اسان جي پيءُ جو حوريب ۾ عهد
موسيٰ هڪ نئين نسل اڳيان ڏهه ڪلام ورجائي ٿو ۽ زور ڏئي ٿو ته عهد رڳو سندن وڏن سان نه، پر ساڻن ٿيو هو. هتي سبت جو بنياد ياد ڪيل غلامي آهي. ماڻهو، باهه کان ڊڄي، موسيٰ کي چون ٿا ته سندن بدران هو ٻڌي، ۽ اسان جو پيءُ چاهي ٿو ته سندن دليون ائين ئي رهن.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 6–21, 28–31
5 1موسيٰ سڄي اسرائيل کي سڏي چيو تہ ”اي اسرائيل، اهي قاعدا ۽ فيصلا ٻڌو جيڪي آءٌ اڄ اوهان جي ٻڌندي ٿو چوان. انهن کي سکو ۽ ڌيان سان انهن تي عمل ڪريو.“ 2اسان جي پيءُ حوريب ۾ اسان سان عهد ڪيو. 3اسان جي پيءُ هي عهد اسان جي ابن ڏاڏن سان نہ، پر اسان سان ڪيو، يعني اسان سڀني سان جيڪي اڄ هتي جيئرا آهيون. 4اسان جي پيءُ جبل تي باهہ جي وچ مان اوهان سان منهن به منهن ڳالهايو.
5ان وقت آءٌ اسان جي پيءُ ۽ اوهان جي وچ ۾ بيٺس تہ اوهان کي اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌايان، ڇاڪاڻ تہ اوهين باهہ کان ڊڄي ويا هئا ۽ جبل تي نہ چڙهيا هئا. هن چيو تہ
6”آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان، جنهن تو کي مصر مان، غلاميءَ جي گھر مان ڪڍي آندو.
7”تو لاءِ منهنجي اڳيان ٻيا ڪي بہ معبود نہ هجن.
8”پنهنجي لاءِ ڪو ڪتيل بت نہ ٺاهج، نڪي ڪنهن اهڙي شيءِ جي ڪا صورت، جيڪا مٿي آسمانن ۾، هيٺ زمين تي، يا زمين هيٺ پاڻيءَ ۾ آهي. 9انهن اڳيان نہ جھُڪج ۽ نہ انهن جي پوڄا ڪج، ڇاڪاڻ تہ آءٌ، تنهنجو پيءُ، غيرت وارو پيءُ آهيان، جيڪو مون کان نفرت ڪندڙن جي ٽئين ۽ چوٿين پيڙهيءَ تائين پيئرن جي بڇڙائي جو بدلو ٻارن کان وٺان ٿو، 10پر مون سان پيار ڪندڙن ۽ منهنجا حڪم مڃيندڙن جي هزار پيڙهين تائين عهد جي لافاني شفقت ڪريان ٿو.
11”تنهنجي پيءُ جو نالو ناحق نہ وٺج، ڇاڪاڻ تہ جيڪو سندس نالو ناحق وٺندو، تنهن کي اسان جو پيءُ بنا سزا نہ ڇڏيندو.
12”سبت جي ڏينهن جي پابندي ڪج ۽ ان کي پاڪ رک، جيئن تنهنجي پيءُ تو کي حڪم ڏنو. 13ڇهه ڏينهن محنت ڪج ۽ پنهنجا سڀ ڪم ڪار ڪج، 14پر ستون ڏينهن تنهنجي پيءُ لاءِ سبت آهي. ڪو بہ ڪم نہ ڪج: نہ تون، نہ تنهنجو پٽ يا ڌيءُ، نہ تنهنجو نوڪر يا نوڪراڻي، نہ تنهنجو ڍڳو، گڏهه يا ڪو بہ ڍور، ۽ نہ تنهنجن شهرن ۾ رهندڙ پرديسي، جيئن تنهنجو نوڪر ۽ نوڪراڻي بہ تو جيان آرام ڪن. 15ياد رک تہ تون مصر ۾ غلام هئين، ۽ تنهنجي پيءُ تو کي اتان زوردار هٿ ۽ ڊگهيل ٻانهن سان ڪڍي آندو. تنهنڪري تنهنجي پيءُ تو کي سبت جي ڏينهن جي پابندي ڪرڻ جو حڪم ڏنو.
