Sy troue liefde duur vir ewig

Dieselfde geskiedenis van die ander kant af, as belydenis. Hulle het by die see vergeet, in die woestyn begeer, die kalf gemaak, hulle eie kinders geoffer. Telkens weer het ons Vader hulle oorgegee, hulle hoor roep, en tog sy verbond onthou.

Hoofstuk 106.

Halleluja! Loof ons Vader, want hy is goed; sy verbondsliefde duur vir ewig.

Wie kan die magtige dade van ons Vader opnoem, of al sy lof verkondig? Geseënd is dié wat die reg handhaaf, wat altyd doen wat reg is.

Dink aan my, ons Vader, met die goedheid wat u aan u volk bewys; kom na my toe met u verlossing, sodat ek die voorspoed van u uitverkorenes kan sien, kan juig in die vreugde van u nasie, en kan jubel saam met u erfdeel.

Ons het gesondig, soos ons voorvaders gedoen het; ons het verkeerd gedoen, ons het goddeloos gehandel. Toe ons voorvaders in Egipte was, het hulle nie u wonders in ag geneem nie; hulle het nie die oorvloed van u verbondsliefde onthou nie, maar het by die see in opstand gekom, by die Rooisee. ^a Tog het hy hulle gered ter wille van sy naam, om sy magtige krag bekend te maak. Hy het die Rooisee bestraf, en dit het droog geword; hy het hulle deur die diep waters gelei soos deur ’n woestyn. Hy het hulle gered uit die hand van die een wat hulle gehaat het, en hulle verlos uit die hand van die vyand. Die waters het hulle teëstanders oordek; nie een van hulle het oorgebly nie. Toe het hulle sy woorde geglo; hulle het sy lof besing.

Maar hulle het gou sy werke vergeet; hulle het nie op sy raad gewag nie. In die woestyn het hulle aan begeerte toegegee, en in die barre land het hulle ons Vader op die proef gestel. Daarom het hy hulle gegee wat hulle gevra het, maar hy het ’n verterende siekte onder hulle gestuur. In die laer het hulle jaloers geword op Moses, en op Aäron, die heilige van ons Vader. Die aarde het oopgegaan en Datan verswelg, en het die bende van Abiram oordek. Vuur het teen hulle bende gewoed; ’n vlam het die goddeloses verbrand.

By Horeb het hulle ’n kalf gemaak en voor ’n gegote beeld neergebuig. Hulle het hulle heerlikheid verruil vir die beeld van ’n bees wat gras eet. Hulle het ons Vader vergeet, hulle Verlosser, wat groot dinge in Egipte gedoen het, wonders in die land van Gam, ontsagwekkende dade by die Rooisee. ^b Daarom het hy gesê hy sou hulle vernietig —as Moses, sy uitverkorene, nie voor hom in die bres getree het nie, om sy toorn af te keer sodat hy hulle nie vernietig nie.

Toe het hulle die lieflike land verag; hulle het nie sy belofte geglo nie. Hulle het in hulle tente gemor en het nie na die stem van ons Vader geluister nie. Daarom het hy sy hand opgehef en gesweer dat hy hulle in die woestyn sou laat val, om hulle nageslag onder die nasies te laat val en hulle oor die lande te verstrooi.

Hulle het hulle verbind aan die Baäl van Peor en het offers geëet wat aan lewelose gode gebring is. Hulle het hom met hulle dade tot toorn geprikkel, en ’n plaag het onder hulle uitgebreek. Maar Pinehas het opgestaan en ingetree, en die plaag is gestuit. En dit is hom as geregtigheid toegereken, vir alle geslagte vir ewig. By die waters van Meriba het hulle hom vertoorn, en dit het sleg gegaan met Moses oor hulle, want hulle het sy gees verbitter, en hy het onbesonne gepraat.

Hulle het nie die volke vernietig nie, soos ons Vader hulle beveel het, maar hulle het hulle met die nasies vermeng en het hulle gebruike aangeleer. Hulle het hulle afgode gedien, wat vir hulle ’n strik geword het. Hulle het hulle seuns en hulle dogters aan die demone geoffer. Hulle het onskuldige bloed vergiet, die bloed van hulle seuns en dogters, wat hulle aan die afgode van Kanaän geoffer het, en die land is deur die bloed verontreinig. Hulle het onrein geword deur hulle dade en het hulle aan hoerery oorgegee deur hulle handelinge.

Daarom het die toorn van ons Vader teen sy volk ontvlam, en hy het ’n afsku gekry van sy erfdeel. Hy het hulle oorgegee aan die nasies, en dié wat hulle gehaat het, het oor hulle geheers. Hulle vyande het hulle verdruk, en hulle is onder hulle mag gebring. Baie keer het hy hulle gered, maar in al hulle planne was hulle op opstand ingestel, en hulle het diep weggesink in hulle sonde. Tog het hy hulle nood aangesien toe hy hulle hulpgeroep gehoor het. Ter wille van hulle het hy aan sy verbond gedink, en het hom ontferm volgens die oorvloed van sy troue liefde. Hy het al hulle gevangenemers daartoe beweeg om hulle jammer te kry.

Red ons, ons Vader, en versamel ons uit die nasies, sodat ons u heilige naam kan loof en in u lof kan jubel.

Geloofd sy die Vader van Israel, van ewigheid tot ewigheid! En laat die hele volk sê: “Amen!” Halleluja!