Ψαλμοί 106 (105) FHB Father's Heart Bible™

106 ¹Αλληλούια! Δοξολογείτε τον Πατέρα μας, γιατί είναι αγαθός· η αγάπη της διαθήκης του διαρκεί για πάντα.

²Ποιος μπορεί να διηγηθεί τα κραταιά έργα του Πατέρα μας ή να εξαγγείλει όλον τον έπαινό του; ³Μακάριοι όσοι τηρούν το δίκαιο, όσοι πάντα κάνουν το σωστό.

⁴Θυμήσου με, Πατέρα μας, με την εύνοια που δείχνεις στον λαό σου· έλα σ’ εμένα με τη σωτηρία σου, ⁵για να δω την ευημερία των εκλεκτών σου, να χαρώ με τη χαρά του έθνους σου, και να αγαλλιάσω μαζί με την κληρονομιά σου.

⁶Αμαρτήσαμε, όπως και οι πρόγονοί μας· αδικήσαμε, ασεβήσαμε. ⁷Όταν οι πρόγονοί μας ήταν στην Αίγυπτο, δεν συλλογίστηκαν τα θαύματά σου· δεν θυμήθηκαν το πλήθος της αγάπης της διαθήκης σου, αλλά στασίασαν κοντά στη θάλασσα, στην Ερυθρά Θάλασσα. ^a a v7 Εβραϊκά: Γιαμ Σουφ, «Θάλασσα των Καλαμιών». ⁸Κι όμως τους έσωσε για χάρη του ονόματός του, για να κάνει γνωστή την κραταιά του δύναμη. ⁹Επιτίμησε την Ερυθρά Θάλασσα, κι εκείνη ξεράθηκε· τους οδήγησε μέσα από τα βαθιά νερά σαν μέσα από έρημο. ¹⁰Τους έσωσε από το χέρι εκείνου που τους μισούσε, και τους λύτρωσε από το χέρι του εχθρού. ¹¹Τα νερά σκέπασαν τους αντιπάλους τους· ούτε ένας τους δεν απέμεινε. ¹²Τότε πίστεψαν στα λόγια του· έψαλαν τον έπαινό του.

¹³Γρήγορα όμως ξέχασαν τα έργα του· δεν περίμεναν τη συμβουλή του. ¹⁴Στην έρημο υπέκυψαν στην επιθυμία, και στον άγονο τόπο δοκίμασαν τον Πατέρα μας. ¹⁵Τους έδωσε λοιπόν αυτό που ζήτησαν, αλλά έστειλε ανάμεσά τους φθοροποιό αρρώστια. ¹⁶Στο στρατόπεδο ζήλεψαν τον Μωυσή, και τον Ααρών, τον άγιο του Πατέρα μας. ¹⁷Η γη άνοιξε και κατάπιε τον Δαθάν, και σκέπασε τη συνοδεία του Αβιράμ. ¹⁸Φωτιά άναψε ενάντια στη συνοδεία τους· μια φλόγα κατέκαψε τους ασεβείς.

¹⁹Στο Χωρήβ έφτιαξαν ένα μοσχάρι και προσκύνησαν ένα χυτό μεταλλικό είδωλο. ²⁰Αντάλλαξαν τη δόξα τους με την εικόνα ενός βοδιού που τρώει χορτάρι. ²¹Ξέχασαν τον Πατέρα μας, τον Σωτήρα τους, που είχε κάνει μεγάλα έργα στην Αίγυπτο, ²²θαύματα στη γη του Χαμ, φοβερά έργα κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα. ^b b v22 Η γη του Χαμ είναι ένα αρχαίο ποιητικό όνομα για την Αίγυπτο. ²³Είπε λοιπόν πως θα τους εξολόθρευε —αν δεν στεκόταν ο Μωυσής, ο εκλεκτός του, στο ρήγμα μπροστά του, για να αποστρέψει την οργή του από το να τους εξολοθρεύσει.

²⁴Έπειτα περιφρόνησαν την όμορφη γη· δεν πίστεψαν στην υπόσχεσή του. ²⁵Γόγγυσαν στις σκηνές τους και δεν άκουσαν τη φωνή του Πατέρα μας. ²⁶Σήκωσε λοιπόν το χέρι του και ορκίστηκε πως θα τους έκανε να πέσουν στην έρημο, ²⁷να κάνει τους απογόνους τους να πέσουν ανάμεσα στα έθνη και να τους σκορπίσει σ’ όλες τις χώρες.

²⁸Ζεύτηκαν με τον Βάαλ του Φεγώρ και έφαγαν θυσίες προσφερμένες σε άψυχους θεούς. ²⁹Τον εξόργισαν με τις πράξεις τους, και ξέσπασε ανάμεσά τους πληγή. ³⁰Σηκώθηκε όμως ο Φινεές και μεσολάβησε, και η πληγή σταμάτησε. ³¹Και αυτό του λογαριάστηκε ως δικαιοσύνη, για όλες τις γενιές, για πάντα. ³²Στα νερά της Μεριβά τον θύμωσαν, και εξαιτίας τους κακό βρήκε τον Μωυσή, ³³γιατί πίκραναν το πνεύμα του, κι εκείνος μίλησε απερίσκεπτα.

³⁴Δεν εξολόθρευσαν τους λαούς, όπως τους είχε προστάξει ο Πατέρας μας, ³⁵αλλά ανακατεύτηκαν με τα έθνη και έμαθαν τους τρόπους τους. ³⁶Λάτρεψαν τα είδωλά τους, που έγιναν παγίδα γι’ αυτούς. ³⁷Θυσίασαν τους γιους τους και τις κόρες τους στα δαιμόνια. ³⁸Έχυσαν αθώο αίμα, το αίμα των γιων και των θυγατέρων τους, που τα θυσίασαν στα είδωλα της Χαναάν, και η γη μολύνθηκε με αίμα. ³⁹Μολύνθηκαν με τα έργα τους και πόρνεψαν με τις πράξεις τους.

⁴⁰Άναψε λοιπόν η οργή του Πατέρα μας ενάντια στον λαό του, και αποστράφηκε την κληρονομιά του. ⁴¹Τους παρέδωσε στα έθνη, και τους κυβέρνησαν αυτοί που τους μισούσαν. ⁴²Τους καταπίεσαν οι εχθροί τους, και υποτάχτηκαν κάτω από τη δύναμή τους. ⁴³Πολλές φορές τους λύτρωσε, αλλά εκείνοι στα σχέδιά τους επέμεναν στην ανταρσία, και βούλιαξαν μέσα στην αμαρτία τους. ⁴⁴Κι όμως έριξε το βλέμμα του στη δυστυχία τους, όταν άκουσε την κραυγή τους. ⁴⁵Για χάρη τους θυμήθηκε τη διαθήκη του, και μεταμελήθηκε σύμφωνα με το πλήθος της πιστής του αγάπης. ⁴⁶Έκανε όλους όσοι τους αιχμαλώτισαν να τους σπλαχνιστούν.

⁴⁷Σώσε μας, Πατέρα μας, και μάζεψέ μας ανάμεσα από τα έθνη, για να δοξολογούμε το άγιο όνομά σου και να καυχιόμαστε για τον έπαινό σου.

⁴⁸Ευλογητός ο Πατέρας του Ισραήλ, από αιώνα σε αιώνα! Κι ας πει όλος ο λαός: «Αμήν!» Αλληλούια!