Jabur 106 FHB Father's Heart Bible™

106 ¹Haleluya! Padha saosa sokur marang Rama kita, awit Panjenengane iku becik; sih-kadarmane langgeng ing salawase.

²Sapa kang bisa nyritakake sakehing pakaryane kang gagah prakosa saka Rama kita, utawa ngabarake sakehing pangalembanane? ³Rahayu wong kang netepi kaadilan, kang tansah nindakake apa kang bener.

⁴Dhuh Rama, mugi kawula Paduka engeti kanthi sih-piwelas ingkang Paduka tedahaken dhateng umat Paduka; mugi Paduka rawuh dhateng kawula kanthi karahayon Paduka, ⁵supados kawula ningali kamulyaning para pilihan Paduka, tumut bingah ing kabingahaning bangsa Paduka, saha surak-surak sesarengan kaliyan pusaka Paduka.

⁶Aku kabeh wis padha gawe dosa, kaya para leluhur kita; aku wis padha tumindak luput, aku wis padha tumindak duraka. ⁷Nalika para leluhur kawula wonten ing tanah Mesir, piyambakipun sami boten nggatosaken kaelokan-kaelokan Paduka; sami boten enget dhateng kathahing sih-kadarman Paduka, malah sami mbalela wonten ing saganten, inggih punika Segara Abang. ^a a v7 Ing basa Ibrani: Yam Suf, ‘Segara Glagah.’ ⁸Nanging Panjenengane ngluwari wong-wong mau marga saka asmane, supaya nedahake pangwasane kang gedhe. ⁹Panjenengane ndukani Segara Abang, satemah dadi asat; wong-wong mau dituntun ngliwati banyu kang jero kaya ngliwati ara-ara samun. ¹⁰Panjenengane ngluwari wong-wong mau saka tangane kang sengit marang wong-wong mau, sarta nebus wong-wong mau saka tangane mungsuh. ¹¹Banyu nglelebi para satrune; ora ana siji-sijia kang kari. ¹²Banjur wong-wong mau padha ngandel marang pangandikane; padha memuji Panjenengane.

¹³Nanging wong-wong mau enggal padha lali marang pakaryane; padha ora ngenteni rancangane. ¹⁴Ana ing ara-ara samun wong-wong mau padha nguja hawa-nepsune, lan ing pasamunan padha nyoba marang Rama kita. ¹⁵Mulane Panjenengane maringi apa kang disuwun, nanging nekakake lelara kang ngrisak marang wong-wong mau. ¹⁶Ana ing patarupan wong-wong mau padha meri marang Nabi Musa, lan marang Harun, kang suci kagungane Rama kita. ¹⁷Bumi menga lan nguntal Datan, sarta ngurugi grombolane Abiram. ¹⁸Geni murub ing antarane grombolane; urubing geni ngobong wong-wong duraka.

¹⁹Ana ing Horeb wong-wong mau padha gawe pedhet lan sujud marang reca cithakan logam. ²⁰Wong-wong mau ngijolake kamulyane karo reca sapi kang mangan suket. ²¹Wong-wong mau padha lali marang Rama kita, Juru Slamete, kang wis nindakake prakara-prakara kang gedhe ana ing Mesir, ²²kaelokan-kaelokan ana ing tanah Ham, pakaryan kang nggegirisi ana ing sapinggire Segara Abang. ^b b v22 Tanah Ham iku jeneng puisi kuna kanggo nagara Mesir. ²³Mulane Panjenengane ngandika arep numpes wong-wong mau—saupama Nabi Musa, kang dadi pilihane, ora ngadeg ing panggonan kang bedhah ana ing ngarsane, kanggo mbalekake bebendune supaya ora numpes wong-wong mau.

²⁴Banjur wong-wong mau padha nyepelekake tanah kang nyenengake; padha ora ngandel marang prasetyane. ²⁵Wong-wong mau padha nggrundel ana ing tarube lan ora ngrungokake swaraning Rama kita. ²⁶Mulane Panjenengane ngangkat astane lan sumpah, yen bakal ndhawahake wong-wong mau ana ing ara-ara samun, ²⁷lan ndhawahake turune ana ing antarane para bangsa, sarta mbuyarake wong-wong mau ing saindenging nagara.

²⁸Wong-wong mau padha ngraketake awake marang Baal-Peor lan mangan kurban kang disaosake marang allah-allah kang mati. ²⁹Wong-wong mau padha nangekake bebendune srana panggawene, temah ana pageblug kang tuwuh ana ing antarane. ³⁰Nanging Pinehas ngadeg lan tumindak nglereni, temah pageblug mau kendel. ³¹Lan prakara iku kaetung dadi kabeneran tumrap dheweke, turun-tumurun ing salawas-lawase. ³²Ana ing banyu Meriba wong-wong mau padha nangekake bebendune, temah Nabi Musa nandhang cilaka marga saka wong-wong mau, ³³amarga wong-wong mau njalari rohe dadi getir, satemah dheweke clathu tanpa petung.

³⁴Wong-wong mau padha ora numpes para bangsa, kaya kang wis didhawuhake dening Rama kita marang wong-wong mau, ³⁵nanging padha campur karo para bangsa lan padha nulad pakulinane. ³⁶Wong-wong mau padha ngabekti marang brahalane, kang banjur dadi kala tumrap wong-wong mau. ³⁷Wong-wong mau padha ngurbanake anake lanang lan anake wadon marang para demit. ³⁸Wong-wong mau padha ngwutahake getih kang ora salah, yaiku getihe anake lanang lan wadon, kang dikurbanake marang brahalane tanah Kanaan, temah tanahe najis marga saka getih. ³⁹Wong-wong mau padha dadi najis marga tumindake lan padha laku jina srana panggawene.

⁴⁰Mulane bebendune Rama kita murub marang umate, sarta Panjenengane jeleh marang pusakane. ⁴¹Panjenengane masrahake wong-wong mau marang para bangsa, satemah wong kang sengit padha nguwasani. ⁴²Para mungsuhe padha nindhes wong-wong mau, satemah padha katelukake ing sangisoring pangwasane. ⁴³Kaping bola-bali Panjenengane ngluwari wong-wong mau, nanging ing sakabehing rancangane padha mbudidaya mbalela, satemah padha saya asor marga saka dosane. ⁴⁴Ewadene Panjenengane mirsani kasusahane nalika miyarsakake pasambate. ⁴⁵Marga saka wong-wong mau Panjenengane enget marang prajanjiane, sarta ngendhakake bebendune miturut agunging sih-kadarmane. ⁴⁶Panjenengane njalari sakehing wong kang nawan wong-wong mau padha melasi marang wong-wong mau.

⁴⁷Dhuh Rama, mugi Paduka milujengaken kawula sadaya, saha nglempakaken kawula saking antawising para bangsa, supados kawula saged saos sokur dhateng asma Paduka ingkang suci saha surak-surak wonten ing pepujen dhateng Paduka.

⁴⁸Pinujia Rama kita, Allahe Israel, wiwit ing kalanggengan nganti ing kalanggengan! Sarta kabeh umat padha ngucapa: “Amin!” Haleluya!