ତାହାଙ୍କ ଅଟଳ ପ୍ରେମ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ

ସେହି ଇତିହାସ ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ, ପାପସ୍ୱୀକାର ରୂପେ। ସେମାନେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଭୁଲିଗଲେ, ମରୁଭୂମିରେ ଲାଳସା କଲେ, ବାଛୁରି ଗଢ଼ିଲେ, ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦେଲେ। ବାରମ୍ବାର ଆମ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ, ସେମାନଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣିଲେ, ଆଉ ତଥାପି ନିଜ ନିୟମ ମନେ ରଖିଲେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 106।

ହଲ୍ଲିଲୂୟା! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ, କାରଣ ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ; ତାହାଙ୍କ ନିୟମର ଦୟା ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମର କର୍ମସବୁ କିଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରେ, ଅବା ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶଂସା କିଏ ଘୋଷଣା କରିପାରେ? ଯେଉଁମାନେ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଯଥାର୍ଥ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।

ହେ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଉଅଛ, ତଦ୍ଵାରା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର; ଆପଣା ପରିତ୍ରାଣ ସହିତ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖିବି, ତୁମ୍ଭ ଜାତିର ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଅଧିକାର ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବି।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ପାପ କରିଅଛୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରିଅଛୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିଅଛୁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ମିସରରେ ଥିବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକ୍ରିୟାସବୁ ବିବେଚନା କଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ନିୟମର ଦୟାର ବାହୁଲ୍ୟ ସ୍ମରଣ କଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ବିଦ୍ରୋହ କଲେ, ସୂଫ ସାଗର ନିକଟରେ। ^a ତଥାପି ସେ ଆପଣା ନାମ ସକାଶେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ଯେପରି ଆପଣା ପରାକ୍ରମ ଜଣାଇ ଦେବେ। ସେ ସୂଫ ସାଗରକୁ ଧମକ ଦେଲେ, ତହିଁରେ ତାହା ଶୁଷ୍କ ହେଲା; ସେ ମରୁଭୂମି ଦେଇ ଗଲା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଗଭୀର ଜଳ ଦେଇ କଢ଼ାଇ ନେଲେ। ଘୃଣାକାରୀର ହସ୍ତରୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ପୁଣି ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଜଳ ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷଗଣଙ୍କୁ ଢାଙ୍କି ପକାଇଲା; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେଲେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ; ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କଲେ।

କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ତାହାଙ୍କ କର୍ମସବୁ ପାସୋରି ଗଲେ; ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣା ଅପେକ୍ଷା କଲେ ନାହିଁ। ପ୍ରାନ୍ତରରେ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲାଳସାର ବଶୀଭୂତ ହେଲେ, ପୁଣି ମରୁଭୂମିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ। ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଯାଚ୍ଞା ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ କ୍ଷୟକାରୀ ବ୍ୟାଧି ପଠାଇଲେ। ଛାଉଣିରେ ସେମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷାନ୍ଵିତ ହେଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକ ହାରୋଣଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଲେ। ପୃଥିବୀ ମୁଖ ବ୍ୟାଦାନ କରି ଦାଥନକୁ ଗ୍ରାସ କଲା, ପୁଣି ଅବୀରାମର ଦଳକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲା। ସେମାନଙ୍କ ଦଳ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା; ଅଗ୍ନିଶିଖା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କଲା।

ହୋରେବରେ ସେମାନେ ଏକ ବାଛୁରି ନିର୍ମାଣ କଲେ, ପୁଣି ଛାଞ୍ଚରେ ଢଳା ଧାତୁ ପ୍ରତିମାକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତୃଣଭୋଜୀ ବଳଦର ପ୍ରତିମା ବଦଳରେ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମହିମା ବଦଳାଇ ଦେଲେ। ଯେ ମିସରରେ ମହତ୍ କର୍ମସବୁ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସେହି ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ପାସୋରିଲେ, ହାମ୍ ଦେଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକ୍ରିୟା, ସୂଫ ସାଗର ନିକଟରେ ଭୟାନକ କର୍ମ କରିଥିଲେ। ^b ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ ବୋଲି କହିଲେ—ଯଦି ତାହାଙ୍କ ମନୋନୀତ ମୋଶା, ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶରୁ ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧକୁ ଫେରାଇବା ନିମନ୍ତେ, ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ଭଙ୍ଗସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇ ନ ଥାʼନ୍ତେ।

