د هغۀ ثابته مينه د تل دپاره پاتې کيږى
همغه تاریخ له بل اړخه، د اعتراف په توګه. دوی په سمندر کې هېر کړل، په دښته کې یې حرص وکړ، خوسی یې جوړ کړ، خپل اولادونه یې قرباني کړل. بیا بیا زموږ پلار هغوی وسپارل، د هغوی چیغې یې واورېدې، او سره له دې هم یې خپل تړون په یاد وساته.
106 1هللويا! زمونږ پلار ته شکر وکړئ، ځکه چې هغه ښۀ دے؛ د هغۀ مينه تل ابدى ده.
2څوک د زمونږ پلار د لوئى کارونه بيان کولے شى، يا د هغۀ ټوله ثناء اعلان کولے شى؟ 3برکت دے په هغه کسانو باندې چې اِنصاف ساتى، چې تل هغه څۀ کوى چې صحيح وى.
4اے پلاره، ما ياد کړه، د هغه مهربانۍ سره چې خپلو خلقو ته ښايې؛ ما له خپل خلاصون سره راشه، 5دې دپاره چې زۀ ستا د غوره کړو شوو کسانو برکت وګورم، ستا د قوم په خوشحالۍ کښې خوشحاله شم، او ستا د ميراث سره ښادى وکړم.
6مونږ ګناه کړې ده، لکه څنګه چې زمونږ مشرانو وکړه؛ مونږ غلط کار کړے دے، مونږ بدکارى کړې ده. 7کله چې زمونږ مشران په مِصر کښې وُو، نو هغوئ ستا معجزو ته غور ونۀ کړو؛ هغوئ ستا د مينې کثرت ياد نۀ کړو، بلکې د سمندر په غاړه باغى شُو، a a v7 عبرانى: يم سُوف، ”د نيزيو سمندر.“ 8بيا هم هغۀ د خپل نوم په خاطر هغوئ خلاص کړل، دې دپاره چې خپل قدرت څرګند کړى. 9هغۀ بحرِ قُلزم ته جهڻ ووئيلو او هغه وچ شو؛ هغۀ هغوئ د ژورو اوبو نه داسې بوتلل لکه د بيابان نه. 10هغۀ هغوئ د هغه چا د لاس نه چې هغوئ سره يې کينه وه خلاص کړل، او د دښمن د لاس نه يې هغوئ آزاد کړل. 11اوبو د هغوئ مخالفين پټ کړل؛ د هغوئ نه يو هم پاتې نۀ شو. 12بيا هغوئ د هغۀ په خبرو ايمان راوړو؛ هغوئ د هغۀ ثناء صفت ووئيلو.
13خو هغوئ ژر د هغۀ کارونه هېر کړل؛ هغوئ د هغۀ د مشورې انتظار ونۀ کړو. 14په بيابان کښې هغوئ د خواهش مغلوب شُو، او په وچه زمکه کښې هغوئ زمونږ پلار وآزمائيلو. 15نو هغۀ هغوئ ته هغه څۀ ورکړل چې هغوئ وغوښتل، خو د هغوئ په مينځ کښې يې يو کمزورى کوونکے مرض ولېږلو. 16په خېمو کښې هغوئ د موسىٰ سره حسد وکړو، او د هارون سره، چې د زمونږ پلار مُقدس بنده وو. 17زمکه کُلا شوه او داتن يې تېر کړو، او د ابيرام ډله يې پټه کړه. 18د هغوئ د ډلې خلاف اور بل شو؛ لمبو بدکاران وسوزول.
19په حورب کښې هغوئ يو سخے جوړ کړو او د ډلَو شوى فلز بُت ته يې سجده وکړه. 20هغوئ خپله لوئى د داسې غوايى د بُت په بدل کښې بدله کړه چې واښۀ خورى. 21هغوئ زمونږ پلار هېر کړو، چې د هغوئ خلاصونکے وو، چې په مِصر کښې يې لوئ کارونه کړى وُو، 22د حام په مُلک کښې معجزې، د بحرِ قُلزم په غاړه ډارونکى کارونه. b b v22 د حام مُلک د مِصر يو زوړ شاعرانه نوم دے. 23نو هغۀ ووئيل چې هغوئ به هلاک کړى — کۀ موسىٰ، د هغۀ غوره کړے بنده، د هغۀ په مخکښې د دېوال په سوړ کښې نۀ وے ولاړ، دې دپاره چې د هغۀ غضب د هغوئ د هلاکولو نه واړوى.
