હોરેબમાં આપણા પિતાનો કરાર
મૂસા નવી પેઢી આગળ દસ વચનો ફરી કહે છે અને ભારપૂર્વક જણાવે છે કે કરાર ફક્ત તેમનાં માતાપિતા સાથે નહીં, તેમની સાથે પણ થયો હતો. અહીં સાબ્બાથનો આધાર ગુલામીની યાદ છે. અગ્નિથી ભયભીત લોકો મૂસાને પોતાના વતી સાંભળવા કહે છે, અને આપણા પિતા ઇચ્છે છે કે તેમનાં હૃદય એવાં જ રહે.
5 1મૂસાએ સર્વ ઇઝરાયલને બોલાવીને તેઓને કહ્યું: “હે ઇઝરાયલ, આજે તમારા સાંભળતાં જે વિધિઓ તથા નિયમો હું કહું છું તે સાંભળો. તેમને શીખો ને કાળજીપૂર્વક પાળો.” 2આપણા પિતાએ હોરેબમાં આપણી સાથે કરાર કર્યો. 3આ કરાર આપણા પિતાએ આપણા પૂર્વજો સાથે નહિ, પણ આપણી સાથે, એટલે આજે અહીં જીવતા આપણ સૌની સાથે કર્યો. 4આપણા પિતાએ પર્વત પર અગ્નિમાંથી તમારી સાથે મોઢામોઢ વાત કરી.
5તે સમયે હું આપણા પિતા તથા તમારી વચ્ચે ઊભો રહ્યો, જેથી આપણા પિતાનું વચન તમને કહું, કારણ, તમે અગ્નિથી બીધા ને પર્વત પર ચઢ્યા નહિ. તેમણે કહ્યું:
6“હું તમારા પિતા છું, જેમણે તમને મિસરમાંથી, ગુલામીના ઘરમાંથી, બહાર કાઢ્યા.
7“મારી આગળ તમારે બીજા કોઈ દેવ ન હોય.
8“તમે પોતાને માટે કોતરેલી મૂર્તિ ન બનાવો—ઉપર આકાશમાં, નીચે પૃથ્વી પર, કે પૃથ્વી નીચેનાં પાણીમાં જે કંઈ છે તેના કોઈ પણ રૂપની. 9તમે તેમને પગે ન લાગો કે તેમની સેવા ન કરો, કારણ, હું, તમારા પિતા, ઈર્ષ્યાળુ પિતા છું; જેઓ મને ધિક્કારે છે તેમનાં સંતાનો પર પિતાઓના અપરાધનો બદલો ત્રીજી તથા ચોથી પેઢી સુધી લઉં છું, 10પણ જેઓ મને પ્રેમ કરે છે ને મારી આજ્ઞાઓ પાળે છે તેમની હજાર પેઢી સુધી કરારનો પ્રેમ દર્શાવું છું.
11“તમારા પિતાના નામનો દુરુપયોગ ન કરો, કારણ, જે કોઈ તેમના નામનો દુરુપયોગ કરે છે તેને આપણા પિતા શિક્ષા કર્યા વિના છોડશે નહિ.
12“વિશ્રામવાર પાળો ને તેને પવિત્ર રાખો, જેમ તમારા પિતાએ તમને આજ્ઞા આપી છે તેમ. 13છ દિવસ તમે મહેનત કરો ને તમારું સર્વ કામ કરો, 14પણ સાતમો દિવસ તમારા પિતાને માટે વિશ્રામવાર છે. કોઈ કામ ન કરો—તમે, તમારો દીકરો કે દીકરી, તમારો દાસ કે દાસી, તમારો બળદ, ગધેડો કે કોઈ પણ પશુ, કે તમારાં નગરોમાંનો પરદેશી—જેથી તમારા દાસ તથા દાસી તમારી જેમ વિશ્રામ પામે. 15યાદ રાખો કે તમે મિસરમાં ગુલામ હતા, ને તમારા પિતાએ બળવાન હાથ તથા લંબાવેલા બાહુથી તમને ત્યાંથી બહાર કાઢ્યા. તેથી તમારા પિતાએ તમને વિશ્રામવાર પાળવાની આજ્ઞા આપી.
