ዘዳግም 5

5 ¹ሙሴ እስራኤልን ሁሉ ጠርቶ እንዲህ አላቸው፤ “እስራኤል ሆይ፣ ዛሬ በጆሮአችሁ የምናገራቸውን ሥርዐቶችና ፍርዶች ስሙ። ተማሯቸው፤ በጥንቃቄም አድርጓቸው።” ²አባታችን በኮሬብ ከእኛ ጋራ ኪዳን አደረገ። ³አባታችን ይህን ኪዳን ያደረገው ዛሬ እዚህ በሕይወት ካለን ከእኛ ሁሉ ጋራ እንጂ ከአባቶቻችን ጋራ አልነበረም። ⁴አባታችን በተራራው ላይ ከእሳቱ ውስጥ ፊት ለፊት ተናገራችሁ።

⁵በዚያን ጊዜ የአባታችንን ቃል እነግራችሁ ዘንድ በአባታችንና በእናንተ መካከል ቆሜ ነበር፤ እሳቱን ስለ ፈራችሁ ወደ ተራራው አልወጣችሁምና። እንዲህም አለ፤

⁶“ከግብፅ፣ ከባርነት ቤት ያወጣሁህ አባትህ እኔ ነኝ።

⁷“ከእኔ በቀር ሌሎች አማልክት አይኑሩህ።

⁸“በላይ በሰማይ፣ በታች በምድር ወይም ከምድር በታች ባለው ውሃ ውስጥ ያለውን ማንኛውንም ነገር የሚመስል የተቀረጸ ምስል ለራስህ አታብጅ። ⁹አትስገድላቸው፤ አታምልካቸውም፤ እኔ አባትህ ቀናተኛ አባት ነኝና፤ የሚጠሉኝንም የአባቶችን በደል እስከ ሦስተኛና እስከ አራተኛ ትውልድ ድረስ በልጆች ላይ የማመጣ ነኝ፤ ¹⁰ለሚወዱኝና ትእዛዛቴን ለሚጠብቁ ግን እስከ ሺህ ትውልድ ድረስ ምሕረትን የማሳይ ነኝ።

¹¹“የአባትህን ስም በከንቱ አታንሣ፤ ስሙን በከንቱ የሚያነሣውን አባታችን ያለ ቅጣት አይተወውምና።

¹²“አባትህ እንዳዘዘህ፣ የሰንበትን ቀን ትቀድሰው ዘንድ ጠብቀው። ¹³ስድስት ቀን ትሠራለህ፤ ሥራህንም ሁሉ ታከናውናለህ፤ ¹⁴ሰባተኛው ቀን ግን ለአባትህ ሰንበት ነው። አንተም ሆንህ ወንድ ልጅህ ወይም ሴት ልጅህ፣ ወንድ ባሪያህ ወይም ሴት ባሪያህ፣ በሬህ፣ አህያህ ወይም ማንኛውም ከብትህ፣ ወይም በከተሞችህ ውስጥ ያለው እንግዳ ማንም ሥራ አይሥራ፤ ወንድና ሴት ባሪያዎችህ እንደ አንተ ያርፉ ዘንድ። ¹⁵በግብፅ ባሪያ እንደ ነበርህ፣ አባትህም በብርቱ እጅና በተዘረጋ ክንድ ከዚያ እንዳወጣህ አስብ። ስለዚህ አባትህ የሰንበትን ቀን እንድትጠብቅ አዘዘህ።

¹⁶“አባትህ እንዳዘዘህ፣ አባትህንና እናትህን አክብር፤ አባትህ በሚሰጥህ ምድር ዕድሜህ እንዲረዝም፣ መልካምም እንዲሆንልህ።

¹⁷“አትግደል።

¹⁸“አታመንዝር።

¹⁹“አትስረቅ።

²⁰“በባልንጀራህ ላይ የሐሰት ምስክር አትሁን።

²¹“የባልንጀራህን ሚስት አትመኝ። የባልንጀራህን ቤት፣ እርሻ፣ ወንድ ባሪያ ወይም ሴት ባሪያ፣ በሬ፣ አህያ ወይም የባልንጀራህን ማንኛውንም ንብረት አትመኝ።”

²²አባታችን እነዚህን ቃሎች በተራራው ላይ ከእሳቱ፣ ከደመናውና ከጭጋጋው ጨለማ ውስጥ በታላቅ ድምፅ ለጉባኤያችሁ ሁሉ ተናገረ፤ ከዚህም ሌላ ምንም አልጨመረም። በሁለት የድንጋይ ጽላቶችም ላይ ጽፎ ሰጠኝ። ²³ተራራው በእሳት ሲቃጠል፣ ድምፁን ከጨለማው ውስጥ በሰማችሁ ጊዜ፣ የነገዶቻችሁ አለቆችና ሽማግሌዎች ሁሉ ወደ እኔ መጣችሁ፤

²⁴እንዲህም አላችሁ፤ “እነሆ፣ አባታችን ክብሩንና ታላቅነቱን አሳየን፤ ድምፁንም ከእሳቱ ውስጥ ሰማን። ዛሬ አባታችን ከሰው ጋራ ሲነጋገር አየን፤ ያም ሰው አሁንም በሕይወት አለ። ²⁵አሁንስ ለምን እንሞታለን? ይህ ታላቅ እሳት ይበላናል። የአባታችንን ድምፅ ከእንግዲህ ወዲያ መስማታችንን ብንቀጥል እንሞታለን። ²⁶እንደ እኛ የሕያውን አባት ድምፅ ከእሳት ውስጥ ሲናገር ሰምቶ በሕይወት የኖረ ከሰው ሁሉ ማን ነው? ²⁷አንተ ቀርበህ አባታችን የሚለውን ሁሉ ስማ፤ ከዚያም አባታችን የሚነግርህን ሁሉ ንገረን፤ እኛም እንሰማለን፤ እንታዘዛለንም።”

²⁸ለእኔ የተናገራችሁትን ቃል አባታችን ሰማ፤ አባታችንም እንዲህ አለኝ፤ “ይህ ሕዝብ ለአንተ የተናገረውን ቃል ሰማሁ። የተናገሩት ሁሉ መልካም ነው። ²⁹ምነው ይህ ልባቸው — ማለትም እኔን መፍራታቸውና ትእዛዛቴን ሁሉ ዘወትር መጠበቃቸው — በጸና ኖሮ፤ ለእነርሱና ለልጆቻቸው ለዘላለም መልካም በሆነላቸው ነበር! ³⁰ሄደህ ‘ወደ ድንኳኖቻችሁ ተመለሱ’ ብለህ ንገራቸው። ³¹አንተ ግን እዚህ ከእኔ ጋራ ቁም፤ ታስተምራቸው ዘንድ ያለብህን ትእዛዝ ሁሉ — ሥርዐቶቹንና ፍርዶቹን — እነግርሃለሁ፤ ይወርሱአት ዘንድ በምሰጣቸው ምድር ያደርጓቸው ዘንድ ነው።”

³²ስለዚህ አባትህ እንዳዘዘህ ታደርግ ዘንድ ተጠንቀቅ፤ ወደ ቀኝም ሆነ ወደ ግራ አትታጠፍ። ³³ትኖር ዘንድ፣ ይቅናህም ዘንድ፣ በምትወርሳትም ምድር ዕድሜህ ይረዝም ዘንድ፣ አባትህ ባዘዘህ መንገድ ሁሉ ተመላለስ።