ګردان 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹موسىٰ ټول اِسرائيل راوغوښتل او هغوئ ته يې ووئيل چې، ”اے اِسرائيلو، هغه قانونونه او حُکمونه واورئ چې نن زۀ يې ستاسو په اورېدو کښې وايم. دا زده کړئ او په غور سره يې پوره کوئ.“ ²زمونږ پلار په حورب کښې زمونږ سره لوظ وکړو. ³زمونږ پلار دا لوظ زمونږ د پلار نيکۀ سره ونۀ کړو، بلکې زمونږ سره يې وکړو، چې مونږ ټول نن دلته ژوندى يُو. ⁴زمونږ پلار په غر باندې د اور د مينځ نه تاسو سره مخامخ خبرې وکړې.

⁵په هغه وخت کښې زۀ ستاسو او زمونږ د پلار په مينځ کښې ودرېدم چې تاسو ته د زمونږ پلار خبره درورسوم، ځکه چې تاسو د اور نه وېرېدلئ او غر ته نۀ وئ ختلى. هغۀ وفرمائيل چې:

⁶”زۀ ستاسو پلار يم، چې تاسو مې د مصر نه، د غلامۍ د کور نه راويستلئ.

⁷”زما په مخکښې دې نور معبودان ستاسو نۀ وى.

⁸”تاسو دې پخپله دپاره هيڅ تراشلے بُت جوړ نۀ کړئ، نۀ د هغه څۀ کوم شکل چې پاس په آسمان کښې دى، نۀ د هغه چې لاندې په زمکه کښې دى، او نۀ د هغه چې د زمکې لاندې په اوبو کښې دى. ⁹هغوئ ته مۀ سجده کوئ او نۀ د هغوئ عبادت کوئ، ځکه چې زۀ، ستاسو پلار، غيرتى پلار يم، چې د پلارانو ګناه د بچو په سر بار کوم، تر درېمې او څلورمې پښتۍ پورې د هغه کسانو چې زما نه کرکه کوى، ¹⁰خو د هغه کسانو تر زرو پښتو پورې چې زما سره مينه کوى او زما حُکمونه ساتى، مينه ښايم.

¹¹”د خپل پلار نوم بې ځايه مۀ اخلئ، ځکه چې زمونږ پلار به هغه څوک چې د هغۀ نوم بې ځايه اخلى، بې سزا پرې نۀ ږدى.

¹²”د سبت ورځ خيال ساتئ، چې هغه پاکه وساتئ، لکه څنګه چې ستاسو پلار تاسو ته حُکم درکړے وو. ¹³شپږ ورځې به تاسو محنت کوئ او خپل ټول کارونه به کوئ، ¹⁴خو اوومه ورځ د ستاسو پلار دپاره د سبت ورځ ده. هيڅ کار مۀ کوئ، نۀ تۀ، نۀ ستا زوئ او لور، نۀ ستا نوکر او وينځه، نۀ ستا غوايه، خره، او نۀ کوم بل څاروے، او نۀ هغه پردے چې ستا په ښارونو کښې وى، دې دپاره چې ستا نوکر او وينځه هم ستا په شان آرام وکړى. ¹⁵ياد ساته چې تۀ په مصر کښې غلام وې، او ستا پلار په زورور لاس او غځېدلى بازو سره تۀ له هغه ځائ نه راويستلې. نو ځکه ستا پلار تا ته حُکم درکړو چې د سبت ورځ وساتې.

¹⁶”د خپل پلار او خپلې مور عزت کوه، لکه څنګه چې ستا پلار تا ته حُکم درکړے دے، دې دپاره چې ستا عُمر اوږد شى او په هغه مُلک کښې چې ستا پلار يې تا له درکوى، ستا سره ښۀ وشى.

¹⁷”تۀ دې قتل نۀ کوې.

¹⁸”تۀ دې زنا نۀ کوې.

¹⁹”تۀ دې غلا نۀ کوې.

²⁰”تۀ دې د خپل ګاونډى په خلاف دروغژنه ګواهى نۀ ورکوې.

²¹”د خپل ګاونډى د ښځې لالچ مۀ کوه. د خپل ګاونډى د کور، پټى، نوکر، وينځې، غوايى، خرۀ، او د هر هغه څۀ چې ستا د ګاونډى وى، خواهش مۀ کوه.“

²²دا خبرې زمونږ پلار په غر باندې د اور، وريځې او ګاڼه تيارې د مينځ نه، په اوچت آواز سره ستاسو ټول مجمع ته وفرمائيلې؛ هغۀ پرې نور هيڅ وا نۀ چول. هغۀ دا د تيږو په دوو تختو باندې وليکلې او ما له يې راکړې. ²³کله چې تاسو د تيارې د مينځ نه آواز واورېدو، او غر په اور سره بل وو، نو تاسو ما ته راغلئ، يعنې ستاسو د قبيلو ټول مشران او بزرګان،

²⁴او تاسو ووئيل چې، ”وګوره، زمونږ پلار خپل جلال او لوئى راوښودله؛ مونږ د هغۀ آواز د اور د مينځ نه واورېدو. نن مونږ وليدل چې زمونږ پلار د يو اِنسان سره خبرې وکړې، او هغه اِنسان لا تر اوسه ژوندے دے. ²⁵نو اوس مونږ ولې مړۀ شُو؟ دا لوئ اور به مونږ وخورى. کۀ مونږ د زمونږ پلار آواز نور هم اورېدو ته دوام ورکړو، نو مونږ به مړۀ شُو. ²⁶زمونږ په شان د ټولو اِنسانانو نه داسې څوک شته چې د ژوندى پلار آواز يې د اور د مينځ نه خبرې کولو اورېدلے وى او بيا هم ژوندے پاتې شوے وى؟ ²⁷تۀ نزدې ورشه، او هر څۀ چې زمونږ پلار وائى، واوره، بيا هر څۀ چې زمونږ پلار تا ته وفرمائى، مونږ ته يې ووايه، او مونږ به واورُو او اطاعت به وکړُو.“

²⁸زمونږ پلار ستاسو هغه خبرې واورېدلې چې تاسو ما ته کړې وې، او زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”ما د دې قوم هغه خبرې واورېدلې چې تا ته يې کړې. څۀ چې هغوئ ووئيل، هغه ټول رښتيا دى. ²⁹کاشکې هغوئ دا زړۀ تل داسې ساتلے وَى — چې زما نه وېرېدلى او زما ټول حُکمونه يې تل ساتلى — دې دپاره چې د هغوئ او د هغوئ د بچو سره تل ښۀ وشى! ³⁰لاړ شه او هغوئ ته ووايه چې، ’خپلو خيمو ته واپس لاړ شئ.‘ ³¹خو تۀ، دلته زما سره ودرېږه، او زۀ به تا ته ټول حُکم — قانونونه او فيصلې — دروايم چې تا به هغوئ ته ښيئ، دې دپاره چې هغوئ به يې په هغه مُلک کښې عمل کوى چې زۀ يې هغوئ له د ملکيت دپاره ورکوم.“

³²نو خيال ساتئ چې هم هغه شان وکړئ لکه څنګه چې ستاسو پلار تاسو ته حُکم درکړے دے؛ نۀ ښى لور ته او نۀ کيڼ لور ته واوړئ. ³³په هغه ټوله لار باندې وګرځئ چې ستاسو پلار حُکم درکړے دے، دې دپاره چې ژوندى پاتې شئ، ترقى وکړئ او په هغه مُلک کښې اوږد عُمر وکړئ چې تاسو به يې مالِکان شئ.