ତହୁଁ ସେମାନେ ସେହି ରମଣୀୟ ଦେଶକୁ ତୁଚ୍ଛ କଲେ; ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ତମ୍ବୁରେ ବଚସା କଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରବ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେ ଆପଣା ହସ୍ତ ଉଠାଇ ଶପଥ କଲେ ଯେ, ପ୍ରାନ୍ତରରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିପାତ କରିବେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ବଂଶକୁ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ନିପାତ କରିବେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ ନାନା ଦେଶରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିବେ।

ସେମାନେ ପିୟୋରର ବାଲ୍ ସହିତ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ିଲେ, ପୁଣି ନିର୍ଜୀବ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ବଳି ଭୋଜନ କଲେ। ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କୁ ବିରକ୍ତ କରାଇଲେ, ତହିଁରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାମାରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ମାତ୍ର ପୀନହସ୍ ଠିଆ ହୋଇ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କଲେ, ତହିଁରେ ମହାମାରୀ ନିବୃତ୍ତ ହେଲା। ଆଉ ତାହା ତାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଧାର୍ମିକତା ବୋଲି ଗଣିତ ହେଲା, ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ମିରୀବାଃ ଜଳ ନିକଟରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ କରାଇଲେ, ତହିଁରେ ସେମାନଙ୍କ ସକାଶେ ମୋଶାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟିଲା, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ତିକ୍ତ କରାଇଲେ, ଆଉ ସେ ଅବିବେଚନାରେ କଥା କହିଲେ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ସେହିପରି ସେମାନେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହଙ୍କୁ ବିନାଶ କଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ସହିତ ମିଶିଲେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ରୀତିନୀତି ଶିଖିଲେ। ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମାସବୁର ସେବା କଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଫାନ୍ଦ ସ୍ଵରୂପ ହେଲା। ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଭୂତମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କଲେ। ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରକ୍ତ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ଢାଳିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ କିଣାନର ପ୍ରତିମାସବୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କଲେ, ତହିଁରେ ଦେଶ ରକ୍ତରେ କଳୁଷିତ ହେଲା। ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଅଶୁଚି ହେଲେ, ପୁଣି ଆପଣାମାନଙ୍କ କ୍ରିୟା ଦ୍ଵାରା ବ୍ୟଭିଚାର କଲେ।

ତେଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା, ଆଉ ସେ ଆପଣା ଅଧିକାରକୁ ଘୃଣା କଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଘୃଣାକାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଦ୍ରବ କଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଅଧୀନତାରେ ଆନୀତ ହେଲେ। ଅନେକ ଥର ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ବିଦ୍ରୋହୀ ହେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମରେ ଅଧୋଗତି ହେଲେ। ତଥାପି ସେ ସେମାନଙ୍କ କାକୂକ୍ତି ଶୁଣିବା ବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍କଟ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସକାଶେ ସେ ଆପଣା ନିୟମ ସ୍ମରଣ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ଦୟାର ବାହୁଲ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଅନୁତପ୍ତ ହେଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ବନ୍ଦୀକାରୀଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ପୁଣି ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କର, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭ ପବିତ୍ର ନାମକୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଶଂସାରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବୁ।

ଇସ୍ରାଏଲର ପିତା ଅନାଦିକାଳରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ! ପୁଣି ସମସ୍ତ ଲୋକ କହନ୍ତୁ, “ଆମେନ୍‍!” ହଲ୍ଲିଲୂୟା!