിൻ. അവ പഠിച്ച് ജാഗ്രതയോടെ പ്രമാണിക്കുവിൻ.” ²നമ്മുടെ പിതാവ് ഹോരേബിൽവച്ച് നമ്മോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു. ³ഈ ഉടമ്പടി നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മുടെ പൂർവികരോടല്ല, ഇന്ന് ഇവിടെ ജീവനോടിരിക്കുന്ന നമ്മോട് എല്ലാവരോടുമാണ് ചെയ്തത്. ⁴നമ്മുടെ പിതാവ് പർവതത്തിൽവച്ച് തീയുടെ നടുവിൽനിന്ന് നിങ്ങളോട് മുഖാമുഖം സംസാരിച്ചു.

⁵നിങ്ങൾ തീയെ ഭയന്ന് പർവതത്തിൽ കയറാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം നിങ്ങളെ അറിയിക്കേണ്ടതിന് ആ സമയത്ത് ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ നിന്നു. അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു:

⁶“ഈജിപ്തിൽനിന്ന്, അടിമത്തത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന്, നിന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ പിതാവ് ഞാനാകുന്നു.

⁷“എന്റെ സന്നിധിയിൽ നിനക്ക് വേറെ ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടാകരുത്.

⁸“മീതെ ആകാശത്തിലോ താഴെ ഭൂമിയിലോ ഭൂമിക്കുകീഴെ വെള്ളത്തിലോ ഉള്ള യാതൊന്നിന്റെയും രൂപമായ കൊത്തുപണിയായ വിഗ്രഹം നീ നിനക്കായി ഉണ്ടാക്കരുത്. ⁹അവയെ നീ നമസ്കരിക്കുകയോ സേവിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്; എന്തെന്നാൽ നിന്റെ പിതാവായ ഞാൻ തീക്ഷ്ണതയുള്ള പിതാവാകുന്നു. എന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യം മക്കളുടെമേൽ മൂന്നും നാലും തലമുറവരെ ഞാൻ ചുമത്തുന്നു, ¹⁰എന്നാൽ എന്നെ സ്നേഹിച്ച് എന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുന്നവരുടെ ആയിരം തലമുറകളോട് അചഞ്ചലസ്നേഹം കാട്ടുന്നു.

¹¹“നിന്റെ പിതാവിന്റെ നാമം നീ വൃഥാ എടുക്കരുത്; എന്തെന്നാൽ തന്റെ നാമം വൃഥാ എടുക്കുന്നവനെ നമ്മുടെ പിതാവ് ശിക്ഷിക്കാതെ വിടുകയില്ല.

¹²“നിന്റെ പിതാവ് നിന്നോട് കല്പിച്ചതുപോലെ, ശബ്ബത്തുദിനം വിശുദ്ധമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടതിന് അത് ആചരിക്കുക. ¹³ആറു ദിവസം നീ അധ്വാനിച്ച് നിന്റെ എല്ലാ വേലയും ചെയ്യണം, ¹⁴എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ പിതാവിന്റെ ശബ്ബത്ത് ആകുന്നു. അന്ന് നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ നിന്റെ ദാസനോ ദാസിയോ നിന്റെ കാളയോ കഴുതയോ മറ്റേതെങ്കിലും കന്നുകാലിയോ നിന്റെ പട്ടണങ്ങളിലെ പരദേശിയോ യാതൊരു വേലയും ചെയ്യരുത്—നിന്റെ ദാസനും ദാസിയും നിന്നെപ്പോലെ വിശ്രമിക്കേണ്ടതിന്. ¹⁵നീ ഈജിപ്തിൽ അടിമയായിരുന്നുവെന്നും, ബലമുള്ള കൈകൊണ്ടും നീട്ടിയ ഭുജംകൊണ്ടും നിന്റെ പിതാവ് നിന്നെ അവിടെനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നുവെന്നും ഓർക്കുക. അതുകൊണ്ടാണ് ശബ്ബത്തുദിനം ആചരിക്കാൻ നിന്റെ പിതാവ് നിന്നോട് കല്പിച്ചത്.

¹⁶“നിന്റെ പിതാവ് നിന്നോട് കല്പിച്ചതുപോലെ നിന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും ബഹുമാനിക്കുക; അപ്പോൾ നിന്റെ ആയുസ്സ് ദീർഘമായിരിക്കും, നിന്റെ പിതാവ് നിനക്കു നല്കുന്ന ദേശത്ത് നിനക്ക് നന്മ ഉണ്ടാകും.

