Efa vita pirinty
Boky

Maharitra Mandrakizay ny Famindrampony

Ny tantara iray ihany avy amin'ny lafiny hafa, ho fiaiken-keloka. Nanadino teo amin'ny ranomasina izy, naniry tany an-efitra, nanao ny zanak'omby, nanatitra ny zanany ho sorona. Imbetsaka Rayntsika no namela azy, nandre ny fitarainany ary nahatsiaro ny fanekeny na dia izany aza.

Toko 106.

Haleloia! Misaora an’i Raintsika, fa tsara Izy; maharitra mandrakizay ny famindrampony.

Iza no mahay mitantara ny asa lehibe nataon’i Raintsika, na mamoaka ny fiderana Azy rehetra? Sambatra izay mitandrina ny rariny, izay manao ny marina amin’ny andro rehetra.

Tsarovy aho, Rainay ô, amin’ny fankasitrahana asehonao ny olonao; midira amiko amin’ny famonjenao, mba hahitako ny fiadanan’ireo voafidinao, hifaliako amin’ny fifalian’ny firenenao, ary hihobiako miaraka amin’ny lovanao.

Nanota izahay tahaka ny razanay; nanao ny tsy mety izahay, nanao ny ratsy. Fony tany Ejipta ny razanay, dia tsy nandinika ny fahagagana nataonao izy; tsy nahatsiaro ny haben’ny famindramponao izy, fa niodina teo amoron-dranomasina, teo amin’ny Ranomasina Mena. a a v7 Hebreo: Yam Suf, « Ranomasina Volotsangana ». Nefa namonjy azy ireo Izy noho ny anarany, mba hampiharihary ny heriny lehibe. Nandrahona ny Ranomasina Mena Izy, dia ritra ny rano; nitondra azy ireo namaky ny lalina toy ny efitra Izy. Namonjy azy ireo tamin’ny tanan’ilay nankahala azy Izy, ary nanavotra azy tamin’ny tanan’ny fahavalo. Nanarona ny fahavalony ny rano; tsy nisy sisa na dia iray aza. Dia nino ny teniny izy ireo; nihira ny fiderana Azy.

Nefa tsy ela dia nanadino ny asany izy ireo; tsy niandry ny toroheviny. Tany an-efitra dia lasa nitsiriritra izy ireo, ary tany amin’ny tany foana dia nitsapa an’i Raintsika. Dia nomeny azy ireo izay nangatahiny, nefa nandefasany areti-mandringana teo aminy. Teo an-toby dia nialona an’i Mosesy izy ireo, sy an’i Arona, ilay masin’i Raintsika. Nivoha ny tany ka nitelina an’i Datana, ary nanarona ny andian’i Abirama. Nirehitra tamin’ny antokony ny afo; ny lelafo nandevona ny ratsy fanahy.

Tao Horeba dia nanao zanak’omby izy ireo ary niankohoka teo anoloan’ny sarin-javatra nalatsaka. Nanakalo ny voninahiny izy ireo tamin’ny sarin’ny omby mihinana ahitra. Nanadino an’i Raintsika, Mpamonjy azy, izy ireo, Izay efa nanao zavatra lehibe tany Ejipta, fahagagana tao amin’ny tanin’i Ham, asa mahatahotra teo amin’ny Ranomasina Mena. b b v22 Ny tanin’i Ham dia anarana poetika fahiny ho an’i Ejipta. Ka hoy Izy fa handringana azy ireo—raha tsy i Mosesy, ilay voafidiny, no nijoro teo amin’ny vaky teo anatrehany, mba hampiala ny fahatezerany tsy handringana azy.

Dia nanamavo ny tany mahafinaritra izy ireo; tsy nino ny teny fikasany. Nimonomonona tao amin’ny lainy izy ireo ary tsy nihaino ny feon’i Raintsika. Dia nanandratra ny tanany Izy ka nianiana fa hampianjera azy ireo any an-efitra, ary hampianjera ny taranany eo amin’ny firenena sy hampiely azy ireo eny amin’ny tany rehetra.

Nifamatotra tamin’ny Baala any Peora izy ireo ary nihinana ny fanatitra natao ho an’ny andriamanitra tsy velona. Nampahatezitra Azy tamin’ny asany izy ireo, ka nisy areti-mifindra nipoaka teo aminy. Nefa nitsangana i Finehasy ka nanelanela, dia nitsahatra ny areti-mifindra. Ary notanana ho fahamarinana taminy izany, hatramin’ny taranaka rehetra mandrakizay. Teo amin’ny ranon’i Meriba dia nampahatezitra Azy izy ireo, ary nisy loza nanjo an’i Mosesy noho izy ireo, satria nampangidihidy ny fanahiny izy ireo, ka niteny tsy nieritreritra izy.

Tsy nandringana ireo firenena izy ireo, araka ny nandidian’i Raintsika azy, fa nifangaro tamin’ireo firenena ka nianatra ny fanaony. Nanompo ny sampiny izy ireo, izay lasa fandrika taminy. Nanatitra ny zanany lahy sy ny zanany vavy ho an’ny demonia izy ireo. Nalatsany ny rà tsy meloka, ny rà ny zanany lahy sy ny zanany vavy, izay natolony ho an’ny sampin’i Kanana, ka voaloto ny tany tamin’ny rà. Lasa maloto tamin’ny asany izy ireo ary nijangajanga tamin’ny fihetsiny.

Ka nirehitra tamin’ny olony ny fahatezeran’i Raintsika, ary nankahala ny lovany Izy. Natolony ho an’ny firenena izy ireo, ary nanjaka taminy ireo nankahala azy. Nampahory azy ireo ny fahavalony, ary nampiambina ho eo ambany tanany izy. Impiry impiry Izy no namonjy azy ireo, nefa nirediredy ny hikomy tamin’ny fikasany rehetra izy, ary nilentika tao amin’ny helony. Nefa nijery ny fahorian’izy ireo Izy rehefa nandre ny fitarainany. Noho ny aminy dia nahatsiaro ny fanekeny Izy, ary nanenina araka ny haben’ny famindrampony. Nataony mamindra fo taminy ireo rehetra nandray azy ho babo.

Vonjeo izahay, Rainay ô, ary angony izahay avy eo amin’ny firenena, mba hisaoranay ny anaranao masina sy hifaly amin’ny fiderana Anao.

Isaorana anie ny Ray’i Israely, hatramin’ny taloha indrindra ka hatramin’ny mandrakizay! Ary aoka ny olona rehetra hanao hoe: « Amena! » Haleloia!