24بيا هغوئ د هغه ښائسته مُلک سپکاوے وکړو؛ د هغۀ په وعده يې ايمان رانۀ وړلو. 25هغوئ په خپلو خيمو کښې شکايتونه وکړل او د زمونږ پلار آواز ته يې غوږ ونۀ نيولو. 26نو هغۀ خپل لاس اوچت کړو او قسم يې وخوړو چې هغوئ به په بيابان کښې راوغورزوى، 27چې د هغوئ اولاد به د قومونو په مينځ کښې راوغورزوى او هغوئ به په مُلکونو کښې خواره واره کړى.
28هغوئ خپل ځانونه د پعور د بعل سره وتړل او هغه قربانۍ يې وخوړې چې بېجانه بتانو ته کړې شوې وې. 29هغوئ په خپلو کارونو هغه په غصه کړو، او د هغوئ په مينځ کښې يوه وبا راپورته شوه. 30خو فينحاس پاڅېدلو او مينځ ته راغلو، او وبا ودرېده. 31او دا د هغۀ دپاره د صداقت په توګه وشُمارلے شو، د ټولو نسلونو دپاره تر ابده. 32د مريبه د اوبو په خوا هغوئ هغه په غضب کړو، او د هغوئ په سبب د موسىٰ سره بُرا وشوه، 33ځکه هغوئ د هغۀ روح تريخ کړو، او هغۀ بې سوچه خبرې وکړې.
34هغوئ هغه قومونه هلاک نۀ کړل، لکه څنګه چې زمونږ پلار هغوئ ته حُکم ورکړے وو، 35بلکې هغوئ د قومونو سره ګډ شُو او د هغوئ طريقې يې زده کړې. 36هغوئ د خپلو بتانو عبادت وکړو، چې هغوئ دپاره دام شو. 37هغوئ خپل زامن او خپلې لُوڼه دېوانو ته قربانى کړل. 38هغوئ بې ګناه وينه تويه کړه، د خپلو زامنو او لُوڼو وينه، چې هغوئ د کنعان بُتانو ته قربانى کړل، او مُلک په وينه ناپاک شو. 39هغوئ په خپلو کارونو سره ناپاک شُو او په خپلو عملونو سره يې زنا وکړه.
40نو د زمونږ پلار غصه د هغۀ د خلقو خلاف بل شوه، او هغۀ په خپلې ميراث نفرت وکړو. 41هغۀ هغوئ قومونو ته حواله کړل، او هغه چا چې هغوئ سره يې کينه وه په هغوئ باندې حُکومت وکړو. 42د هغوئ دښمنانو په هغوئ ظلم وکړو، او هغوئ د هغوئ د واک لاندې راوستلے شُو. 43ډېرے ځله هغۀ هغوئ خلاص کړل، خو هغوئ په خپلو ټولو منصوبو کښې باغى وُو، 44بيا هم هغۀ د هغوئ تکليف ته وکتل کله چې هغۀ د هغوئ چغه واورېدله. 45د هغوئ په خاطر هغۀ خپل لوظ ياد کړو، او د خپلې وفاداره مينې د کثرت مطابق يې نرمى وکړه. 46هغۀ د هغوئ ټول قېديان ورته په رحم راوستل.
47اے زمونږ پلاره، مونږ خلاص کړه، او د قومونو له مينځه مو راجمع کړه، دې دپاره چې مونږ ستا پاک نوم ته شکر ادا کړو او ستا په ثناء صفت کښې ښادى وکړو.
48د اِسرائيل پلار دې مُبارک وى، د ازل نه تر ابد پورې! او ټول خلق دې ووائى، ”آمين!“ حمد وئيلئ!