16“તમારા પિતા તથા તમારી માતાને માન આપો, જેમ તમારા પિતાએ તમને આજ્ઞા આપી છે તેમ, જેથી તમારા દિવસો લાંબા થાય ને જે દેશ તમારા પિતા તમને આપે છે તેમાં તમારું ભલું થાય.
17“તમે ખૂન ન કરો.
18“તમે વ્યભિચાર ન કરો.
19“તમે ચોરી ન કરો.
20“તમે તમારા પડોશી વિરુદ્ધ ખોટી સાક્ષી ન પૂરો.
21“તમારા પડોશીની પત્નીની લાલસા ન કરો. તમારા પડોશીના ઘર, ખેતર, દાસ કે દાસી, બળદ, ગધેડા, કે તમારા પડોશીની માલિકીની કોઈ પણ વસ્તુની ઇચ્છા ન કરો.”
22આ વચનો આપણા પિતાએ પર્વત પર અગ્નિ, વાદળ તથા ગાઢ અંધકારમાંથી મોટા અવાજે તમારી આખી સભાને કહ્યાં; તેમણે બીજું કંઈ ઉમેર્યું નહિ. તેમણે તે બે પથ્થરની તકતીઓ પર લખીને મને આપ્યાં. 23જ્યારે પર્વત અગ્નિથી સળગતો હતો ત્યારે અંધકારમાંથી તે અવાજ તમે સાંભળ્યો, ત્યારે તમે—તમારા સર્વ કુળના મુખ્ય પુરુષો તથા વડીલો—મારી પાસે આવ્યા,
24ને તમે કહ્યું, “જુઓ, આપણા પિતાએ આપણને પોતાનો મહિમા તથા મહાનતા બતાવ્યાં; અગ્નિમાંથી આપણે તેમનો અવાજ સાંભળ્યો. આજે આપણે જોયું કે આપણા પિતા માણસ સાથે બોલે છે, ને તે માણસ હજી જીવે છે. 25હવે આપણે શા માટે મરીએ? આ મોટો અગ્નિ આપણને ભસ્મ કરશે. જો આપણે આપણા પિતાનો અવાજ વધારે સાંભળતા રહીશું, તો આપણે મરી જઈશું. 26આપણી જેમ અગ્નિમાંથી બોલતા જીવંત પિતાનો અવાજ સાંભળીને સર્વ માણસોમાંથી કોણ જીવ્યું છે? 27તમે પાસે જઈને આપણા પિતા જે કહે તે સર્વ સાંભળો, પછી આપણા પિતા તમને જે કહે તે સર્વ અમને કહો, ને અમે સાંભળીને પાળીશું.”
28આપણા પિતાએ મને કહેલાં તમારાં વચનો સાંભળ્યાં, ને આપણા પિતાએ મને કહ્યું: “આ લોકોએ તને જે કહ્યું તે મેં સાંભળ્યું. તેમણે જે કહ્યું તે સર્વ બરાબર છે. 29અરે, તેઓ આવું જ હૃદય રાખે—મારો ભય રાખે ને સદા મારી સર્વ આજ્ઞાઓ પાળે—તો તેમનું તથા તેમનાં સંતાનોનું સદાકાળ ભલું થાય! 30જઈને તેઓને કહે, ‘તમારા તંબુઓમાં પાછા જાઓ.’ 31પણ તું અહીં મારી સાથે ઊભો રહે, ને હું તને આખી આજ્ઞા—વિધિઓ તથા નિયમો—કહીશ, જે તારે તેઓને શીખવવાની છે, જેથી જે દેશ હું તેઓને વતન તરીકે આપું છું તેમાં તેઓ તે પાળે.”
32તેથી જેમ તમારા પિતાએ તમને આજ્ઞા આપી છે તેમ કરવા કાળજી રાખો; જમણે કે ડાબે ન ફરો. 33તમારા પિતાએ આજ્ઞા આપેલા આખા માર્ગે ચાલો, જેથી જે દેશ તમે વતનમાં લેશો તેમાં તમે જીવો, સમૃદ્ધ થાઓ ને લાંબો સમય ટકી રહો.