16”پنهنجي ماءُ پيءُ جو احترام ڪج، جيئن تنهنجي پيءُ تو کي حڪم ڏنو، تہ جيئن تنهنجا ڏينهن ڊگها ٿين ۽ جنهن ملڪ ۾ تنهنجو پيءُ تو کي ڏئي رهيو آهي، تنهن ۾ تنهنجو چڱو ٿئي.
17”قتل نہ ڪج.
18”زناڪاري نہ ڪج.
19”چوري نہ ڪج.
20”پنهنجي پاڙيسريءَ خلاف ڪوڙي شاهدي نہ ڏج.
21”پنهنجي پاڙيسريءَ جي زال تي طمع نہ ڪج. پنهنجي پاڙيسريءَ جي گھر، پوک، نوڪر يا نوڪراڻي، ڍڳي، گڏهه، يا پاڙيسريءَ جي ڪنهن بہ شيءِ جي خواهش نہ ڪج.“
22اسان جي پيءُ اهي ڳالهيون اوهان جي سڄي ميڙ کي جبل تي، باهہ، ڪڪر ۽ گهري اونداهيءَ مان وڏي آواز سان چيون؛ ان کان وڌيڪ ڪجهه نہ چيائين. انهن کي ٻن پٿر جي تختين تي لکي مون کي ڏنائين. 23جڏهن اوهان اونداهيءَ مان آواز ٻڌو ۽ جبل باهہ سان ٻري رهيو هو، تڏهن اوهين منهنجي ڏانهن آيا، پنهنجن قبيلن جا سڀ سردار ۽ بزرگ،
24اوهان چيو تہ ”ڏس، اسان جي پيءُ اسان کي پنهنجو جلوو ۽ وڏائي ڏيکاريائين؛ اسان باهہ مان سندس آواز ٻڌو. اڄ اسان ڏٺو تہ اسان جي پيءُ ماڻهوءَ سان ڳالهايو، ۽ اهو ماڻهو اڃا جيئرو آهي. 25هاڻي اسان ڇو مرون؟ هيءَ وڏي باهہ اسان کي ڳڙڪائي ويندي. جيڪڏهن اسان اسان جي پيءُ جو آواز اڃا وڌيڪ ٻڌندا رهياسين تہ مري وينداسين. 26سڀني ماڻهن مان ڪنهن اسان وانگر جيئري پيءُ جو باهہ جي وچ مان ڳالهائڻ جو آواز ٻڌو آهي ۽ جيئرو رهيو آهي؟ 27ويجهو وڃ ۽ اسان جو پيءُ جيڪي ڪجهه چوي سو سڀ ٻڌ، پوءِ اسان جو پيءُ تو کي جيڪي ڪجهه چوي سو اسان کي ٻڌاءِ، تہ اسين ٻڌنداسين ۽ مڃينداسين.“
28اسان جي پيءُ اوهان جون اهي ڳالهيون ٻڌيون جيڪي اوهان مون کي چيون، ۽ اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”مون هن قوم جون اهي ڳالهيون ٻڌيون جيڪي هنن تو کي چيون. جيڪي بہ هنن چيو سو سڀ درست آهي. 29ڪاش هنن جي دل هميشه اهڙي ئي رهي، جو مون کان ڊڄن ۽ منهنجا سڀ حڪم هميشه مڃين، تہ جيئن هنن جو ۽ هنن جي ٻارن جو سدائين چڱو ٿئي! 30وڃي هنن کي چؤ تہ ’پنهنجن خيمن ڏانهن موٽي وڃو.‘ 31پر تون هتي مون وٽ بيهي رهه، تہ آءٌ تو کي سڄو حڪم، يعني قاعدا ۽ فيصلا ٻڌايان، جيڪي تون هنن کي سيکارج، تہ جيئن جيڪو ملڪ آءٌ هنن کي ملڪيت طور ڏئي رهيو آهيان، تنهن ۾ اهي انهن تي عمل ڪن.“
32تنهنڪري ڌيان رکو تہ جيئن اوهان جي پيءُ اوهان کي حڪم ڏنو آهي تيئن ڪريو؛ ساڄي يا کاٻي ڏانهن نہ مڙو. 33جنهن واٽ تي هلڻ جو اوهان جي پيءُ حڪم ڏنو آهي، انهيءَ سڄي واٽ تي هلو، تہ جيئن اوهين جيئرا رهو، خوشحال ٿيو ۽ جنهن ملڪ تي قبضو ڪندا، تنهن ۾ ڊگهو وقت رهو.