¹⁷“നീ കൊല ചെയ്യരുത്.

¹⁸“നീ വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്.

¹⁹“നീ മോഷ്ടിക്കരുത്.

²⁰“നിന്റെ അയൽക്കാരന് വിരോധമായി കള്ളസാക്ഷ്യം പറയരുത്.

²¹“നിന്റെ അയൽക്കാരന്റെ ഭാര്യയെ നീ മോഹിക്കരുത്. നിന്റെ അയൽക്കാരന്റെ വീടോ നിലമോ ദാസനോ ദാസിയോ കാളയോ കഴുതയോ അയൽക്കാരനുള്ള യാതൊന്നുമോ നീ ആഗ്രഹിക്കരുത്.”

²²ഈ വചനങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവ് പർവതത്തിൽവച്ച് തീയുടെയും മേഘത്തിന്റെയും കൂരിരുളിന്റെയും നടുവിൽനിന്ന് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സർവസഭയോടും അരുളിച്ചെയ്തു; അധികമായി ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർത്തില്ല. അവിടുന്ന് അവ രണ്ടു കല്പലകകളിൽ എഴുതി എനിക്കു തന്നു. ²³പർവതം തീ ആളിക്കത്തുമ്പോൾ ഇരുളിൽനിന്നുള്ള ആ ശബ്ദം നിങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഗോത്രത്തലവന്മാരും മൂപ്പന്മാരും എല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു,

²⁴നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ തേജസ്സും മഹത്ത്വവും ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതന്നു; അവിടുത്തെ ശബ്ദം തീയുടെ നടുവിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു. നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരു മനുഷ്യനോട് സംസാരിക്കുന്നതും ആ മനുഷ്യൻ ഇപ്പോഴും ജീവനോടിരിക്കുന്നതും ഇന്ന് ഞങ്ങൾ കണ്ടു. ²⁵ഇനി ഞങ്ങൾ എന്തിനു മരിക്കണം? ഈ മഹാഗ്നി ഞങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കും. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശബ്ദം ഇനിയും ഞങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ഞങ്ങൾ മരിച്ചുപോകും. ²⁶തീയുടെ നടുവിൽനിന്ന് സംസാരിക്കുന്ന ജീവനുള്ള പിതാവിന്റെ ശബ്ദം ഞങ്ങളെപ്പോലെ കേട്ടിട്ടും ജീവനോടിരുന്ന ഒരുവൻ സകല മനുഷ്യരിലും ആരുണ്ട്? ²⁷താങ്കൾ അടുത്തുചെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നതെല്ലാം കേൾക്കുക; എന്നിട്ട് നമ്മുടെ പിതാവ് താങ്കളോട് അരുളിച്ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ഞങ്ങളോടു പറയുക; ഞങ്ങൾ കേട്ട് അനുസരിക്കും.”

²⁸നിങ്ങൾ എന്നോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നമ്മുടെ പിതാവ് കേട്ടു; നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഈ ജനം നിന്നോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേട്ടു. അവർ പറഞ്ഞതെല്ലാം ശരി തന്നെ. ²⁹എന്നെ ഭയപ്പെട്ട് എന്റെ സകല കല്പനകളും എന്നും പ്രമാണിക്കുന്ന ഈ ഹൃദയം അവർക്ക് എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ—അവർക്കും അവരുടെ മക്കൾക്കും എന്നേക്കും നന്മ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു! ³⁰നീ ചെന്ന് അവരോട്, ‘നിങ്ങളുടെ കൂടാരങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ’ എന്നു പറയുക. ³¹എന്നാൽ നീ ഇവിടെ എന്നോടുകൂടെ നിൽക്കുക; നീ അവരെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട കല്പന മുഴുവനും—ചട്ടങ്ങളും വിധികളും—ഞാൻ നിന്നോടു പറയും; ഞാൻ അവകാശമായി അവർക്കു നല്കുന്ന ദേശത്ത് അവർ അവ അനുസരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നെ.”

³²അതുകൊണ്ട് നിന്റെ പിതാവ് നിന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ ചെയ്യാൻ ജാഗ്രതയായിരിക്കുക; ഇടത്തോട്ടോ വലത്തോട്ടോ മാറിപ്പോകരുത്. ³³നിങ്ങൾ അവകാശമാക്കുന്ന ദേശത്ത് ജീവിച്ച്, അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ട്, ദീർഘായുസ്സോടിരിക്കേണ്ടതിന് നിന്റെ പിതാവ് കല്പിച്ച വഴിയിലെല്ലാം നടക്കുക.